Novel & Cerita If We Ever Meet Again

Maybe at the right time, if there is still a chance to be given to us, maybe the universe itself will make a way for us to get back to each other. Maybe, someday...

"You know what, kung hindi lang namin kayo kilala, we'll be thinking that you're more than friends." 'Yeah great! There goes the line again.' ************************

"I hope to see you again. And yes, mamimiss kita Jani." "Mamimiss rin kita Cranny." We both smiled to each other. And just like that bumalik sa lahat dati. Magkikita pa kaya kami?

he said, laughing. "Final na talaga 'yon na bukas tayong gabi magkikita?" tinanong ko pa nga siya. "Oo, bro. Final na talaga 'yon," kumpirma pa nga niya. "Sige. See you tomorrow evening, bro." "Yeah. See you, bro." Nagkasundo nga kaming dalawa ni Edward James na bukas na gabi kami magkikita. Final na talaga 'yon. Medyo excited akong makita siyang muli. I know that we could have a lot of topics to talk about.

"I am. And soon, I hope someday, we meet again?" "I hope that the next time we meet again, You'll be the real you," pagtatama ko. Natawa siya. "But this is the real me." "What are you?" "You'll know soon. And when you go to Thailand, I don't think I can make that a wonderland for you." "So unfair?"

may isang bagay na hinding-hindi magbabago. Pinagdikit ko ang aming mga noo, hinihingal sa tindi ng emosyon. Ang mundong puno ng kapangyarihan at kasinungalingan ay nasa likuran na namin. Ang nasa harap namin ay ang kawalang-hanggan na sabay naming tatahakin. Ang 'Forever, Still War' ay naging 'Forever, Still Us'. "Adrian... if you were given a chance to go back... to change the day we met... gagawin mo ba?" tanong niya nang may halong lambing.

Hindi kinikilalang anak. All of those pain of rejection. Gusto niyang iparamdam sa matanda. "I know we will not gonna meet again, Sha. Alam kong sa langit ang punta mo at ako? Sa impiyerno. Pero umaasa ako, sana sa susunod na buhay, sana baguhin na ng tadhana ang tungkol sa atin. Sana gawin niya tayong masaya..."

That I already knew from the start that we were meant for each other. “Huwag kang mag-alala,” she continued, her voice barely above a whisper. “Hindi naman ito ang huli nating pagkikita. Someday… if it’s meant to be, we’ll meet again. Pero sa ngayon, kailangan muna natin kalimutan ang isa’t-isa para maging magaan ang bawat araw natin. Hayaan mo muna ‘kong abutin ang pangarap ko.”

Inakbayan nito ang bunsong anak, "Now, get inside, and have your dinner. They're all waiting for you." "They’re all here?" excited na tanong niya "Yes, kanina pa, kaya pumasok ka na. I'll adjourn this meeting early." Ani Mr. Estrella Naroon sa sala ang mga kapatid at mga pamangkin niya na nanonood ng bagong release na disney movie. Napakalaki ng angkan nila kung titingnan.

Pumikit din ako at nakangiting isinambit sa isip ko ang wish ko. I wish we can still meet each other in our next life... Nang imulat ko ang mga mata ko ay nagtama ang paningin namin. Ilang segundo kaming nagtitigan hanggang sa sabay na lang kaming natawa sa hindi malamang dahilan.