I Doubt Therefore I Am Novels & Stories

“You, our children, this house… everything feels real to me.” Hindi ako nagsasalita ng walang laman, dahil alam kong kailangan kong magtanim ng doubt sa isip nila. Hindi ko kailangan patunayan lahat, kailangan ko lang guluhin ang paniniwala nila. “Maybe I changed… maybe something in me broke after what happened,” dagdag ko habang dahan-dahang umiiling, pinapakita na ako mismo hindi sigurado. “But that doesn’t mean I’m not Audrey.”

“May ebidensya ba kayo?” Sumagi sa isip niya ang isang mapait na katotohanan. ‘Bakit ninyo ako hinusgahan agad? Kahit sa korte, kailangan ng malinaw na ebidensya bago hatulan ang isang tao ng kamatayan.’ sabi niya sa isipan.

"Why is that? Are you doubting yourself again?" "Sort of. I just can't help it…" "Callista…" Ngumiti ako nang malapad. "I had a doubt, yes. Pero hindi ko naman sinasabing natatakot akong sumubok. This might be new to me, but I'll do my best to make things work. Walang mawawala as long as I'm on the right track. And surely, I'll adapt to it by the time," ika ko.

Hindi naman talaga iyon ang itatanong ko sana pero iyon ang lumabas sa bibig ko. Hindi pa rin siya tumitingin sa 'kin. "If you believe so, I do." Kumunot ang noo ko. "Bakit naman na sa 'kin ang pagde-desisyon na 'yan?" "Well, for instance, you are the one who lacks confidence. You think you can't win so you don't fight well because it's already planted in your mind that you will lose."

Sabi ko. "Wala akong maisagot kasi ayokong matakot ka. Ayokong matakot ka sa pag iisip na ikaw ang unang babaeng dinala ko dito. And I'm serious about that. I think you're very, very doubtful. Hindi naman kita masisisi. You have the right to doubt me. But I don't wanna look like I'm so darn obsessed with you that time." Nag iwas ako ng tingin.

Sabi niya dahilan para maibagsak ko ang kamay ko. Nanginginig ang mga kamay ko at sobrang sikip ng dibdib ko. This is the first time i doubted my own self. How? How did i turned into this. 15 years of my life was wasted, no! Everything he said wasn't true. I'll kill him if he's lying. I'll definitely kill him!

"Nanghuhusga kayo ng tao base lang sa suspetsa. Hindi lang po apoy ang pinagmumulan ng usok." "At hindi lahat ng nag-aapoy ay may usok. Totoy, ang sinasabi mo ay 'yong hindi pangkaraniwan." "Kapag dawit po ang reputasyon ng isang tao, dapat po sana'y bigyan rin natin siya ng benifit of doubt." "Hindi kita masisisi totoy sa ginagawa mong 'to, gusto mong ibangon ang reputasyon ni Diana dahil nobya mo ang kapatid niya."

Kung hindi sa ugali ko, damit ko naman ang pinag-uusapan. Naglakad ako sa lobby at katulad pa rin ng dati, pinagtitinginan nanaman ako. I didn't mind though. Sanay na rin naman kasi ako. Sanay na akong pag-usapan. Iyan ang mahirap sa tao, they judge easily kahit hindi pa nila lubusang kilala. They easily believed in rumors and based themselves on what they see.

Chapter 511 Nang makabalik si Argus sa kapital, naging abo na ang bangkay. Kahit hindi siya sigurado kung si Amara nga ba ang laman ng urn na nasa harap niya, sumisikip pa rin ang dibdib niya tuwing tinitingnan ito. "Sigurado ka ba sa mga sinasabi mo?" seryosong tanong ni Don Gildart. "Hindi po," tapat na sagot ni Argus. "Haka-haka lang ang lahat at wala akong ebidensya, kaya hindi ako makakapangako."

Hindi ako sigurado kung ito ay bunga lamang ng pagod o kung may tunay na banta na unti-unting lumalapit sa amin. Kailangan ko ng matibay na ebidensya. Hangga’t wala pa, kailangan kong kimkimin ang lahat ng ito. Lahat ng pagdududa, lahat ng tanong, lahat ng takot sa loob ko lang muna.