Novel & Cerita I'm Not Okay

In the end, I gave up and destroyed the last canvas I used. "Fuck this life!" I yelled, throwing my tools in that place. I didn't know what was happening to me. I was losing my mind; I was angry and disgusted. I looked up at the ceiling and blew air. Then I looked down at the floor and smiled like an idiot. "What happened to me? What's wrong with me? Why I'm so disappointed?" I ask myself with desperation. "Hindi ba nasang-ayunan ang pagkansela ng kasal ninyo ni Anika?"

Napatigil ako sa pagkain at napalingon sa kanya, pero nananatili siyang nakatutok sa panonood. Hindi agad ako nakasagot sa tanong na iyon. Kumusta nga ba ako? I am not okay. Ang lungkot, ang sakit, at ang hirap pa lang mapunta sa sitwasyong hindi ka mahal ng lalaking mahal mo. “Are you okay?” Napapitlag ako nang haplusin ni mommy ang kamay ko. Hindi ko namalayan na nakatingin na pala siya sa akin. Mabilis akong ngumiti at tumango.

Kahit mukha na akong tanga rito ay hindi ko pa rin mapigilan. Damn. I'm such a crybaby!

"Does it hurt? Tell me where it hurts. I'll book the earliest flight home right now—" "No!" mabilis kong putol dito kahit garalgal na ang boses ko. "No... don't panic. I'm okay." Ngunit kabaligtaran noon ang nararamdaman ko. Hindi ako okay. Sobrang layo ko sa pagiging okay. Napayakap ako sa sarili ko habang pilit na hinihigop ang hangin sa paligid. Nanginginig ang balikat ko sa tahimik na pag-iyak.

Mabilis kong pinunasan ang luhang pumatak sa aking mga mata I don't want to be here anymore. This is freakingly suffocating the hell out of me. Please, someone get me out of here. My heart still pounding so hard. I hate this kind of feeling! I don't want this. I'm fine now, I started to move on... to live my life without him. Ci, get me out of here. But why the freaking freak am I crying?

ang hirap ng ganito? yung alam mong wala nang papupuntahan pero patuloy ka pa ring kumakapit. imbes na sitahin Jo sya kung bakit may nakuha akong t-back sa bulsa nya ay hindi ko ginawa. natatakot kasi ako sa isasagot nya sa akin. I'm not your superwoman I'm not the kind of girl That you can let down And think that everything is okay Boy I am only human

Ngunit kahit gano’n pa man hindi ako nagpadala,pinigilan ko ang sarili ko kaya iniba ko na lang ang usapan. “I-ikaw? K-kumusta ka na?” nilakasan ko talaga ang loob ko na tanungin s’ya dahil aaminin ko palagi ko s’yang iniisip kahit anong alis ko sa kan’ya sa utak ko hindi ko magawa. Gustong-gusto ko s’yang kumustahin at ito na ang pagkakataon ko para tanungin s’ya. “I’m not okay,” agad n’yang sagot at bakas sa tono nang pananalita n’ya ang lungkot.

Gusto kong bumalik sa nakaraan pero parang mas gusto kong bumilis ang inog ng mundo para malagpasan ko na ang pagsubok na ito, para malaman ko ang rason kung bakit nararanasan ko ito ngayon. But we can't please everyone. We can't force anyone to stay with us. And we can't change the past too. Kung ano man ang nangyayari ngayon ay tanggapin na lang natin at buong tapang na harapin. "Basa na kayo oh..." "At least ayos lang naman kami, eh ikaw?" Malungkot naman akong ngumiti. "I'm not okay." Lumambot naman ang hitsura nila at nag-unahan pa na tumabi sa akin.

Akala ko ng tumalikod ako ay mawawala na ang lahat ng sakit at alaala mula sa babaeng pilit kong kinakalimutan. "How are you now, Lenny?" I ask myself while looking at the moon. Ilang ulit ko ng tinanong yan sa kawalan. Kung kumusta na ba siya? Naaalala niya pa ba ako? At kung masaya ba siya? Ako kasi... hindi. I will never be okay again. Tinitigan ko ang calling card na binigay sa akin ni Janrick. Ilang minuto rin akong nag-isip kong i-te-text ko ba o hindi. Ngunit sa huli...

Pera ko rin naman yon, pinaghirapan at pinagpaguran ko rin yon Bakit palagi nalang nila akong tinitignan na parang ang sama sama ko Bakit ba hindi nila ako makita bilang anak din nila Doesn't matter anymore, I'm getting used to this everyday Inaliw ko na lang yong sarili ko sa panonod ng mga videos sa social media ng bigla may nag message request sa akin It doesn't have a name "I can give you anything just say yes"