I'm Not Okay Novels & Stories

But God, I can't be okay. Unti-unti akong nanghihina at napapadausdos sa malamig na tiles ng banyo. God! Ayokong damdamin ‘yong sakit na paulit-ulit niyang sinasabi. Please, get rid of this feeling. Ayoko ng ganito. Ayoko nang umiyak. Please, ayoko nang umiyak! Tama na ang lahat na sakit na naranasan ko. Ayoko na! Ayoko na lumuha pa at masaktan ng ganito.

Pinunasan ko ang aking nanuyong luha. "Are you sure?" Natahimik ako. Am I really fine? I want to ask God, for how long I'm gonna be like this? For how long am I gonna be trapped like a prison? Sa tingin ko kasi nakakulong pa rin ako, at tila ba hindi matapos tapos lahat ng problema ko. I want to be honest, dahil sa totoo lang I'm not fine. I'm not fine at all.

Gosh! “You okay?” Harap niya sa akin na tanong ko at tinaasan ko siya ng kilay. “I’m not okay.” Sagot ko at napakunot noo siya at humakbang palapit sa akin. “Not satisfied?” Sabi niya at napangisi ako sa itsura niya. “Hindi naman, pero I can't walk.” Sabi ko at napakiling ang ulo niya. Huwag kang ngingiti. Bulong ko sa isipan ko dahil parang ngingiti siya pero hindi niya ginawa.

Kahit sinira ako ng mundo mo. Ako pa rin. Parang may umiyak sa loob ko. Tahimik. Walang luha. Pero masakit. “Sol?” tawag niya, nag-aalala. “Okay ka lang?” Tumango ako agad. Mabilis. Masyadong mabilis. “Oo,” sagot ko. “Okay lang.” Pero hindi. Hindi ako okay. 'Hindi ako kailanman magiging okay sa ideyang iyon. Na sa lahat ng pwedeng pangalan, sa lahat ng pwedeng tunog, ako ang unang lumabas sa labi mo.'

Malinis, maayos at mabango, wala akong nakitang kalat. " Are you okay?" Tatlong salitang matagal ko nang hindi naririnig. Three words only but I already feel like I want to break down. Matagal nang walang nagtatanong sa akin kung okay lang ba ako? Okay nga lang ba ako? Maybe, yes? Maybe, no? Hindi ko rin alam eh. I may look strong from the outside but I know inside of me, I am weak. I am just acting strong because I have to. I need to because I have my Caius and Cairo, my babies.

Ngayon, alam ko nang hindi pa talaga ako okay. Pinilit ko lang umuwi pero ang totoo, I’m still falling apart. I’m not okay, and I can't stop myself from being so irritated. Ako naman ang may problema, pero nadadamay sila sa akin, and they have to understand me. Kailangan kasi kahit ako, hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong dumaan sa ganito.

You're not okay," I stated. Gusto ko sanang pag-usapan namin kasi hindi ako mapapakali kung patuloy na ganito siya. It will keep on bugging in my head. "Then don't talk to me," she muttered. She sounded upset kaya hindi na lang ako nangulit pa. She must be tired. And I understand how fucked up women's hormones are. I know better than to continue pestering her. They're already having a hard time understanding themselves.

"I-I'm not quite sure what's been bothering me, Chloe. Kaya hindi ko masagot nang diretso ang tanong mo. But I'm okay... I still am." Sumilay ang tindi ng lungkot sa mukha ko. "I think..." mahinang dugtong ko sa dulo, at marahang umiwas ng tingin bago pa man maging malinaw kay Chloe na hindi talaga ako okay. Na ang salitang "okay" ay napakalayong sagot para sa totoong nararamdaman ko, o kung ano man eksakto ang bumabagabag sa kalooban ko ngayon.

Nag-aalalang tanong nito. "I'm not ok" umiiyak na sagot nya at lalong lumakas ang iyak nais nyang ilabas ang sama ng loob, nais nyang mag sisigaw at itanong kung bakit kailangan umabot ang lahat sa ganon.

Now Playing: Take Me Away by New Medicine Take me away ‘Cause I’m not okay I’m stuck at the bottom In a prison of problems That I can’t escape So take me away Oh-oh, oh-oh “You might not be able to attract customers if you play that song,” wika ni Nicholas. Mabilis namang napatingin si Maeve. “Rui, I thought—” Hindi nagawang matapos ang kanyang sasabihin nang makita ang isang hindi niya kilalang binata. “Good morning, Sir,” bati nito na mabilis na pinatay ang music player.