I Hated You Novels & Stories

And he walked away. Parang lantang gulay naman akong napaupo sa may sahig at humagulgol ng iyak. For a second time around, tuluyan nang nawasak ang puso ko dahil sa mga sinabi niya. Wala talaga akong laban sa'yo, Pietho. At yun ang hindi ko kayang matanggap. I hate you... I hate you so much!

“No, hindi ako papayag na lumayo ka sa akin kahit sabihin mo na ngayon ka lang lalayo.” “Nahihirapan ako...” “Sabihin nating nasaktan nga kita pero they framed up me, love. ‘Di ko ‘yon magagawa sa ‘yo. Nang malaman ko na nag-send sila ng pictures and videos sa ‘yo, dali-dali ko na silang iniwan do’n. I even gave them a word they deserved before I went here. Please, love. Don’t go...” “I still hate you...”

Reklamo n'ya sa akin. Tumayo ako sa upuan ko at nilapitan ko ang damuho. How dare him! ako ang pumili ng mga 'yon. Paborito ko lahat ng snacks at tinapay na nasa pantry tapos aayawan n'ya? How dare him! sa susunod ay hindi ko na ito papatapakin sa loob ng pantry. "I hate you! Pinili ko lahat yon." Angil ko dito at hinampas sa kan'ya ang menu book.

Kasabay ng pagtibok na iyun ang pagpapakawala ko sa tatlong salitang alam kong makapagpapabago ng buhay ko. “Love me.. hater.”

My hate for him is starting to fade. This ain't good...

You hated my family for whatever reasons you have and that is enough for me to stay away from you. "I hate you! I hate you for making me fall for you. I hate you for insulting my parents!" I cried miserably, my breathing is heavy. " S-sana hindi na lang kita nakilala. Sana hindi mo na lang ako nilapitan. Sana hindi mo ako ginulo, kung balak mo lang palang maghiganti. Sana hindi ako nasasaktan ng ganito."

I am now catching my breath, nahihirapan na akong huminga pero ayaw ko namang tawagin ang mga kapatid ko. "I hate you Atticus! I hate you to the core!" mariin kong sabi habang nakaharap sa kalangitan. At mukhang uulan pa. Ayaw ko pa naman sa ulan. I hate rain! "Wag kang umulan! Wag ngayon! Ayokong makita ka!" Pero unti-unti kong naramdaman ang patak ng ulan. "I hate you rain! I don't like you! Parehas lang kayo ni Atticus! I hate you both!"

"I hate her for stealing my fame and everyone's attention. I really, fucking, hate that stupid girl!" Umirap ako nang marinig iyon mula kay Anastacia at nang humiwalay siya ng yakap kay LJ ay muli akong sumadal sa pader para magtago at makinig. "And I hate you!" dagdag nito at kasunod n'on ay ang tunog ng paghampas at suntok. "I hate myself too," si LJ. "Especially for loving you." Nalaglag ang panga ko dahil sa hindi inaasahang sinabi ni LJ. Tumigil din ang pahinang-pahinang tunog ng suntok.

Sana hindi na lang tayo nagkita ulit! Sana hindi na lang ako nahulog sa 'yo dahil sasaktan mo lang pala ulit ako! I hate you! I hate you, Zeus San Diego! Halos magwala ako sa sobrang sakit. Iyon na lang naman ang kaya kong gawin ang umiyak at magluksa sa muling pagkamatay ng puso ko. Ang damhin ang sakit sa muling pagkawasak ng puso ko dahil na naman sa isang taong minahal ko.

Pero iba na ngayon. "Nakakadiri kayo," Nanlaki ang aking mata sa kaniyang sinabi, sobra akong nasaktan do'n. Kaya hindi ko napigilang masampal ito. "I hate you," Umiiyak kong saad. Siya na kaibigan ko sa matagal na panahon ay sasabihan niya ako ng gano'n sobrang sakit na sa kaniyang pa manggagaling kahit wala pa siyang alam sa pagitan namin ni Atticus.