Hurting In Tagalog Novels & Stories

Sinalubong ako ng malakas na hangin at saka ako humugot ng malalim na hininga. "P*tang*na mo, Kenzo! Ang pangit ng matigas mong pagmumukha! Hindi ako malandi at lalong hindi mo 'ko mabibili ng pera mong hayop ka! D'yan ka na lang sa America at 'wag na 'wag ka nang babalik! 'Yong movie mo ang pangit-pangit kasi mukha kang t*nga! Napaka moody mo at napaka baho ng hininga mo! Malaos ka na sana at magsama kayo ng kapatid mong maldita at tatay mong mukhang ampalaya ang mukha!"

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

"I-I'm sorry..." "Everyone is bound to get hurt, Dri. Sadyang paborito lang yata Niya ako kaya ako parati ang nasasaktan." Hindi na ako nakatiis at pinunasan ko na ang luha niya gamit ang aking kanang kamay. He just looked at me while I'm wiping his tears.

Hindi kasi niya maiproseso sa isip ang sinabi ng matalik niyang kaibigan. "H-hindi! Hindi ako naniniwala sa'yo, Carlos! H'wag mo akong biruin!" mayamaya ay galit niyang sigaw rito habang panay ang pag-iling. Isa-isa na ring naglalaglagan ang mga luha niya habang nakatunghay sa malungkot na mukha ng kaibigan. Ramdam rin ni Kiah ang pagkirot ng dibdib na tila ba tinutusok ng libo-libong karayom---walang kasinsakit.

my voice broke because of the last sentence. I'm here, begging you to take me in. My eyes watered once again after I opened my eyes. "Tanggapin mo na ako. Mabait ako… Please?— Aww! Uhh!" I grunted because of a searing pain inside my stomach. It was beyond painful at hindi ko ma-pin point kung saan yun eksakto. I waited for the pain to subside pero bawat segundo ay parang mas tumitindi ang sakit niyon na parang may pinupunit na laman sa loob ko.

Seryoso na nitong wika sa kaniya at mas lalo nag wala ang kaniyang puso. "M-My heart, it hurts." Nag tataka naman ang binata sa sinabi sa kaniya ng dalaga and at the same time ay nag aalala siya. Hahawakan na sana ng binata ang dibdib niya kung saan sinabi nito na masakit nang walang pasabi na hinalikan siya ng dalaga na kinagulat niya. Naka dikit lang ng madiin ang labi ng dalaga rito at hindi ito gumagalaw. Hindi na rin mag paawat sa pag tulo ang luha nito habang naka dikit pa rin ang mga labi nilang dalawa.

sagot ni Kei, halatang nasasaktan. "Pero tao lang ako, Kei! Hindi ko mapigilan ang sarili kong mainis, madismaya, at mapagod sa relasyon natin! Sobrang pagod na akong maghintay na tawagan mo ako! Sawa na akong maging 'lihim mong kasintahan'! Gusto ko nang tapusin ‘to!" sigaw ni Kate habang bumabagsak ang kanyang mga luha.

“AYAW KO NA!” “PAGOD NA AKO! PAGOD NA PAGOD NA PAGOD NA AKOOO!!” I shouted so loud that my tears flows without noticing it. Ang sakit sa loob! Ang sakit! “GAGO KA KRIST! DAPAT DI KA NALANG NABUHAY!!” I hate myself I hate my body! I don’t know if I can go. The pain is tearing me apart, Sobrang sakit sa loob.

Paulit ulit na sinalat ng daliri niya ang hiwa ko. "This will hurt more than my wound when I give the hard and rough that you asking for," ngisi niyang may halong gigil. Kinagat niya ng magaan ang tainga ko. Shit. Nakaluhod na siya sa likuran ko at ang mukha niya'y nasa tapat ng pang-upo ko. Wala na akong nagawa kun 'di humalinghing nang umpisahan niyang brutsahin ng bibig at dila ang namimintig nang hiwa ko.

nanghihinang dagdag ko at ipinikit na ang mga mata. My heart feels so heavy and my head hurts so bad! Pagod na pagod na rin ang mga mata ko sa kakaiyak. "Rest now. I'm here, Dahlia. You'll gonna be fine," marahang sambit niya kasabay ng paghaplos sa likuran ko para pakalmahin ako.