If We Ever Meet Again Novels & Stories

tanong nito sa akin. “Well, that’s great! We can meet anytime you want. I’m good to go.” Mabilis na sabi ko. “Let’s meet at three in the afternoon.” “Okay. See you and thank you.” Nagpaalam na ito sa akin. Nawala na sa isipan ko ang mga inaaalaala ko kani-kanina lang dahil sa excitement. Sa wakas, unti-unti ng nagiging maayos ang lahat. At dahil doon makakauwi na ako sa amin.

Mahirap na, ang tagal ko na ring iniingatan 'to. Kinuha ko ang puting papel na nakaipit sa isang page ng libro. Wala namang ganito no'ng pinahiram ko 'to. Akmang tatalikod na ako para sensayasn si Adrian nang hindi sinasadyang mabasa ko ang nakasulat. 3 pm sharp sa Ice scoop. Let's meet - A Did he just say meet? Magkikita kami then sasabihin niya na pumapayag na siyang maging friend ko? OMG! Worth it ang pagiging sad girl ko today.

Sa nagdaang araw, we enjoyed ourselves and opened up to each other. And now, it is our third and last day here. Hindi ko itatangging natatakot ako sa sunod na mangyayari pagkatapos nito. Going back means facing the real world again. At ayokong matulad ito sa dati. But whatever happens, I know I will hold on to him. And I hope he does as well. “What do you say we… leave at midnight?” tanong ko sa kalagitnaan ng katahimikan.

Pagmulat ko ng aking mga mata ay nakita ko siyang kumakaway sa amin hanggang sa tuluyan na siyang mawala sa paningin namin. "Sana all may iniwan na halik sa noo," asar sa akin ng mga kaibigan niya. Natatawang napailing-iling na lang ako bago tinignan ulit ang dinaanan niya. Until we meet again, Amadeus. You've been a good friend to me and I'm thankful of that.

Oh well, it's 2023 naman. "Don't worry, Twinnie. I believe that it won't be the last time I'll see him. And when I do meet him, ipapakilala ko siya sayo." Kampante kong sagot. "Di nga?" She asked in disbelief "Oo nga!" I insisted. Hindi ko man naitanong yung pangalan niya o nahingi yung phone number niya, I still think that we will see each other again. I can feel it!

Hanggang a nagpaalam na ako na uuwi. Hindi naman na siya nag protesta pa at hinatid na lang ako hanggang sa pintuan. "Mag iingat ka lagi, Tine, anak. I'm hoping to see you again sooner." nakangiting paalam niya. Ngumiti ako at mabilis na tumango. "Of course, we must meet again and hang out more often, Tita Carmen. And, uh... please, take care, too, as always."

tanong niya. Doon lang lumingon si Gideon, at napigil na naman niya ang hininga sa angking kakisigan nito. "If God allow us to meet again, Laine... we will." Ilang segundo itong tuod sa kinatatayuan at nakatitig lang sa kaniya.

"If it's okay with you then we can meet again tomorrow and I will give you the signed contract. Is it a deal?" Sobra pa sa deal!

Nagtipa agad ako pabalik Me: Whatever you have to say can wait until dinner tonight with our families. Don’t contact me again before then. Bl-in-ock ko na rin si Damien, for good measure.

"You were crying when I first met you. I hope when we see each other again, God knows when... I'd finally see you smile." Naalala ko ang huling sinabi niya sa akin which was why when our eyes met, I gave him a smile. Ivan... he is back.