I'm Feeling Lucky Novels & Stories

At nang matapos ay nagpatuloy kami sa paglalakad. My heart was uncontrollably beating fast by his gestures. He always makes me feel this way by giving me sudden compliments, of which I don’t expect to come from him. And when he got ahold of my bag maybe, he sensed that I wasn’t really that confident by my body that he let me wear the robe. I am now relieved.

“After this, come to my office.” Habang tinalikuran ko sila, hindi ko maiwasang mapatingin ulit kay Lucky. She was still frozen, like she couldn’t process what just happened. Most employees fear me, but she looks more confused than scared. That reaction alone is already unusual. And in my world, unusual things always mean one thing...risk.

Pinipilit ko ibuka ang mga mata kong papikit na at sumabay sa trip nila. Kapagtatawa sila, tatawa ako. Kahit na hindi ko naman talaga naintindihan ang mga sinasabi nila. Nilalambing ko ang katabi ko na panay naman ang halik sa akin sa tuwing mananalo ang bet niya. “Hindi ako nagkamali na ikaw ang sinama ko dito. You’re my lucky charm tonight, baby.” “Tonight lang?” panghahamon ko.

Saka napangiti. How lucky you are. Having this person beside you. this is the reason why im not afraid to die. Its because i know that i will leave you beside the person you can trust. " you're so lucky, my wife." End of chapter 64

bulyaw ko pa sa kanya sabay lakad ng mabilis. Napaiyak na ako dahil sa nangyari. Baka ito ang sinasabi ni Lucky na fun daw, baka pagtripan nila ako dito at wala aking laban. Sising-sisi na ako na sumama ako sa kanya. Nakita ko naman si Karl, siya ang may birthday. "Karl, nakita mo ba si Lucky?!" inis na tanong ko habang pinupunasan ang nga luha ko.

Kaya dapat lang na magpursigi siya at ipakitang hindi na siya maghahanap pa ng iba. “Dude, sigurado ka ba sa nararamdaman mo?” tanong bigla ni Lucky. Hindi na siya nagulat na alam nito ang gumugulo sa isipan niya. Lucky may be dumb but he's very observant “Yeah,” tugon niya at huminga ng malalim. Tinapik nito ang balikat niya. “Conrats and good luck, dude.” Tumango siya bilang pasasalamat at muling pumikit sabay nagpakawala ng marahas na paghinga. It's not because he's exhausted but he's happy to admit to himself that he no longer think of that cràzy bítch.

Luck. A common word that all people get to understand, but not everyone receives. Maybe it comes in an amount that is measured not in ways you carry it, but on how you notice them. I guess, it was just a lucky day for me. Other people might see it on a surface level, but I don't. It was already a luck for me because that's how I want to see it. "Sir!" I raised my hand to get his attention. Tumaas ang kilay nito nang bumaling sa direksyon ko.

bati ng isang babae na nakangiti ng magiliw sa akin. “Hi girl, I’m Lucky! Also from HR team dito.” “Hello, Lucky,” sagot ko. Ngumiti rin ang iba pang tao sa paligid dahil sa pagiging babaero nitong si Lucky. Wala talaga itong pinapalampas na babae. Lahat ng bagong dumadating ay ganito na daw ang ugali niya. "Ah miss, are you single?!" tanong niya ng hindi na makapagpigil na agad namang umugong ang malakas na tawanan sa loob ng pantry area.

Wala na kasi akong ibang alam na lugar dito sa Manila kaya wala na talaga akong ma-suggest sa kaniya. Kung saan-saan niya ako dinala. Kahit na nakalimutan ko kung saan kami nagpunta buong maghapon, hindi ko makakalimutan kung gaano kapayapa ang puso ko, ang sarili ko. Sobrang gaan ng lahat. Sobrang smooth lang. I’ve never felt this kind of feeling to anyone. Maski kay Zubby na mismong matalik kong kaibigan, hindi ko naramdaman ang ganitong kapayapang buhay. It’s like finally, after those mourning years of my life, I’ve savored serenity. The serenity of life I never thought I would experience in my entire life. This is the life I wanted. The life I never had.

Inabot ni Captain ang mic at marahang binulungan siya, “Promise, walang hubad-hubad ngayong Tuesday. Just follow me.” Tumugtog ang intro ng “Lucky” — tamang-tama sa vibe ng gabi. Habang kinakanta nila ang unang linya, gumaan ang pakiramdam ni Mira. Friendly lang ang tinginan nila ni Captain, pero ramdam niya yung saya ng crowd at ang soft na ilaw mula sa mga fairy lights. Sa chorus, napangiti na siya nang husto. “Lucky I’m in love with my best friend…”