I Feel So Attacked Novels & Stories

Sigaw nya habang parang may ibinato sa akin na kung ano pero wala naman akong nakikita. Kahit na windang parin sa mga nangyayari ay sinubukan kong talasan ang aking pakiramdam upang makaiwas sa kanyang mga paparating na atake. I won't go down without a fight. Ngunit nang sinubukan kong igalaw ang aking mga paa, upang tumalon sana palayo sa kanya, ay hindi ko na ito maigalaw. Parang may kung anong nakatali rito nang mahigpit.

Inihanda ko ang aking sarili para sa isang pag-atake. “Gravis…” Naramdaman ko na naman ang kakaibang sensasyong nanalaytay sa aking mga ugat. Parang sinusunog ang aking buong katawan dahil sa init na aking nararamdaman. Nagulat na lamang ako nang mapagtanto kung gaano kalaki ang bola ng apoy na nasa harapan ko ngayon. Ako ba ang may gawa nito? Ngunit paano?

i muttered again. "What ?" "I Said I get it okay.No need to say that much" "You don't.I know you're upset " "I am not upset or anything i get it that we need to be careful cause we still don't know who's the real enemy" "But your face says otherwise " "Well, you can't expect me to be happy after getting a no infront of you two with my first suggestion? Right "hindi ba puwedeng magmukmok kailangan talaga lunok na lang mg lunok hindi ba pwedeng i-feel ko naman na na- embarassed nga ako at kailangan ko ng time para ibalik ang confidence ko?

Medyo lumalabo na rin kasi ito gawa ng panlalata sa mga tamang nakuha ng aking katawan. It feels like I am a statue; I can't move nor take a single step. Hindi ako pwedeng magkamali. Nakatutok ang baril niya sa akin, mismong sa akin. Hindi ko alam kung kailan niya balak iputok o baka may pagdadalawang isip pa sa kanyang balak. Assassin ako, malakas ang pakiramdam ko kapag may nagbabadyang kapahamakan lalo na sa sarili ko. Kaya alam kong sa akin talaga nakatutok ang baril.

Paano pa kaya kung buo na ang ipasok niya? "Should I pull out? I don't want to hurt you." The initial worry on his face alarmed me. "No! No... I mean I'm starting to adjust and your thing is warm and it made me feel good and I don't know if I'm making sense but I feel really good." I am certain that I stuttered. No, I couldn't even think of words right now.

sabi nito. "Wala akong pakialam!" I hissed at him. Sinubukan kong hilahin ang braso ko ngunit hawak niya ako ng mahigpit. "Pasensya na po Ma'am." Aniya at hinawakan lang ang mga braso ko. This is so frustrating! I'm feeling so helpless. As if the world is crushing in front of me, and I can't do anything to stop it. "Sinasaktan mo ako!" sumigaw ako

komento nito sa kanya sa natatawang boses. Hindi na lang naman pinansin ni Brooke ang komentong iyon ni Seven dahil ang kapansin-pansin para sa kanya ay ang kakaibang nararamdaman ng katawan niya, lalo na at hanggang ngayon ay nararamdaman pa niya ang init ng labi nito sa daliri niya. Darn.

Natapos na lang ang tawag hindi niya sinagot. Muli akong natawa. Hindi ko alam pero feeling ko kinikilig ako kahit hindi ko pa siya nakakausap. Fuck! Is it bad? It's my first time to feel this. Siguro kong nakikita ako ng mga kaibigan ko ngayon pagtatawanan ako ng mga 'to. "Answer the call, tutor." I texted, walang pasintabi.

Kahit ako ang biktima, kinakabahan ako! "T-they attacked me..." Nauutal na sabi ko at lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang laylayan ng polo niya at hinarap ang mag-inang parang nakakita nang multo sa pamumutla ngayon. Kanina lang ang tapang tapang nila, ah? Tapos ngayon? Tsk! Hindi ko sila palalagpasin dito. They hurt me. Okay lang sana kung ako lang ang nasasaktan pero habang sinasaktan nila ako, nasasaktan din ang anak ko!

Gusto kong sumigaw, umiyak, dahil sa takot, pero walang lumalabas na luha sa aking mga mata, at parang nawala rin ang boses ko. Bakit? Bakit kailangan kong maranasan ang ganito? Ang gusto ko lang naman ay mabuhay, pero bakit patong-patong ang problema ko? Akala ko ay hindi na ako makararanas nang ganito, dahil matapos ang biglaang pag-atake nila, ‘yong weird handwritten ng pangalan ko sa isang sticky note, wala ng sumunod. Ngunit nagkamali ako. Parang nagsisimula pa lang sila, at hindi pa talaga gumagawa nang paraan para kunin ako sa Vendetta.