Novel & Cerita Ibong Adarna Review

May bahid ng paghamak ang tingin ni Karylle, alam niyang mahilig si Adeliya gumawa ng sarili niyang bitag, kaya’t hayaan na niya itong bumalik sa kanya. Nagka-interes ang mga reporters, lalo’t tila may mabigat na rebelasyon sa kanyang ‘pero’ na sinabi nang may diin! Naging mas pangit pa ang ekspresyon ni Adeliya, "Ang kapal talaga!" Hindi na niya napigilan at napamura! Hindi siya sanay magsalita ng masama! Nagbago ang mukha ni Andrea, "Hindi na siya dapat magsalita pa!"

Sina Tito Aron at Lolo Arman ay parehong napasinghap. Nawala unti-unti ang mga ngiti sa labi namin ni Adrian. Dahan-dahan ko ring binawi ang kamay ko na hawak niya. Napatingin si Adrian sa akin saka bumaling sa babaeng sumigaw. Isang babae ang nakatayo, naka-itim na bestida at may mga matang puno ng galit at luha. Nanginginig ang kamay niya habang nakaturo kay Adrian.

Kunwari ay hindi ko alam ang pinupunto nito. "'Yong nakikita mo, ay nakikita ko rin." Saka siya mahinang tumawa. "Señior?" simula ko. "About Congressman Nadrada—" Pabulong kong sabi nang pinangunahan niya na ako. "Di ma pigil ang sakdal na kasakiman ng taong iyan kung alam lang ng mga tao. Isa siyang buwitreng nagmamasid sa kadiliman," sinundan ko ng tingin ang mga matang may galit. "Look at him. Ang ganda ng ngiti ng tarantado. Pweee!!" Nag tiim ang bagang ni Ninong sa mga binitawang salita. Na kay Congressman Andrada ang masamang tingin subalit kumalma lang ito nang makuha ni Cong Andrada ang atensyon namin.

Naiwan ang kumpanya sa bingit ng pagkalugi, pero dahil sa talino at determinasyon ni Daddy, muli niyang binuhay ang naghihingalong kompanya. Everything was finally stable. Everything was perfect. Until... bumalik si Mr. Chua sa Pilipinas. Ang lalaking dahilan ng unang pagkadurog ng puso ng aking ina. Nanliit ang king mta sa huling binasa. Napatigil ako sa pagbabasa nang muling pumasok si Adriane. "Sir, na-i-book ko na po ang isang private restaurant," masiglang singit ni Adriane na biglang bumalik sa loob.

Kabanata 2—Strangers WARNING!!! RATED SPG. READ AT YOUR OWN RISK!!! "Fuck! Harder! Ugh!" Ungol at unngos ang mga pinapakawalang ingay ni Adah sa mga sandaling iyon habang pabilis nang pabilis ang bawat kilos at galaw ni Benjamin sa itaas ng katawan nito.

Ramdam din niya ang lamig ng Aircon ng silid na hindi niya naranasan sa probinsiya. Nananaginip ba si Adrianna? Dahil kanina lang ay nasa maingay siyang lugar, natatakot at kinabahan at sa isang iglap, nasa isang tahimik na lugar na siya. Magarbo, maganda at malamig. "Ouch!" daing niya nang kurutin ang sarili. Napangiwi pa siya at natawa sa sarili. "Totoo nga, hindi ako nananaginip," aniya sa sarili.

"Usapan sa hapagkainan" Mrs.Gonsalo: Hijo!''At cindy.. ' Kaylangan pagbalik namin ng inyong ama galing america,Ay may madadatnan na kaming apo.''Hindi pwedeng babagal bagal kayo!'' Darvey: Hahaha! Nakay Cindy na po yan, Mama' Kung magpapabuntis siya kaagad sa akin. Hahaha!''

Kabanata 26 — Ang Tunay na Anak "ADRIAN VALDEZ — ORIGINAL CHILD." Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. “Hindi.” Napailing si Adrian habang nakatitig sa screen. “Hindi ako si Subject Zero.” Lumapit ako sa kanya. “Adrian…” Umiling siya at umatras. “Hindi. May mali sa system.” “Pero sinabi nitong 100% match.”

Kalbuhin, bugbugin, balatan ng buhay, at itapon sa ilog Pasig si Adrian. “Paano mo nakuha ’to?” tanong niya. Sulat-kamay niya iyon. Listahan niya isang gabing kapiling niya ang vodka at nagpaplano siya ng World War 3 laban sa mapang-aping mundo. Sinapian siya noon ni Sharon Cuneta at umarte sa mga linya ng Babangon Ako’t Dudurugin Kita. “Ikaw ang kumuha kagabi—from your dresser-drawer. And you discussed your plans of revenge for those people.” Humigop ng kape si Adam mula sa asul nitong mug.

Mishon POV Ang gabing dapat sana’y payapa at puno ng tawanan ay biglang naging magulo. Habang nanunuod kami ni Ada ng isang Filipino series sa sala at umiinom ng wine, nagawa niyang maibaba o maisantabi ang lahat ng iniisip niya sa bahay nila. Nakahilig siya sa sofa, hawak ang wine glass at tawa nang tawa sa eksena sa TV. Ako naman ay tahimik lang na nakatingin sa kanya paminsan-minsan, masaya ako sa simpleng oras na magkasama kami.