I'm Not Okay Mga Nobela at Kwento

Pati ang sarili ko ay hindi ko na maintindihan. “Okay lang talaga ako rito, kung may dapat ka pang gawin, gawin mo na lang I’m perfectly okay here.” Anas ko saka inihilig ang ulo sa sofa. Hindi ko naman na siya narinig na nagsalita pa, tanging ang paghakbang niya na lang papalayo ang narinig ko. Much better, gusto ko ng tahimik lang ang paligid ko. I hate this feeling.

broken. Just like me.

Napatingin ako sa bintana. At sa unang pagkakataon, sinagot ko ng totoo. “Mas kaya ko na huminga.” May araw talaga na pakiramdam mo ay okay ka na… At may araw na kahit anong pilit mong ngumiti, parang may nahulog na parte ng pagkatao mo na hindi mo na muling mahahanap. Today, I’m in between. Hindi ako umiiyak. Hindi rin ako masaya. I’m just… here.

Piniga ko ang aking tiyan saka sinikap na hindi ipakitabkay Mariam ang reaksyon ko. "I'm okay—" "No, you're not okay! But, yes—it's okay to be not okay. Sometimes you to pretend you're oksy even you're not. But, please, I'm begging you; don't hate your self. Axecel, ayos lang naman kasi umiyak at maglabas ng sama ng loob." Umayos ako ng upo. Maya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko—humagulhol na ako sa mga bisig ni Mariam.

Umupo ako sa aking upuan. "Are you okay miss?" tanong ni Jade sa akin. I looked at her and shook my head. "Masama bang sabihin Jade na hindi ako maayos..." bumikig ang aking lalamunan at unti-unting namumuo ang mga luha sa aking mga mata. I don't know every time that people will ask me if I am okay feeling ko parang nagcru-crumble ako sa loob. I just don't fucking know what to do.

K I N A B U K A S A N Agad akong bumango at tumakbo patungong cr. Doon ako sumuka ng sumuka. Hassle talaga. Nakakasira ng umaga. Naramdaman ko nalang na may humahagod sa likod ko. " Are you okay ?" Nag-aalalang tanong niya. Tumayo ako at nag mumog bago siya hinarap. " I'm fine. Medyo nasasanay narin ako. You don't have to worry now "

ani ko, umupo naman sila pareho at saglit na tumahimik ang paligid. All I can say that this is super awkward. Nagmumukha akong third party or something na hindi healthy sa relationship. Maganda ang porma nila, habang ako hindi ko ma-explain, haggard nalang siguro. Almost 14hrs din ako sa work and it's not healthy.

Nagsuklay lang ako, hindi ako sanay gumamit ng mga make-up make-up kaya naman tamang punas lang ako sa aking mukha. Binibilhan ako nila Mama ng make-up pero hindi ko naman nagagamit dahil una sa lahat hindi ako marunong mag-make up at ayaw ko rin na naglalagay ng make-up dahil pakiramdam ko ay natatabunan no’n ang aking tunay na hitsura. Kinuha ko ang mga requirements na p’wede kong magamit kung sakali mang may hihingiin sila.

Kaagad naman akong nakaramdam ng hindi maipaliwanag na lungkot sa puso ko. Bakit nauwi sa ganito ang lahat? Sa totoo lang, hindi ito ang pangarap ko at ang gusto ko lang naman ay tahimik at masayang buhay. Wala akong balak na mandukot ng tao para maghiganti. Hindi ako dating ganito at nagiging maayos naman akong mamayan pero bakit parang sinusubukan yata ako ng tadhana. Kung hindi sana kay Peanut at sa Maureen na iyun hindi sana ako aabot sa ganitong sitwasyon. Hindi sana ako nakakaramdam ng sobrang lungkot ngayun.

At sa pagkakataong ito, hindi ako ang matatalo. TO BE CONTINUE