I Hated You 소설 & 이야기

E halatang halata naman na gusto niya ipatigil, ayaw pa sabihin. "I don't hate you. I-I just hate my life. I hate my self and I h-hate being Jade." binalingan ko siya saglit ng tingin saka ibinalik ang tingin sa daanan. Nakatingin lang siya sa labas. Is it only me? Or there's really a sadness in her tone? Damn. You hate yourself but I don't hate you. And I'll never hate you. "How about the wedding?" I asked. I want to know her answer.

Tanong niya. Hindi mapigilan ng mata ko na rumolyo sa sinabi niya. Still bitter sa nangyari noon at kung paano niya ako tawanan bago tulungan. "Obviously, I hate you and your guts already. Why would I make friends with that kind of attitude?" Naiirita kong sagot sa kanya. "Wait. So kung hindi pinakita sana sa iyo ni Noah yung frog and nakipag-kilala siya sa iyo, there is a possibility na maging friends kayo?" Tanong sa akin ni Hazel.

"I hate you, Xiellenna!" I love him but he hates me that much. I want to cover my ears with my hands this time, because hearing someone you love saying that he hates you, hurts more than what a punch can give me physically. I HATE YOU! *** Napaupo ako ng tuluyan sa ibabaw ng kama, catching my own breath. It feels like I've lost so much oxygen dahilan para hindi ako makahinga kanina. Then I remembered my dreams. I felt blank all of the sudden after I wake up.

Parang lahat na negative adjective nito, ay kaakibat na talaga. "Hate me all you want Chel. I don't mind...just please allow me to hug and feel you. Just this time." She was pleading. But Chel was really hard as stone na walang emosyon na nakatingin lang rito. Sabi nila. Kapag makikita mong umiiyak ang mommy mo. Kaagad kang lalambot at aluin ito. But she did not feel anything towards her mom. It's only pure hatred and fury.

Pilit kong pinapahid ang mga luhang tumutulo mula sa mata ko pero kahit anong pahid ko para bang hindi sila nauubos. Napatigil ako nang may marahas na humigit sa braso ko, tiningnan ko siya na puno ng hinanakit. "I hate you," Iwinaksi ko ang kamay niya at muling dumistansiya. Hindi mo na sana sinabing mahal mo ako, kasi wala namang kasiguraduhan iyon. Walang laman, hindi kapanipaniwala. But you know what I hated the most? Kasi naniwala ako, kahit hindi ko aminin umasa ako. Hindi ko kayang isatinig iyon sa kaniya dahil iyong kaunting hiya na lang na iyon ang pinanghahawakan ko.

Then the image of Enrique hugging me flashed my mind. "Ugh. I hate you. I really hate you." Umiling ako at natulog ulit. Mamaya pa naman ako aalis para mag mall. Matutulog na muna ako ulit.

Ang sama ng tingin ng lahat sa akin at ako ang naging dahilan sa pagbagsak ng buong-buhay na iniingatang karangyaan at reputasyon ng aking mga magulang. Everybody hates me because of him! He planned all of this! Hindi na ako magtataka pa kung bakit hindi niya asawa ang tingin niya sa akin. Kung bakit hindi pinipili na sumama amin ni Zyro sa tuwing niyaya ko siyang lumabas. Kung bakit hindi niya magawang bigyan ng pantay na atensyon ang anak ko tulad ng ginagawa niya kay Oliver. Kung bakit hindi niya ako magawang ipagtanggol at kampihan. Kung bakit ang dali-dali lang para sa kaniya na talikuran kami ni Zy at tingin niya sa amin ay nakikitira ng libre sa puder niya. Kung bakit sa ilang taon na

Kunot-noong tanong niya sa kapatid na agad namang umasim ang mukha. "Ako nagkaboyfriend?" Tinuro niya ang sarili at natawa. "Ano? Adik lang kuya?" Nakahinga siya ng maluwag sa naging sagot nito. Ayaw pa niyang magkaboyfriend ang kapatid. Masyado pa itong bata. She's just seventeen for fuck sake. "Then if that's not the case, why do you hate her so much?" "I hate her because even Zeke Ramirez fall in her trap." Naiinis na sagot nito.

Hindi ko siya magets eh. “Love! Are you hurt somewhere?” Nag-aalalang tanong niya. Why is he being like this? I don’t want this. Ayaw kong isang araw ang saya namin tapos sa susunod na araw hindi niya ako iimikin, tsaka kalaunan lalambingin niya ako na parang walang nangyari. “I hate you!” Bulalas ko. “What?” Gulat niyang tanong.

Wala akong narinig na kahit ingay mula sa kanya. "I don't hate you. I loathe you Heaven. Ngayong pinaalala mo sa akin ang nangyari you made me loathe you so much. Sinasabi ko sayo Heaven wala na akong pakialam kung ano man ang mangyari sa'yo riyan sa loob. I hate you so much." That made my world stop kasabay ang pagtulo ng masaganang luha sa mga mata ko. ********************* Hit it dudes