Hurting In Tagalog Novels & Stories

Shock Amara Pov "Hindi... hindi po maaari." Umiling-iling pa ako habang sinasabi ang mga katagang iyon. Nakita ko ang sakit sa kanyang mga mata. Siguro dahil hindi niya inasahan na ganito ang reaksyon ko.

I smiled painfully habang nakatingala. Sumasakit ang puso ko. Pakiramdam ko hinding hindi ko makakaya ito. Pakiramdam ko hindi na ako makakabangon. Pakiramdam ko hindi ko na kaya. Nanghina ako at mas lalong bumuhos ang luha ko. D@MN!

Don't confuse adrenaline and trauma bonding for something else. Ang sakit. Bítch, ang sakit naman nun. A sudden wave of hurt and rejection hit my chest, turning into a lump in my lalamunan. Gusto kong maiyak sa inis, pero mas nangibabaw ang pagkapahiya. Sobrang gagó talaga ng lalaking 'to! Ang turing niya sa akin, parang ayaw na niyang mawalay ako sa tabi niya magdamag, yung paghalik niya sa noo ko, tapos yung pag-aalaga niya noong nalasing ako, tapos ang tindi ng kapit niya sa bewang ko... tapos kapag ganiyan ang tinatanong, biglang magiging kasing-lamig ng yelo?

hindi siya makapagsalita siguro iniisip nito may gagawin na naman ako sa kanya. "HAIIRO!! ARGH!" Ilalapat ko na sana ang labi ko sa labi niya ng bigla niyang higitin yung pierce sa tenga ko. Note: Haiiro means ouch! "'Yan ang nababagay sayong manyak ka!" Tinulak niya ako palayo sa kanya at natumba ako sa sahig. Ouch! Ano bang problema nung babae na yun! Nagdudugo na tuloy ang tenga ko. Lumabas siya ng kwarto at hindi ko alam kung san pupunta. Lumabas na din ako para ipagamot sa katulong yung sugat ko.

Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin. "Gusto kong mag sorry kasi ang tanga mo." Hindi ko maiwasang mapangisi. "Oh, nagsisisi ka na? Wow naman, the ever wonderful Sayuri De Chavez has come to apologize to the pitiful little me. I feel so blessed and honored. Sa wakas nagising ka rin sa katotohanan. Ang hirap siguro ano?" She anxiously tap her foot repeatedly, sign na nagsisimula na siyang magalburoto.

Hinaplos niya ang aking beywang sa marahan na paraan, na nagbigay ng bolta-bolthaheng kuryente sa aking katawan. "Baby, I hate your sorry. You did a very bad move tonight." Naguluhan naman ako sa kaniyang sinabi. I can't understand what he said. Pero ang malinaw lang sa akin ay hindi niya tinatanggap ang sorry ko. Pero bakit?

Wala na akong nagawa kundi ang humagulhol na lang. Nanlambot ang tuhod ko at feeling ko nang bumigay. Mabuti na lang at yakap-yakap niya ako kaya hindi ako tuluyang naupo sa sahig. "I am sorry. I am sorry for hurting you like this. Hindi ko kayang makitang umiiyak ka nang dahil sa akin. I am really sorry. Hindi ko sinasadya. Hindi na mauulit." paghingi niya ng tawad.

Grace Lopez-Silvano THE MOST PAINFUL heartbreak for a mother is losing her child and i just lost mine. I felt like half of my heart was crashed. Ang sakit! Anong klaseng kamalasan ba ang nangyayari sakin? Bakit ako pinarurusahan ng ganito? “Hi, beautiful, wanna dance?”

My heart is aching. I never knew I would experience this kind of pain. As if I lost something inside me. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. I lost my love and myself at the same time. ----------------------------------------------------------------------------------------------------

"Does it hurt?" "Mga tonta!" Hinarap niya ang dalawa. Napansin ko din na medyo dumadami na ang mga estudyanteng nanonood. Paano, nasa hallway kami e. Psh! "Kung sa inyo ko kaya gawin tapos tatanungin ko kayo kung masakit? Babo!" (Babo means bobo) hinarap niya ako. "How dare you slap me?" Dun ko na siya pinakawalan saka dahan-dahang lumapit na siyang ikinaatras niya. "That's just a warning, b*tch!" saka namin sila nilayasan. "Woaaaaahh! Sabi na e! Ang cool ninyo talagang dalawa." Here comes the feeling close Cris. Psh!