Novel & Cerita I Was Never There

At kahit isang segundo ay hindi iyon nawala sa isipan ko, may pagkakataon na umaalingawngaw ito sa aking pandinig, animo'y nandito pa rin ang aking ama at paulit-ulit iyong sinasabi. Nakaupo ako sa sala, nakayuko, at tahimik na humihikbi. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula… o kung paano ko haharapin ang katotohanan. “I could never love you… because you’re adopted.”

"I was there when you fell and cried because you got bruises on your knees. I was there when you can't sleep at night because you're afraid of thunder. I was there when you almost lost yourself because of your first heartache... I will never forget that day, pareho ba naman tayong umiyak! You cried because you were hurt, while I cried because I hate seeing you crying and in pain. I was there... and stayed there because I promised to myself that no matter what happens... hindi kita iiwan." You'll never see me, but I was loving you from a far Lenny. I wipe my tears that continue falling to my cheek. Ayaw kung lumabo ang paningin ko ng dahil sa luha ko sa mata, dahil ayaw kong mawala siya sa pa

Different versions of me. Before. Before everything. Before I became Maris. “Stella…” Adrian murmured. I stepped closer. My heart is racing. My hands are shaking. Because I didn’t remember any of this. But something inside me— Recognized it. Felt it. A life I lost. Or a life that was taken from me. “What did he do to me…” I whispered. Adrian didn’t answer. Because he didn’t have to. Because the room already did. Then—

Bwisit talaga, galing mambwisit ng Vilarreal na yun. Paano ako magkakagusto dun eh kita naman nila ang pinagsimulan naming dalawa tapos magugustuhan? What the hell? Taba talaga ng utak ng Vilarreal na yun eh sarap sapakin. Naiwan na akong mag-isa dito which is better walang maingay at walang hambog. Akala mo talaga inaya ko siya eh para tumanggi. Kaya ko rin pumunta ng acquaintance na walang partner no! Hindi ko naman ikamamatay ang pagpunta dun ng walang muse at never kitang gagawing muse ko. NEVER!

Kahit isang sulyap ay hindi ko binalingan ang katabing bahay namin at dumeritso ako sa covered court sa Plaza ng Macabalan. But even in the most noisiest place I'm into, nothing can swayed my attention to that goddamn scenario. Fuck. Kaya kahit wala naman ang buong atensyon sa pinapanood na liga ay nanatili pa din ako doon. The noisiest place I've known can't even ease my suffering, how much more the most quiet place? I bet I'll just kill myself to stop being insane. "Ahh. Ang Maria ng buhay ko."

Ani pa nito sa akin. "Napatawa, na lamang ako sa sinabi ng akin pinsan. 'Nang makarating, ako sa lugar kong saan nag shooting ang team nina Marfa.. Nakita ko si Selena kasama ang mga kaibigan, nito. Hinanap ko sa paligid si marfa ngunit hindi ko ito nakita. Kaya nag pasya ako lapitan ang mga kaibigan ni Marfa, upang tangunin? kong na saan, ang naturang dalaga."

Malungkot na paliwanag ng doctor. Pakiramdam ni Tyton ay biglang nanghina ang mga tuhod niya at pagbasak siyang naupo sa sahig. Kung wala ang driver niya ay baka hindi agad siya makabwi at tayo. Ito na nga ba ang iniiwasan niyang mangyari sa dalaga. Kaya nga never niyang pinapupunta sa kusina ang dalaga noon pa man. Pero sa kompanya lang pala niya mangyari.

I’ll never go far away from you. Even the sky will tell you that I need you so. For this is all I know, I’ll never go far away from you. I’ll Never Go, Erick Santos *** “SORRY po.” Sabi ng isang cute na batang babae.

Okay, pagbibigyan ko siya, as he doesn't remember anything about me, pero hindi ako tatayo lang dito na hayaang tuluyang mawala ang memorya niya tungkol saaming dalawa. Nawala na siya saakin ng halos apat na taon, at ngayong nakita ko na ulit siya, anong tingin niya, papakawalan ko ulit siya? No. "You're forever tied with me, Thaddeus." I muttered under my breath as I walked away from him. My words were meant to be a final declaration, a promise that no matter what happened, he would always be a part of my life, and I wasn’t going to let him walk away from what we had.

Bakit hindi na lang natin ibalik nga? Pero kahit yata i-record ko pa ang isang iyon wala na rin na magbabago.Kilala ko na rin naman si Tzvi kahit na anong gawin ko at hindi ko na rin iyon makakaila sa kahit ma sino ,kahit pa sa sarili ko. "Yes.It was there"tukoy ko sa isang rectangular na pinaglagyan ni Regine ng nga phones noon.