I Am Not Okay With This นิยาย & เรื่องราว

This are all new to me, no one ever treated me like this pero ngayon ay naranasan ko na ang lahat na masakit na bagay. "Are you okay?" mahinang sabi niya. I shook my head. No, I am not okay Savion. Everybody is treating me like shit, even you. Lahat kayo sinasaktan ako. Feeling ko ay napaka worthless kong tao. I don't want this anymore, I just want to go home.

sagot nito pero halatang may ibang iniisip. "Me too. I want this to be perfect for us."

Paano ko magagawang amin ang katotohanan na nakabaon sa puso ko kung buo ang takot na nararamdaman ko. I just wish everything will be alright Gusto kong sabihin na okay lang pero hindi ako okay. Hindi ako masaya...

“Are you okay?” “Ah eh oo naman hehe. Ok lang ako.” hindi ako makatingin sa mga mata niya. Ewan ko pero gustong gusto ko yung ngiti niya kaso sobra naman na ata yung pagngiti ngiti niya ngayong araw. “You’re not okay right? Ayaw mo ba ng nakikita rin nila ang ngiti ko. Gusto mo ikaw lang?” “Ha? hindi ah, wala lang ako sa mood.”

"Aside from the fact that I don't care about what you're saying, I also don't care about you. I don't want to have a conversation with you." "Can't you understand? I. Don't. Care," These keep repeating on my head over and over. I keep balancing my time but this is making me frustrating! Should I... should I accept it? Isinandal ko ang ulo ko sa lamesa at tinakpam ang mukha ko. Argh!

Ang kaniyang boses ay puno ng pagod at takot. "No, Mom! I won't stop!" hinarap ko muli si Dad. "You don't see me as your daughter, Dad. You see me as a business asset. Isang commodity na pwede mong i-trade kapag kailangan mo ng dagdag na kapital o koneksyon. Well, news flash: I am not for sale. I will not marry Aelion Voss."

Pati ang sarili ko ay hindi ko na maintindihan. “Okay lang talaga ako rito, kung may dapat ka pang gawin, gawin mo na lang I’m perfectly okay here.” Anas ko saka inihilig ang ulo sa sofa. Hindi ko naman na siya narinig na nagsalita pa, tanging ang paghakbang niya na lang papalayo ang narinig ko. Much better, gusto ko ng tahimik lang ang paligid ko. I hate this feeling.

He doesn't want to have a baby with me? ******

"How dare you say that!" "I will not repeat myself anymore. Excuse me." Muli niyang hinablot ang kamay ko at malakas ang sinampal. And there, she just hit the wrong nerve. Ito talaga ang ayaw na ayaw ko sa mga taong naninirahan sa mundong ito. Masyadong mababaw. At ang malas lang nila dahil mababaw din ako. I have low tolerance when it comes to situation like this.

Lumapit ako at umiling si Remon, napasandal sa pader at nanginginig ang mga kamay n'ya. "I really don't want to say that I am not okay, kasi kapag sinabi ko na hindi ako okay, you will just forgive like what you did now. I want us to be good not because I am ill or parang pinipilit kita, I don't want that." Nanginginig ang kamay ko na hinawakan ang pisngi ni Remon, pinahid ang luha at nag-uumpisa na rin manikip ang d****b ko.