I Thought My Time Was Up Novel 소설 & 이야기

Bagsak ang balikat akong namili ng maliliit na novel dahil iyon lang ang pasok sa budget ko pero wala naman akong magustohan kaya ang kinalabasan lumabas din ako sa National Books Store na walang dala. Malungkot ang naging tingin ko sa phone na bigla nalang nag ring, si Ella ang caller nito. Dumapo ang tingin ko sa orasan ng phone at kung pwede lang maluwa ang mata ko kanina pa naluwa, five na ng hapon at dapat sa mga ganitong oras nandon na ko. Kabadtrip naman mukhang hindi ako masasabon about academics kundi masasabon ako kung bakit late akong dumatin.

I whispers. She laughed. "But our relationship stands out because of that," I agree. "That's why we need to end that and walk with me to a lifetime," I whispers. "Sure, let's start that lifetime game," she whispered back, which made me very happy. Finally, after waiting for almost two years, she's here, in my arms again. ________ Authors Note: I'll end it here now. Thank you for reading this novel, I know that it's not the best, but I hope you all enjoy this story.

“Napapansin ko kasi na sa t’wing tumatawag ako parang naiinis ka.” “Hindi naman, puppy. Wrong timing ka lang kasi. May ginagawa ako.” Pagkuwa’y turan ko. Totoo namang may ginagawa talaga ako ng mga oras na iyon. Tinatapos ko ‘yong nobela ko. Climax na kasi eh, at gusto ko’y isulat ito habang kasalukuyan pang tumatakbo sa isipan ko ‘yong ideya. Kapag lumipas na kasi ‘yong kasagsagan ng mga eksena sa isipan ko’y tiyak na tatamarin na ako. “Ano bang ginagawa mo?” Seryosong tanong niya.

Mula nang dumating ‘yung libro, parang may kakaibang katahimikan sa paligid ko. Hindi ‘yung nakakatakot na tahimik, kundi ‘yung tipo ng katahimikan na nag-aanyaya ng pag-iisip. May mga gabi pa ring hindi ako makatulog, pero imbes na umiiyak, nakatitig na lang ako sa buwan — iniisip kung saang lungsod siya nakatingin ngayon. Isang linggo ang lumipas, at nagsimula akong gumawa ng bagong routine.

yun ang ipapangako ko. The Fallen Bachelor The End ----- I can't believe it! It's my first time to finish a novel and it's all because of your undying love and support. Salamat sa lahat nang nakaabot sa kabanata na ito at nagsawa sa kagaguhan ni Anthony pero hindi pa rin ako binitawan. Wakas na ang susunod. Ang pinakahihintay niyong point of view ni Villacorta.

Hindi mahalaga ang bila-bila na 'yan. Lumabas na ako ng kwarto pagkatapos kong magpatuyo ng buhok. Time check, 8:45. 64 hours, 15 minutes and 20 seconds remaining before my time ends. Sana maextend ang oras o kaya sana tumigil ang oras para sakin. Napasinghap ako ng malalim at habang bumababa ng hagdan, pinapadulas ko ang aking kamay sa madulas na hawakan nito. Tahimik ang buong bahay, dadalawa lang kasi kaming andito. Si inay Tessie nasa pagbakasyon, si Anthea naman nakana Denstah kaya ang tahimik at ang tanging naririnig ko lang ay ang tunog na nagmumula sa tv. Sumilip ako sa kusina.. nagluluto siya.

Once mag-alas siyete na ng umaga, patay na ito at kanina pa tanghali, kaya mainit na talaga. Napahawak ako sa noo ko habang pilit bumabangon mula sa kama. “Shocks!” Napalingon ako sa orasan. 11:47 AM. Pero honestly, expected ko na rin naman. Alas tres na yata ako nakatulog kaninang madaling-araw Kasalanan iyon dahil may bagong story na akong isinusulat. Ang bagong book na isusulat ko ay My Happy Ending.

To all my beloved readers, "Gusto ko lang humingi ng paumanhin kung minsan ay natatagalan ang pag-update ng bagong chapter sa aking book. Salamat sa inyong walang sawang suporta at pasensya. Habang naghihintay kayo sa mga susunod na updates, inaanyayahan ko kayong basahin ang isa ko pang novel na kompleto na. "Ceo's love redemption".