I'm Feeling Lucky Novels & Stories

Pinipilit ko ibuka ang mga mata kong papikit na at sumabay sa trip nila. Kapagtatawa sila, tatawa ako. Kahit na hindi ko naman talaga naintindihan ang mga sinasabi nila. Nilalambing ko ang katabi ko na panay naman ang halik sa akin sa tuwing mananalo ang bet niya. “Hindi ako nagkamali na ikaw ang sinama ko dito. You’re my lucky charm tonight, baby.” “Tonight lang?” panghahamon ko.

Saka napangiti. How lucky you are. Having this person beside you. this is the reason why im not afraid to die. Its because i know that i will leave you beside the person you can trust. " you're so lucky, my wife." End of chapter 64

bulyaw ko pa sa kanya sabay lakad ng mabilis. Napaiyak na ako dahil sa nangyari. Baka ito ang sinasabi ni Lucky na fun daw, baka pagtripan nila ako dito at wala aking laban. Sising-sisi na ako na sumama ako sa kanya. Nakita ko naman si Karl, siya ang may birthday. "Karl, nakita mo ba si Lucky?!" inis na tanong ko habang pinupunasan ang nga luha ko.

Kaya dapat lang na magpursigi siya at ipakitang hindi na siya maghahanap pa ng iba. “Dude, sigurado ka ba sa nararamdaman mo?” tanong bigla ni Lucky. Hindi na siya nagulat na alam nito ang gumugulo sa isipan niya. Lucky may be dumb but he's very observant “Yeah,” tugon niya at huminga ng malalim. Tinapik nito ang balikat niya. “Conrats and good luck, dude.” Tumango siya bilang pasasalamat at muling pumikit sabay nagpakawala ng marahas na paghinga. It's not because he's exhausted but he's happy to admit to himself that he no longer think of that cràzy bítch.

I am lucky that there were no rifts in between I am lucky that for you I will always win. I am lucky that with you I am not ashamed. I am lucky that with you I do not feign At sa huling papel na binasa niya ay tuluyang naglaho ang takot at kabang naramdaman niya kanina. Bagkus napalitan iyo ng sobrang tuwa at excitement saka kilig! She have now an idea kung para kanino ito at hindi niya mapigilan ang mapatawa.

bati ng isang babae na nakangiti ng magiliw sa akin. “Hi girl, I’m Lucky! Also from HR team dito.” “Hello, Lucky,” sagot ko. Ngumiti rin ang iba pang tao sa paligid dahil sa pagiging babaero nitong si Lucky. Wala talaga itong pinapalampas na babae. Lahat ng bagong dumadating ay ganito na daw ang ugali niya. "Ah miss, are you single?!" tanong niya ng hindi na makapagpigil na agad namang umugong ang malakas na tawanan sa loob ng pantry area.

Wala na kasi akong ibang alam na lugar dito sa Manila kaya wala na talaga akong ma-suggest sa kaniya. Kung saan-saan niya ako dinala. Kahit na nakalimutan ko kung saan kami nagpunta buong maghapon, hindi ko makakalimutan kung gaano kapayapa ang puso ko, ang sarili ko. Sobrang gaan ng lahat. Sobrang smooth lang. I’ve never felt this kind of feeling to anyone. Maski kay Zubby na mismong matalik kong kaibigan, hindi ko naramdaman ang ganitong kapayapang buhay. It’s like finally, after those mourning years of my life, I’ve savored serenity. The serenity of life I never thought I would experience in my entire life. This is the life I wanted. The life I never had.

Inabot ni Captain ang mic at marahang binulungan siya, “Promise, walang hubad-hubad ngayong Tuesday. Just follow me.” Tumugtog ang intro ng “Lucky” — tamang-tama sa vibe ng gabi. Habang kinakanta nila ang unang linya, gumaan ang pakiramdam ni Mira. Friendly lang ang tinginan nila ni Captain, pero ramdam niya yung saya ng crowd at ang soft na ilaw mula sa mga fairy lights. Sa chorus, napangiti na siya nang husto. “Lucky I’m in love with my best friend…”

Even a thousand clothes won't complete me. I am longing for something i can't have. Even if it's priceless, why can't I have it? Why can't i just feel it. You don't need to spend even a cent. But why can't i just have it? (Hi! This story is made up of author's imagination. Any similarities to real life situations is just a coincidence. Names, places, events etcetera are purely made up of author's imagination. There are some typographical errors and grammatical errors. Kaya pasensya na po hehe

Tumango siya nang may kasiyahan, "Hmm, hindi ka naman pala pinabayaan ni Jaxon." Mataas na iniangat ni Lucky ang ulo nito na parang ipinagmamalaki ang sarili. Parang sinasabi na: 'Syempre, hindi ako pababayaan ni Daddy Jaxon. Hindi mo ba alam na ikaw ang nagbigay sa akin?' "Lucky, gutom ka ba? Nagluto ako ng sweet and sour pork ribs kanina. Gusto mong tikman?" Pagkarinig sa salitang "kain," biglang sumaya si Lucky. Mabilis niyang ikinawag ang buntot, tumango nang sunod-sunod, at nanliit ang mga mata sa sobrang tuwa.