Novel & Cerita I Thought My Time Was Up Season 2

Hindi mahalaga ang bila-bila na 'yan. Lumabas na ako ng kwarto pagkatapos kong magpatuyo ng buhok. Time check, 8:45. 64 hours, 15 minutes and 20 seconds remaining before my time ends. Sana maextend ang oras o kaya sana tumigil ang oras para sakin. Napasinghap ako ng malalim at habang bumababa ng hagdan, pinapadulas ko ang aking kamay sa madulas na hawakan nito. Tahimik ang buong bahay, dadalawa lang kasi kaming andito. Si inay Tessie nasa pagbakasyon, si Anthea naman nakana Denstah kaya ang tahimik at ang tanging naririnig ko lang ay ang tunog na nagmumula sa tv. Sumilip ako sa kusina.. nagluluto siya.

Kahit gusto nya nang umiyak ng todo ngayon, hindi nya kayang gawin dahil may kailangan pa syang sabihin. Mapupungay ang kanyang matang napa tingin sa suot na wristwatch, "Time of death..." Napalunok sya ng mariin. Hindi nya kaya, hindi nya kayang sabihin ang oras ngayon. Hindi nya matanggap, "Time of death 2:30 pm." At tuluyan na ngang nabiyak ang kanyang boses.

Buti na lang talaga at naaalala ko pa galaga lahat ng nangyari sa nakaraang episode na napanuod ko kaya hindi ko na kailangang mag-watch ng recap. Naka-ilang episodes ako noong the clocks strucks 12 noon. Ininit ko sa microwave 'yung in-order ko sa drive thru kanina syempre bago ko kinain. Lumamig na din kasi dahil ilang oras na 'yung lumipas. Malapit ko nang matapos 'yung isang buong season kaya lang pagtingin ko sa wall clock ay ala sais na pala ng gabi. Hindi ko din talaga namalayan sa sobrang pagka-hook ko sa series.

“Does it mean you are supporting me?” Umiling siya. “I cannot support something we all know will end someday.” “Eh?” Lumapit siya sa akin at bumulong.“If you plan to fight for him even after two years and continue your relationship with him, then, that is when you can expect my support.” Bahagya na siyang lumayo sa akin at tinapik ang likod ko. “So, have fun and make the most of everything. I expect to hear your decision when the time comes.”

Two Of Us ~~~~ Fin POV Dinala ko sa isang kweba si Clementine ng mawalan siya ng malay. Hindi parin naaalis sa utak ko kung pano huminto ang oras kanina. Hindi ako ang may gawa non at mas lalong hindi ko kayang pahintuin ang oras, walang nilalang ang kayang mag pahinto ng oras. Napa tingin ako kay Clementine na wala paring malay.

Nakatutok pa rin naman ang atensyon ko sa TV habang kumakain at sobra ko namang na enjoy ang series na pinapaunod ko. Naiyak pa nga ako bandang huli ng series dahil naghiwalay yung babaeng bida at yung lalaking bida. Naisip ko, kung sa akin siguro mangyayari ito, masasaktan ako ng todo. Hindi ko yata kayang magkahiwalay kaming dalawa ni Lander. At dahil wala pang season two ang series ay pinatay ko na ang TV at nahiga ako sa couch. I looked at my phone pero hanggang ngayon, wala pa ring reply si Lander kaya napahinga ako ng malalim.

Ewan ko pero parang dismayado ako nang malaman kong hindi pala si Kent 'yon. Of course, why would I ever expect that it was him? Kung siya sana yun edi malamang nagkapalit na kami ng katawan. Mabilis na lumipas ang oras at kasalukuyan ng nagtatanghal si contestant no. 22, dahilan para maghanda na ako sa backstage. Mula dito ay masisilip mo naman ang mga audience kahit papaano. Sandali akong sumilip para hanapin ang taong makakapagpalakas ng loob ko ngayon pero sa kasawiang palad ay hindi ko siya mahanap. Sa pagsilip ko pa ay napagtanto ko nalang na natapos na palang magtanghal si 22 kaya agad na akong tumayo ng maayos.

Mas nauna ang personal kong damdamin at hindi ko man lang namalayan na tapos na pala ang oras ng palugit. "You gotta be kidding me.....tell me your just fucking with me! Harithus!" Sigaw ko at tumulo na ang aking luha. Kung sinabi lang niya kung ano talaga ang pagsubok ko ay sisiguraduhin ko na matatapos iyon. But now, I no longer have any chance at all. Paano pa mabubuhay si Cayden? I wasted my chance for a fucking time traveler na ayaw naman akong tulungan!

Sᴇᴀsᴏɴ 2 Xyrine Jean's POV ᴀғᴛᴇʀ 3 ᴍᴏɴᴛʜs "Insan, s'ya na naman ba iniisip mo?"

(Future time) Twelixs POV MATAPOS ang klase namin ay agad akong lumabas para hanapin si Sir Yeser. Lahat nang nadadaan kong room ay sinisilip ko dahil baka nandoon siya. Pero halos nalibot ko na ang building namin ay wala akong nakitang anino nito. Saan kaya siya nagpunta? Bakit kaya bigla siyang nawala? Hindi kaya iniiwasan n‘ya ako?