Identidad Oculta Novels & Stories

อภิรดีพูดบอกไปก็แกล้งบีบน้ำตาร้องห่มร้องไห้ออกาชุดใหญ่ “เอาล่ะๆ ถ้าคุณไม่มีเงินคืนผม ผมก็มีข้อเสนอมาให้คุณนะคุณอร ผมได้ยินว่าคุณมีลูกสาวสวยด้วยนิ เป็นถึงแอร์ฮอสเตสเลยนิ ถ้าคุณไม่มีเงินคืนก็ยอมยกลูกสาวคุณให้ผมสิ” อนุวัตรพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์ออกมา

ชายหนุ่มพูดเสียงเย็น เขาต้องการคำตอบที่ฟังขึ้น ไม่ใช่ข้อแก้ตัวแบบขอไปที ปูชิดากำมือแน่น ร่างกายเย็นเฉียบ เหงื่อผุดซึมออกมาทุกรูขุมขน...กับท่าทีคุกคามของชายหนุ่มตรงหน้า กับความลับที่เธอพยายามปกปิดไว้สุดตัว “ชิดาไม่ได้มีแค่คุณคนเดียว ไม่แปลกหรอกค่ะ แต่ชิดาไม่ได้ท้องกับคุณ”

2เย็นชา ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งแล้วที่ฉันเก็บนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นไว้และไม่รู้จะเอาไปคืนพี่คีตะยังไง เพราะเขาเองก็หายไปจากชีวิตเหมือนคนไม่เคยมีความสัมพันธ์ใด ๆ กันมาก่อน ‘วันไนต์สแตนด์’ คำที่ฉันไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง วันนี้เจอกับตัวแถมยังมีอะไรกับคนที่แอบรักมาตั้งนา น

“ไหนว่ามาซิ มีเรื่องอะไรที่ฉันต้องรู้บ้าง” นวนันท์เดินนำเพื่อนมายังมุมในสุดของร้านซึ่งเป็นมุมส่วนตัวที่พนักงานในร้านต่างรู้ดีว่าโซนนี้ห้ามใครรบกวนเด็ดขาด “ความลับเหรอ” อัญญากระซิบ

เขาตอกกลับอย่างอย่างเหลืออด “ทำไมน้ำต้องไปอยากรู้เรื่องชีวิตคนอื่นด้วย” “ฉันชื่อธาม ปุณณธีร์ พัชรเหมรัตน์ เป็นเจ้าของคลับ และเป็นประธานบริษัท มีพี่น้องสามคน ฉันเป็นพี่คนโต มีน้องสาวและน้องชาย น้องสาวตอนนี้อยู่ต่างประเทศ ส่วนน้องชาย ก็ไอ้แทนเธอน่าจะรู้จักกันดี” เขาตัดส ินใจบอกกับเธออีกครั้ง ว่าเขาเป็นใคร

ฟ่าโลกแคบ...อึก… ฉันเกลียดนาย" พันรักพึมพำท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่มือขวาขยับเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด ตัวตนที่แท้จริงที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้แว่นหนาและมาดเด็กเนิร์ดผู้เย็นชา ถูกเปิดเผยออกมาในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยกลิ่นกาแฟและความลับที่ไม่มีใครล่วงร ู้

การใช้วิธีเช่นนี้ในการปกปิดตัวตน มิว่าจะเป็นการโยนดอกไม้เลือกบุรุษหรือการไล่ตามบุรุษรูปงาม เรื่องราวเช่นนี้ย่อมถูกปิดมิดชิด สิ่งมีชีวิตประหลาดเช่นมนุษย์นั้น มักจะมีความกล้าหาญขึ้นมายามที่ตัวตนของตนเองถูกปิดบังเอาไว้

​สาวน้อยคิดอย่างขุ่นแค้น เธอจะไม่ขอกลับไปเป็นเหยื่อของใครอีก เขามีธุรกิจใหญ่โต มีเงินทองมากมาย แล้วทำไมถึงมาอยากได้ของเธออีกกันนะ ทั้งที่ดูภายนอกแล้วกล้าตะวันเป็นคนดีมาก มีแต่คนชื่นชมรักใคร่เขา แต่เนื้อแท้ทำไมถึงได้สกปรกหลอกลวงแบบนี้กันหนอ ​มนุษย์เรา ความอย ากไม่มีที่สิ้นสุดสินะ ​“ไม่รู้ ไม่รู้ และก็ไม่รู้ อ้อ...ห้ามโทรหาคุณภาสกรด้วย แกปิดโทรศัพท์เสียลูกหมี ของแกเป็นไอโฟน เผื่อทางนั้นจะติดตามตัวได้ ฉันเองก็ปิดไปแล้วเรียบร้อย การที่เราอยู่ที่นี่เป็นความลับ จนกว่าเขาจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เราได้แต่รอจนกว่าจะถึงเวลา”

ผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นกู้จิ่นเซินเดินเข้ามาก็เอ่ยทักทาย “ครั้งนี้ทีมสำรวจเจอศพที่แอนตาร์กติกา” “ใบหน้าถูกกรีดจนเละ หลักฐานที่สามารถใช้ยืนยันตัวตนก็หายไป พวกเราสงสัยว่าเป็นการฆาตกรรมโดยเจตนา”

Rrrrr เลขาสาวกำลังจะเดินไปที่ประตูหมายจะออกไปชงกาแฟรอเจ้านายหนุ่มเข้ามาทำงานเธอต้องหยุดชะงักหน้าประตูไม่ทันได้เปิดเพราะต้องกดรับสายจากโฉมสุดาก่อน "ค่ะคุณโฉม" ร่างสูงหมายจะเอื้อมมือเปิดประตูแต่เผอิญเขานั้นได้ยินชัดว่ากอบัวกำลังคุยกับใครจึงหยุดชะงักยืนฟัง