Novel & Cerita If We Ever Meet Again

Ngayon lang ulit kami nagkita after 10 years, gustohin ko man na makasama at makausap s’ya nang matagal ay hindi ko magagawa. Hinawakan n’ya ako sa damit. “ Will we meet again, Ty? ” Nilapit ko ang aking labi sa kaniyang noo at hinalikan iyon. “ Of course, we will meet again, and when we meet again I have something to tell you, Hera. ” “ Me too, when we meet again I will tell you something too, Tyron. Bye! ” Niyakap ako nang mahigpit at maging ako rin sa kaniya.

Paano pa kaya kung naghiwalay na talaga kami ng landas? "See you again..." mahinang usal ko. Kung kailan ulit kami magkikita? Hindi ko alam. O baka nga mas makabubuting hindi na lang…

Pamamaalam ko sa kanya. "I will stay here for a few days pa naman. Magkikita pa tayo ulit." Aalis na sana ako ng tinawag niya ako ulit. "Isha!" "Hmm?" Lumingon ako sa kanya. "Can we meet again, tomorrow? Same place, after ng shift mo." "Sure." Agad na sagot ko, wala nang pakipot-kipot pa. "Bye, Nathan." At agad na akong tumalikod dahil baka makita at mahalata pa niya ang pagblush at kilig sa mukha ko.

Umiling ako bilang sagot. “Salamat, pupunta rin kasi ako sa resto ng kaibigan ko.” Maayos na sagot ko sa totoo lang hiyang hiya na ako pero mas nakakahiya kung iiwasan ko siya baka isipin niya hindi ako sanay ganoon. “Okay, the next time we meet you owe me your number.” Lumunok ako sa sinabi niya. “Ha?” “Your number, if we would meet again coincidentally.” Napalunok ako ng ngumisi siya bago sumakay sa sasakyan niya at kinawayan ako mula sa loob.

Hindi na daw siya dadalaw kay King dahil kailangan niya na din daw bumalik agad sa kampo nila. "So paano? Till we meet again?" Nginitian niya pa ako. "Kahit 'wag na tayo mag kita ulit, Ethan, okay lang." Seryosong sabi ko. Agad na dumaloy ang pagtataka sa mukha niya. "I-I thought we're okay?"

By pair kami kaya no choice ako kundi pakisamahan siya. "Hi,we meet again."Aniya. " Yeah, sino ba naman hindi magkikita ulit.Pareho tayong pinuntahan lagi na bar." "*Ahm, thank you for spending your time to talk with me. " Pinaikot ko ang aking mata.Ano na naman kaya ang trip niya ngayon.Dati medyo mayabang ang datingan niya kaya turn off agad ako sa kanya. Pero ngayon, medyo bait-baitan ang kanyang datingan.

At kung pagbabasehan ang pinakita niya sa akin, may pag-asa pang ayusin ang lahat ng meron kami. I think, kailangan naming mag-usap after ng reunion. Kapag naging maganda pa ang status namin hanggang matapos ang reunion, kakausapin ko siya na bigyan ng chance ito. Na ‘wag na naming ituloy ang annulment na naantala.

isang taong minsang naging bahagi ng kanyang buhay ngunit hindi na nakasabay sa kanyang paglalakbay. Matapos mag-isip sandali, nag-type siya ng maikling sagot. [Don’t worry about it. Hindi ako galit sa 'yo.] Halos agad na dumating ang reply. [Nevaeh! Finally, nag-reply ka rin! Can we meet? Gusto kitang ilibre ng dinner. Tinulungan mo ako noon at gusto kitang pasalamatan nang maayos. And even if we can’t go back to being close friends, ayokong masayang lang ang pagkakakilala natin.]

--- Habang inaayos ko ang mga gamit ko. Muli kong nakita ang sulat. --- At sa pagkakataong ito... May napansin akong bagay na hindi ko nakita kanina. --- Sa pinakadulo. --- May isang linya. --- Isang pangungusap. --- "Maybe in another life..." "We would have met at the right time." --- Napapikit ako. --- At tuluyan nang bumagsak ang huling depensang itinayo ko sa puso ko.

“I thought the second time we’ll see each other you will finally remember me.” Nagtaas ng kilay si Aeverie. Bagama’t pamilyar sa kaniya ang ilang features ni Mr. Revas— at ang pangalan nito’y tila narinig na niya noon— hindi niya maisip na nagkita na sila at naging magkakilala na. “Did we meet before, Mr. Revas? Maliban sa naging encounter natin nitong nakaraan ay may pagkakataon bang nagkakilala na tayo noon?”