Novel & Cerita I Didn't Mean It

Kahit ’di niya ipakita, alam kong nasaktan siya. Kahit ako rin naman ay nasasaktan sa nangyari. Hindi ko rin naman akalain na gagawin niya iyon sa akin. Nasasaktan din ako dahil kapag nalaman ni Rea ito, alam kong masasaktan din siya. “Tito, I didn’t mean that.”

Pagalit kong ani sa kaniya. Nakipagtitigan pa siya sa akin na para bang hindi niya iyon gagawin. Pinandilatan ko siya dahilan para na pipilitang tumingin sa mga ito. "Damn it." He cursed. “Sorry not sorry.” He rolled his eyes. “I didn't mean...” He walk away.

“S-Sorry.” Nanlalaking-mata akong tumingin sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit nasabi ko iyon sa kaniya. Ang alam ko lang ay baka sa oras na madikit o kahit mahawakan niya ako ay bumalik na naman ako sa dati— lalo na itong nararamdaman ko. Hindi pa nga ba? “W-Wait! I d-didn’t mean it l-like—” He cut me off.

Dagdag nito na may kasamang diin ang huling sinabi. Tumikhim naman ako at inalis ang humaharang sa tila barado kong lalamunan. "Yeah, but I don't mean it. Natawa lang ako kasi parang naging habit mo na ang dinner date kasama ako? E di'ba, kahit noong nanliligaw ka pa ay iyan na ang strategy mo?" Para namang natauhan ang kausap na hindi agad nakasagot. "What I am trying to say is, hindi ka ba nagsasawa... O di kaya ay walang ibang alam na gimmick like going for a beach, nature trips or —"

"What do you mean, walking like an idiot? Uhmnp, you cannot use the word again, okay?" "Okay.." tumawa ng konti si Rain, tinakpan pa ang kaniyang bunganga. "Im sorry dad but you look like an idi-- I mean 'unmentionable ' word. " he grinned. Are you thinking of Mommy or Miss Bella?" "Hey, why would you asked that?" nagtataka si Ken kung bakit sa munting kaisipan ni Rain ay sumagi ito sa kaniyang isipan.

"Masakit iyong sinabi mo, ha? Ibig sabihin pala ay hindi ako isa sa mga rason kaya ka nabubuhay?" "It's n-not what I m-mean." Ngumiti siya sa akin na parati niyang ginagawa kapag pinapaalalahanan niya ako. Tumayo siya at kinuha ang gamit niya. Ako rin ay ganoon din ang ginawa.

“Hindi mo ako pwedeng pilitin.” Hindi siya agad nagsalita. Tinitigan lang niya ako—'yung uri ng tingin na may halong sakit, galit, at pangungulila. Pero hindi ako dapat madala. Hindi ako dapat muling bumigay sa mga mata niyang palaging may kasamang bagyo. “I’m not forcing you,” aniya sa mas mababang tono. “But I’m not letting you walk away from me either. Not anymore.”

Humagikhik ito, nainis naman ako sa tawang ipinakita niya. " Ako naman ang magbabayad, alam ko naman na wala kang pera. As your boss mas gusto ko na maayos ang pananamit mo, kasi lagi kang nasa side ko ayoko namang pati ako mapahiya kasi wala ka sa ayos manamit. Don't mean my words, Stephanie " Anong don't mean ? Iniinsulto ba niya ang pananamit ko ? Aba ! Ang kapal ng....

"I don't want you to abandon me." Nanlaki naman ang mata ni Uncle Ilay at umiling sabay nilapitan ako. Naupo ito sa aking tabi. "No, no, that's not what I... oh, Meeri." Agad niya akong hinila at niyakap ng mahigpit. "I'm sorry. I shouldn't have said that."

I'm not gonna do that. Soon....