Romans & histoires I Felt Betrayed

Hindi ko alam ang nararamdaman ngayon, basta ang alam ko ay namanhid ang buo kung katawan dahil sa pagkabigla at hindi alam kung ano ang magiging reaksyon sa narinig. Lahat ng pinapakita nila ay kasinungalingan lang and I felt betrayed by someone whom I cherish. Hindi lang isa kung hindi ang dalawang tao na siyang pinagkakatiwalaan ko sa lahat, dalawang tao na mahal ko ay naglalaro ng patago sa likod ko.

I felt so betrayed by him and it sucks. It hurts when you trust someone and just simply broke it. Klint was good at convincing that he was a man that you could trust for. It hurts to know that there's someone betraying you from behind. Imagine, your sleeping peacefully while your boyfriend was doing something that could hurt you. It was like I was being played and I'm so dumbed that I didn't even notice that. He didn't even think to consider my feelings and now I started to wonder if I am not enough.

Pakiramdam niya durog pa din siya at wala ng pag-asang mabuo kahit ano ang gawin niya. Naalala niya ang lahat ng masasakit na nangyari sa nakaraan. How he cheated on her with her bestfriend. Their betrayal was unforgivable. It's still haunting her. Ang sakit-sakit at pakiramdam niya hindi na iyon basta-basta mawawala. Huminga siya nang malalim. Ayaw niyang umiyak, lalo na sa harapan ng lalake. "I miss you... I'm sorry. I'm sorry..." bulong ng lalake kaya nagsalubong ang kaniyang kilay. Sorry for what?

Tumigil siya sa pag-iimpake at tumingin sa akin ng deretso na halos ikatumba ko. "Yes. Everyone said she's already dead, everyone lied to me. Everyone fool me! I wouldn't marry you if i just known she's still alive. I'm sorry... Sandra I hope you understand." Saad niya. Hindi ko man lang siya nakitaan ng pagsisisi o kahit awa man lang para sa akin para sa nagawa niya. Tang*na! ginawa niya akong rebound. Natawa ako sa mga sinabi niya, puno ng galit at sakit akong tumitig sa kniya at mapait na ngumiti.

“But you still see the parts of him nobody else does.” My throat tightened painfully. “He’s losing control.” Adrian gave a grim smile. “He lost control the moment he fell in love with you.” The words hit too hard. Too honest. I turned away from him sharply. “I can’t do this anymore.” “Do what?” “This.” I gestured helplessly between us. “Feeling like I’m betraying everyone just by breathing.” Adrian’s expression darkened instantly. “You’re not betraying him by surviving.” “It feels like I am.”

Tinutulak ko naman papalayo di Jaco, diba? Marami akong tanong at pagdududa sa sarili. Marami akong reklamo. Gusto kong sumigaw. Gusto kong magwala. Bakit mali na naman ako? "Kailangan ko ng umalis." Lumuhod sa harapan ko si Diego, nagmamakaawa, umiiyak, at humihingi ng tawad at pagsisisi. Hindi ko alam kung anong maramdaman ko. I felt betrayed. Gulong-gulo na ako. Kailangan kong umalis dahil nasasakal ako. Mababaliw na ako.

Hindi nya rin masagot ang huling tanong ni Jermaine dahil maski siya ay hindi niya alam. She felt betrayed for the second time by someone she considered a friend, despite the fact that she and his boss had no intimate relationship. She nearly froze at that point, unable to move from her position and straining to talk. She tried to move her feet so she could get outside and get some fresh air, but they wouldn't cooperate. Nakaramdam siya ng kirot sa kanyang dibdib na hindi nya naman dapat maramdaman. At wala siyang karapatang maramdaman 'yon!

Seryoso ang kapatid niya samantalang nakangisi ang matanda sa tabi nito habang nakatingin sa kanya. "Kamusta Iha?" Sambit ng matanda. Sadya talagang mapaglaro ang tadhana. Namuo ang halakhak sa kanyang lalamunan ngunit hindi tunog ng isang nasisiyahan na tawa ang lumabas sa kanyang bibig. She felt betrayed. The kind of betrayal she wasn't expect. He is the person she trusted the most. The person who taught almost everything to her. The person she considered as her father.

Siya ang nagbukas sa usapan na iyon. Ngayon ko lang napagtanto na kaya siguro mabigat ang loob ko ay dahil sa ilang taon ko rin dinala ang sakit at pagkabigo sa nangyari. I felt betrayed. Mas masakit at mas malalim ang sugat dahil napahiya ako at pakiramdam ko'y pinagtaksilan ako ng mga taong malapit sa puso ko. Dalawang importanteng tao ang nagtaksil sa akin sa parehong araw at parehong sitwasyon. That's... too much.

Kung ang family ko nga ay napaniwala ko na okay lang ako lagi, ay sure maniniwala din silang lahat na balewala sa akin ang nakita ko. Iyon na lang ang sinabi ko at nang magtama ang mga tingin namin ni Trace ay mabilis ko na binawi agad ang nanunumbat kong tingin sa kaniya. I have no right to feel betrayed just as I have no right to be jealous of Berry. I should think of that para hindi ako maligaw. Iyon na lang at mabilis na akong tumalikod para lumabas na ng opisina ni Trace.