I Hated You 소설 & 이야기

sigaw ko rito at tumakbo pabalik sa aking silid. "I hate you! I really hate you!" umiiyak na sambit ko.

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..

"I want to end his d'mn fvcking life Yanna..I really hate someone who disrespect you!" Napahigpit Yung pagkakayapos ko sa paldang suot ko.....his still upset.. "I want to kill him!..I want to wrech every bone of his body!!..I want to kill him!..." He stop...and breathe deeply "But I don't want you t-to hate me..I don't want you to despise me" Napapikit ako.. Ilang sandali kaming natahimik saglit...tanging paghinga ko lang Yung naririnig ko...

Gumaralgal na ang kanyang boses at nararamdaman na niyang nag umpisang uminit ang gilid ng kanyang mga mata. "I hate you..!" matigas nitong pagkakasabi. " Hate me hanggang kailan mo gusto at wala akong pakialam Doon! Ang hindi ko lang maintindihan pati ibang tao ayaw mong kausapin ako! Bakit may sakit ba akong nakakahawa?!" "No! Pero ayaw kong mahawaan mo si Kim sa kalandian mo!" Hindi na siya nakapagtimpi at malakas na nasampal niya ito sa pisngi.

Nagpantig ang tainga ko kaya nagawa ko siyang insultuhin. “I hate you, Kaizer Julian Ezcalante. I will never learn to love you because you are a worthless person. Wala akong ibang nararamdaman dito sa puso ko kung hindi ang pagkamuhi lamang sa ‘yo! Katawan ko lang ang maaangkin mo ngunit hindi ang puso ko!" malakas kong bulyaw sa kaniya.

Napailing ako. “I hate you,” sabi ko, mahina pero malinaw, at kahit alam kong mabigat ang salitang iyon ay hindi ko na binawi, “I hate what you did to me… I hate what you turned me into… and I hate that for a long time, I still loved you even after all of that.” Parang tinamaan siya sa sinabi ko, pero hindi ako tumigil. “But not anymore,” dagdag ko, habang nararamdaman ko ang unti-unting paglaya sa bawat salitang binibitawan ko, “I don’t love you anymore, Alex.”

bakit niya ako pinabayaan ng araw na iyon. Na ikuyom ko ang aking kamao sa labis na galit. Galit para sa kanilang lahat! I hate them all. I hate mom for forcing me to marry that scumbag jerks! I hate Aiko for not helping me. I hate caiko for doing nothing. I hate Yuri the most for putting me in this miserable spot and I hated so much no other than myself. If was not all my selfishness this storm would never come. I will never do this betrayal and I would never betray the precious of mine.

"Too bad, Vincent, wala akong maalala na sinabi kong may mga anak ka. Dahil kailanman ay walang nangyari sa atin." "Shianna!" he hissed. "I am telling the truth, Vincent!" I glared at him. "Wala kang mga anak." Hindi na ako nakapalag nang bigla siyang lumapit sa akin. At dahil nakatutok pa rin sa kan'ya ang baril ay dumikit sa kan'yang noo ang nguso nito. "I know that you hate me, Shianna. And I hate you too." "No, Vincent. Hate is an understatement, because I loathe you."

Sagot niya na tila nagyayabang. Gusto kong sampalin ang mayabang na lalake na ito ngunit kailangan kong kontrolin baka I-rape niya pa ako, mukha kasi siyang drug addict. "Well, I am not marrying you and I don't care about the fact that your mother liked me and my parents wanting it. I can be hell selfish and I always get away from the things I don't like. Stop the car I'm now here."

sabi niya at nahihimigan ng pagkainis. “I hate you,” inis na bulong ko at halos itakip na ang panyo sa mukha ko. “Tsk,” rinig kong singhal niya. “H-Huwag mo na akong lalapitan, hindi na kita babalikan kahit umiyak ka pa sa harap ko. I hate you so much, magsama kayo ng best friend mong ahas—” “Enough,” mahinang banta niya.