I Was Never There Novels & Stories

Hindi ko ma-gets kung bakit nakakakita ako ng mga memories na never pa namang nangyari. At sa tuwing nangyayari yun, hindi ko alam pero lalo ko lamang siyang namimiss pero hindi na dapat. At hindi na pwede! "Babe, gotta go. Hindi ako ma-la-late ng uwi, I promise." Pukaw ni David sa aking malalim na pag-iisip na ngayon ay naka suot na ito ng panlakad. "Where are you going?" Tanong ko sa kanya.

The action that cost your mother her life and your deprivation of childhood and a family figure? I think not. Pero kahit na gaano ako kainis sa kanya, kahit na gaano ko kagustong tanungin siya tungkol do’n, alam ko sa sariling hindi ko magagawang tanungin siya. I don’t even know a piece of information about his whereabouts, nor does if he’s still alive or what. It’s frustrating. Like I’m talking to someone invisible. Someone that doesn’t exist near my area. Or in my life.

So just go with the flow. "Yun naman ang madalas kong ginagawa when it comes to my parents.. Sinanay ko yung sarili kong palagi silang wala pero... pero at the end of the day I realize hindi ako nasanay... Kundi pinilit ko lang wag maramdaman ung absence nila.." "I'm here.. I'm always be here...."

Habang nag-scroll ako, may isang second lang na parang bumilis ang tibok ng puso ko. Wala namang espesyal sa nakita ko. Hindi ko alam kung bakit ako natigilan. Hindi ko alam kung bakit parang may gusto akong maalala. Pero wala. Blank. Nilock ko ang phone ko. Enough. If my mind erased something… maybe it was meant to disappear. And if there was someone connected to those missing memories, then she no longer exists in my present. At least… that’s what I keep telling myself.

Para akong kinikilabutan habang nakatingin sa kanya. "Sa kasal ko isama mo 'yang si Papa Marcus mo, ha. Huwag na huwag kayong mawawala. Hindi ako magsasabi ng I do kapag wala kayo!" I glance at Miles then I glance back at the man. Pero wala na ito sa kinatatayuan nito. Nagpalinga-linga ako pero hindi ko na ito nakita pa. Maybe his just a passerby in this mall. I sighed. Nagiging paranoid na yata ako masiyado. I shook my head. I am overthinking things.

Nakangiti kong inilibot ang aking paningin, hindi makapaniwala sa nakikita. Narating na namin ni Uncle Nereus ang islet at halos wala akong masabi sa ganda nito. I didn't know this place existed. I wish we had visited this before the first time that I came here on this island with Auntie Nympha.

"Kasi alam kong may plano siya at hindi ko na kailangang makialam roon. " "Alam mo rin na palagi niya akong pinapalayo sayo?" "Yes, cause I am always around you " "S-sage.." "I was always there, from the very start, hindi mo pa man ako kilala I was there, nung lumayo at umiwas ka I was always there, nung magumpisang umatake ang parusa sayo ng contract I was there at nung tuluyan nang lumala ang nangyayari sayo and you passed out, that night I was also there, I was always been your shadow."

No… @IamNobody

"Kaya huwag mo na akong pakakawalan, dahil baka magkagulo ang mundo kapag napunta ako sa iba." Natawa siya nang mahina, isang tunog na napakasarap pakinggan sa gitna ng katahimikan ng silid. "Never. I'll never let go." Kasabay ng mga salitang iyon ay ang mabilis na pagtanggal niya ng sarili niyang polo. Sa puntong ito, opisyal nang pumanaw ang aking inosenteng kaisipan. Ang perpektong hubog ng kaniyang dibdib, ang mga pandesal sa kaniyang tiyan na parang bagong hango sa panaderya ng mga tinapay at ang matitigas na braso na may mga ugat na lalong nagpadagdag sa kaniyang pagkalalaki, lahat ng iyon ay nakabalandra na sa harap ko.