I Forgot My Iphone Passcode Novels & Stories

Hanggang makapa niya sa ilalim ng unan nito. Inabot niya iyon at pinindot ang screen. Lumabas ang keypad para sa passcode. Ipinasok niya ang birthday niya. Incorrect Passcode. Nanikip ang dibdib niya. Sa loob ng maraming taon, birthday niya ang ginagamit ni Nick sa halos lahat, cellphone, laptop, maging sa lumang ATM card nito. Madalas pa nitong ibiro na hindi nito malilimutan ang araw na isinilang ang babaeng pinakamamahal nito.

Madiin nitong bigkas sa mga binitawang salita. I nodded at him, "Pwede kong malaman ang passcode?" Tinignan ako nito ng mapanuring tingin, "1012. Don't fucking bring someone else here." saka ako iniwang nakatanga. I sniffed. Hanggang sa hindi ko na mapigilan ang sarili na umiiyak. Ano ba ang nakain ko at pumasok ako sa ganitong sitwasyon? Para malayo sa mga taong nanakit sa akin? Sana, sana hindi niya ako sasaktan. Siguro yung ganito, makakaya ko pa, pero hanggang kailan?

Huminga ako nang malalim bago pinindot ang doorbell ng unit niya. Ding. Tahimik. Makalipas ang ilang segundo, muli akong pumindot. Ding. Wala pa rin. Pangatlong beses. Ding. Tahimik pa rin ang buong unit. Napabuntong-hininga ako. "Baka wala siya..." Sandali akong nagdalawang-isip. Pero naalala kong alam ko pa rin ang passcode ng unit niya. Marahan kong inilagay ang mga numero.

Kunot noo naman akong tinignan ng lasing, "ExCuseee mee!? Why would I give you *hik* my passcode?!" Aish konti nalang talaga at iiwan ko dito sa labas ang babaeng to eh. "Zara you can just change your passcode tomorrow if you don't want me to know it, okay?" kumbinsi ko. Pagod na rin ako urgh. She continued shooking her head. Bahala ka nga diyan. Tumungo ako sa pinto ko and I pressed my passcode, papasok na ako bahala kang matauhan diyan sa labas.

Binigay nya ang password nito sa akin kaya bakit mali ang lumabas? Sinubukan ko ulit na ilagay ang password nya na alam ko pero nanatiling mali na ipinagtaka ko lalo. Para makasiguro ay inulit ko na naman sa ikatlong pagkakataon pero gaya ng nauna ay mali pa rin. Napataas tuloy ako ng kilay at matagal na tumitig sa selpon nya. Kung pinalitan nya ang password, bakit hindi nya sinabi sa'kin? May tinatago ba sya?

Agad ko itong kinuha at tiningnan. "Akin na nga 'yan. Oh my God, it's Marian's phone. Oo nga pala, inagaw mo ito sa kaniya bago pa tayo lumipad. Bakit hindi mo sinabi na nasa sa'yo pala 'to all this time? Matatawagan sana natin sina kuys kung sa gano'n!" pagkainis ko sa kaniya at binuksan ko nga ang telepono ni Marian. As usual, Marcus' name spelled in corresponding numbers will always be the password. "6... 2... 7... 2... 8... 7..." that's it. Nagulat naman ako nang walang ka-signal-signal. "Bakit pa ba ako nagulat, of course wala ritong signal. It's either weak or nothing!"

Laking pasalamat niya nang makitang walang password ang cellphone at bumukas ito sa isang swipe lang. Pagkabukas ng phone ay agad na pumasok sa isip ni Amara ang numero ni Argus. Sinubukan niyang hanapin ang contact o i-type ang numero nito sa screen. Marahil dahil sa epekto ng lason na natira sa kaniyang katawan kaya medyo humina ang kaniyang memorya. Hindi niya agad maalala ang numerong dati naman niyang kabisadong-kabisado.

Binigay sa akin pero naka-locked naman pala. Pinindot ko ito at nag-isip ng numbers na maaring ginamit niyang password. I tried his birthday kaso hindi nagbukas. Ang anniversary naman nila ni Maureen ang next kaso hindi rin ito ang password niya. I tried the woman's birthday. Birthday ni Heather? Kaso hindi rin. Nag-alangan pa akong pindutin ang birthday ko kaso hindi din birthday ko ang gamit niya. Hay! Bahala nga siya. Pinahirapan pa niya ako. Pinapasakit lang niya ang ulo ko.

Ngunit naka-hide ang nilalaman no'n kaya kailangan niyang maunlock muna ang password bago mabasa ang mensahe. Kinagat niya ang ibabang labi at nag-isip kung ano ang four digit password nito. Maybe his birth month and birthday? Inilagay niya ang buwan at araw kung kailan ito ipinangak, ngunit wrong password lamang ang lumabas sa screen. Kinagat niya ang ibabang labi at muling sumubok, inilagay niya ang kaarawan niya, ngunit wrong password na naman. Sinubukan niya ang kaarawan ng kambal, ngunit wrong password din.

Nasa may lababo ito at mukhang dito niya nakalimutang kunin. Nakangiti akong lumapit sa lababo kung saan nakapatong ang cellphone niya. “Finally,” bulong ko sa sarili ko. Pero nang i-unlock ko ito, sumalubong sa akin ang password screen. Hindi na ako nag-abala pang hulaan kung ano iyon. May mas madali akong paraan.