I Am Not Okay With This Novels & Stories

napakasakit! I deserve an explanation! Hindi ko deserve na lokohin at saktan. Hindi ako masamang tao at wala akong inapakan. nagmahal lang naman ako ng totoo pero bakit ganito? "Lucy Pearl, anak, may problema ba? Lucy pearl?"

Ngumiti ako ng pilit habang iniisip, kaya ko pa ba ‘to? Isa pa, may problema din akong personal na kailangan kong ayusin. Matagal ng lihim na hindi ko pa nasasabi sa aking mga magulang o sinuman sa aking mga kapatid. Hindi naman sa natatakot akong i-judge nila. At mas lalong hindi ko gustong ilihim habang panahon. Hindi din naman kasi pwede.

Did someone take it off for me? Arggh. So frustrating.

Jeez, what is wrong with me? *******

"I'm not worried about that, and please, don't do that." "Do what?" "That thing where you look sad at ako ang nagmumukhang masama." Lumapad ang ngiti niya at bumungisngis. "So it's working?" "Fi." Tumaas ang kilay niya hinihintay ang sagot ko. "Shit. Fine." Lumiwanag ang mukha niya. "Wait. Talaga?" "Yes." Napapikit ako at napailing, saka hinilamos ang kamay sa mukha ko. "Jesus fucking Christ. I can't believe I'm agreeing to this shit."

Disappointed of what he did and annoyed by how the woman didn't considered our privacy. Hindi naman ako brutal na tao, pero baka ngayon ko pa lang masusubukan paano manabunot. Nakakainis.

Sagot ko dito. Parang sumuko ang dalawa at salamat naman. Nakakapagod kayang magpaliwanag sa mga taong ayaw tumanggap ng katotohanan. Hindi ko talaga alam kung bakit pinagpipilitan nila ang bagay na yan. I want to kick bad asses, not to play harp or pray all day!

Ngunit hindi ako nasaktan sa sakit na iyon, the pain was bearable and feels right. "Sure, no problem."

I'm sorry in advance my poor hand I fucking need to release damn!

Pero agad din akong umiwas ng tingin dahil baka mabasa niya ang mga mata ko. Because to be very honest, I'm not okay. Sino bang magiging okay kapag nalaman na sinusubukan na naman manipulahin ang buhay mo? I have already accepted my fate tapos biglang babawiin para sa ibang tao naman? Umiling ako. “No,” maikling sagot ko. I then let out a heavy sigh before looking at him, “I feel sick,” I vaguely added.