Identidad Oculta นิยาย & เรื่องราว

ชายหนุ่มจัดการถอดแว่นออก คลายกระดุมเสื้อ แล้วกดปุ่มบางอย่างที่สมาร์ตวอต์ชบนข้อมือ ในเลนส์ตาของเขามีภาษาโค้ดต่างๆ รันราวกับคอมพิวเตอร์ก็ไม่ปาน ไม่นานใบหน้าคมสันที่แท้จริงก็ปรากฏ เทคโนโลยีระดับสูงที่องค์กรลับหวงแหนยิ่งกว่าอะไร และติดตั้งให้แก่สายลับระดับสุดยอดที่ผ่านการทดส อบขั้นเอ็กซตรีมจากหน่วยงานเท่านั้น องค์กรนี้เป็น Ghost Unit มันไม่มีชื่อและถือว่าไม่มีตัวตน แต่มีเครื่องมือไฮเทคล้ำหน้านำสมัยมาก ชนิดที่ชาวโลกส่วนใหญ่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว

ร่างเล็กจ้องหน้าร่างสูงไม่วางตาเอ่ยเสียงสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่ด้วยความน้อยใจ “อย่าลืมเรื่องของเราต้องเป็นความลับห้ามให้ใครรู้เป็นอันขาด ไม่ว่าจะเป็น พี่ภีม คุณย่า แม่ของเธอ แม้แต่พนักงานก็ห้ามรู้เรื่องนี้” ร่างสูงยกยิ้มอย่างร้ายกาจก่อนหยิบโทรศัพท์เพื่อทำอะไรบางอย่าง ไม่น านเสียงข้อความมือถือของเธอดังขึ้นทำให้หยิบขึ้นมาดู

“ตอนอยู่ในโลยเทีย พวกโมลต้าตกใจมากที่เห็นพวกเราใช้พลัง ฉันคิดว่ากลุ่มเสี่ยงพวกนี้อาจไม่เผยตัวตนในกลุ่มตัวเอง อาจเป็นความลับระดับสูง ไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปรู้ หรือแม้แต่โอซีดิอุสก็ไม่รู้ อย่างตัวเมื่อกี้ อาจเป็นคนสำคัญของโมลต้า คนสนิทของคาเรลเลยก็ว่าได้” อเล็ก� �ิส

ฝากล่องถูกเปิดออก ภายในบุด้วยกำมะหยี่สีแดงคล้ำ สิ่งที่ซ่อนอยู่ไม่ใช่เอกสารและไม่ใช่เงินตรา แต่เป็น 'แฟลชไดรฟ์ไทเทเนียม' ที่มีระบบสแกนลายนิ้วมือ และกุญแจเซฟนิรภัยของธนาคารสวิสหนึ่งดอก "นี่คือสิ่งที่พวกมันพยายามจะแย่งกัน..." รินลดาพึมพำ เธอรู้ดีว่าของสองสิ่งนี้ มีมูลค่ามากพอที่จะทำให้คนยอมฆ่ากันกลางร้านอาหารหรู และวศิน... ผู้ชายคนนั้น กำลังชี้เป้าให้เธอเดินเกมนี้ต่อ

“ไม่อยากเล่าผมก็ไม่ว่า” “ฉันมีหลายบุคลิก แต่บุคลิกที่ฉันจะซ่อนไว้ตลอดไปคือความอ่อนแอที่อยู่ภายใต้จิตใจของฉัน นั่นคือมิลินคนเก่าที่ตายไปแล้ว” “…”

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนงานเลี้ยงสังสรรค์ของพี่เพื่อน ... ที่ฉัน 'แมวน้ำ' เผลอไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ 'พี่คินทร์' พี่ชายของเพื่อนตัวเอง ถ้าดูจากหน้าตาที่หล่อเหลากับปากที่หวานเกินน้ำตาลไปหลายหยด(?) ก็เหมือนเขาจะเจ้าเสน่ห์พอตัว หากแต่ความปากหวานนั้นมันกลับไม่ได้มีไว้เพื่อฉัน "น่ารำคาญจังเธอเนี่ย =_=" "ไปไกลๆได้ไหมเนี่ย =_=" "อย่าเข้ามาใกล้ได้ไหมเนี่ย =_=" ทุกประโยคที่เขาพูดกับฉันล้วนแต่ผลักไสไล่ส่ง ใช่สินะ ฉันไม่ได้สวยเหมือนพวกผู้หญิงที่เขาปากหวานใส่หนิ แต่เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ ฉันถึงได้ตกหลุมรักคนใจร้ายอย่างเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น 'ทนรับความเจ็บปวดไปแล้วกันแมวน้ำ เธอเลือกรักคนใจร้ายแบบนั้นเอง T^T'

ที่สุดเขากลายเป็นคนหนึ่งที่จำยอมอยู่ในความสัมพันธ์แบบลับ ๆ เป็นคนที่ไม่มีตัวตนทางสังคมสำหรับโลกภายนอก “ฉันทำให้เขาเป็นชู้ ซ่อนเขาไว้ไม่ให้ใครรู้ ให้เขาได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่ไม่อาจบอกใครได้ ต้องเจ็บปวด ต้องทรมานเจ็บเจียนตาย ยามหลับตาก็ทำได้เพียงแค่ร้องไห้กับต ัวเอง เพราะไม่อาจบอกใครได้” อัญญาพูดเพื่อระบายความแค้นออกมาให้หมด

เมื่อหลี่เซวียนพูดเช่นนั้นขึ้นมาทุกคนที่รู้สึกเหมือนกันว่าเคยรู้จักบุรุษชุดดำผู้นี้ที่ไหนแล้วความทรงจำเมื่อสี่ปีก่อนก็ผุดขึ้นมาพร้อมกัน เป็นเขานั่นเองเด็กหนุ่มชุดดำที่ใส่หน้ากากสีดำครึ่งหน้า ที่สามารถเอาชนะผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหมดเมื่อสี่ปีก่อนด้วยอายุเพียงสิบเจ็ดปี เขาเป็นผู้ชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุดตั้งแต่จัดการชุมนุมประลองยุทธขึ้น ผู้คนด้านล่างต่างชี้ไปที่เขาเสียงพูดคุยเซ็งแซ่แต่ไม่สามารถทำลายความเยือกเย็นที่หลี่เซียนมีได้เลย เรื่องที่เขาคือผู้ชนะของการประลองเมื่อสี่ปีก่อนมีเพียงท่านอาจารย์ของเขาเท่านั้นที่รู้ตัวตนที่แท้จริง

ผู้ชายที่เธอยอมมี One night stand ด้วยเป็นคนแบบนี้หรือไง? หัวโบราณ!คร่ำครึ! ไม่ต่างกันกับพวกไดโนเสาร์เต่าล้านปีเลยสักนิด...ผู้ชายแบบนี้เชิญไปให้ไกลๆ เธอเลยเถอ!ะ รับไม่ได้จริง ๆ คืนนั้นดันหลงไปกับตัวตนจอมปลอมของเขาเข้าไปได้ เสียดายชะมัดเหอะ!

ฉันแอบกังวลกับชุดเดรสสีแดงสั้นเสมอขาอ่อน แถมยังเป็นแบบเกาะอกไร้สาย หากสวมคงเผยส่วนเว้าส่วนโค้ง ของร่างกายแบบชัดเจน “เกรซเสร็จรึยัง?” ปังๆๆๆ เจ๊หงส์เห็นว่าเกรซแต่งตัวนาน จึงเคาะประตูเร่งเร้า ทำให้เกรซสะดุ้งตกใจเล็กน้อย