If We Ever Meet Again นิยาย & เรื่องราว

"Yes, la. Next time po we will meet again at sana sa family reunion 'yon sa December para ma-meet nyo rin ang another Lola ko, nanay ni nanay mommy!" "Surely. We're glad to go to Philippines before this year ends so I could meet you again and your said another grandmother. Sana'y makasundo ko siya," aniya at kumalas na kami sa isa't-isa. "Oo naman po, tiyak akong makakasundo niyo siya! I assure you, madali po siyang kasundo!" pagkumbinsi ko at si lolo Morven naman ang niyakap.

Pamamaalam ko sa kanya. "I will stay here for a few days pa naman. Magkikita pa tayo ulit." Aalis na sana ako ng tinawag niya ako ulit. "Isha!" "Hmm?" Lumingon ako sa kanya. "Can we meet again, tomorrow? Same place, after ng shift mo." "Sure." Agad na sagot ko, wala nang pakipot-kipot pa. "Bye, Nathan." At agad na akong tumalikod dahil baka makita at mahalata pa niya ang pagblush at kilig sa mukha ko.

Umiling ako bilang sagot. “Salamat, pupunta rin kasi ako sa resto ng kaibigan ko.” Maayos na sagot ko sa totoo lang hiyang hiya na ako pero mas nakakahiya kung iiwasan ko siya baka isipin niya hindi ako sanay ganoon. “Okay, the next time we meet you owe me your number.” Lumunok ako sa sinabi niya. “Ha?” “Your number, if we would meet again coincidentally.” Napalunok ako ng ngumisi siya bago sumakay sa sasakyan niya at kinawayan ako mula sa loob.

Wag muna ngayon. "Be ready 'friend' I will meet you again, soon." I whispered Before driving my car away.

By pair kami kaya no choice ako kundi pakisamahan siya. "Hi,we meet again."Aniya. " Yeah, sino ba naman hindi magkikita ulit.Pareho tayong pinuntahan lagi na bar." "*Ahm, thank you for spending your time to talk with me. " Pinaikot ko ang aking mata.Ano na naman kaya ang trip niya ngayon.Dati medyo mayabang ang datingan niya kaya turn off agad ako sa kanya. Pero ngayon, medyo bait-baitan ang kanyang datingan.

At kung pagbabasehan ang pinakita niya sa akin, may pag-asa pang ayusin ang lahat ng meron kami. I think, kailangan naming mag-usap after ng reunion. Kapag naging maganda pa ang status namin hanggang matapos ang reunion, kakausapin ko siya na bigyan ng chance ito. Na ‘wag na naming ituloy ang annulment na naantala.

isang taong minsang naging bahagi ng kanyang buhay ngunit hindi na nakasabay sa kanyang paglalakbay. Matapos mag-isip sandali, nag-type siya ng maikling sagot. [Don’t worry about it. Hindi ako galit sa 'yo.] Halos agad na dumating ang reply. [Nevaeh! Finally, nag-reply ka rin! Can we meet? Gusto kitang ilibre ng dinner. Tinulungan mo ako noon at gusto kitang pasalamatan nang maayos. And even if we can’t go back to being close friends, ayokong masayang lang ang pagkakakilala natin.]

--- Habang inaayos ko ang mga gamit ko. Muli kong nakita ang sulat. --- At sa pagkakataong ito... May napansin akong bagay na hindi ko nakita kanina. --- Sa pinakadulo. --- May isang linya. --- Isang pangungusap. --- "Maybe in another life..." "We would have met at the right time." --- Napapikit ako. --- At tuluyan nang bumagsak ang huling depensang itinayo ko sa puso ko.

“I thought the second time we’ll see each other you will finally remember me.” Nagtaas ng kilay si Aeverie. Bagama’t pamilyar sa kaniya ang ilang features ni Mr. Revas— at ang pangalan nito’y tila narinig na niya noon— hindi niya maisip na nagkita na sila at naging magkakilala na. “Did we meet before, Mr. Revas? Maliban sa naging encounter natin nitong nakaraan ay may pagkakataon bang nagkakilala na tayo noon?”

maikli niyang sambit na kunwari rin niyang ikinagulat. "What are you doing here?" "Well, this is my place." Mababang bakod lang ang pumapagitna sa dalawang bahay. Kaya malaya sila na nakakapag-usap. "Look at that. Fate really brings us closer." "Oh. Really?" "I mean napakalaki ng Coron. And here we are, meeting again. The other day is not good to us, how about we took this chance in getting to know each other."