If We Ever Meet Again 소설 & 이야기

marahil iyon 'yong charming part sakaniya kaya madali lang siya makapanatagan ng loob. Coincidence ang nangyayari sa aming dalawa. This building is so small for us not to meet again, pero maniniwala akong fate 'to kapag sa surprising way ulit kami magkita...if it's really meant to be, it'll be. •• TBC.

“Mami-miss mo ‘to kapag naging busy na ako.” “Bakit, hahabol ka ba sa enrolment?” Mabilis itong umiling. “Baka magbago ang schedule natin at hindi na ‘yon magtugma. Siyempre bago ‘yon mangyari, gusto kong sulitin ‘yong mga panahon na puwede tayong mag-bonding. Tulad ngayon. Gusto kong maglakad-lakad kasama ka bago tayo umuwi at sabay na mag-dinner.”

“But sunsets are just temporary. If it symbolizes goodbyes, then it’s a temporary goodbye. There’s tomorrow that awaits. It’s temporary, Leana.” “Tapos makikita natin ulit sila?” I nodded, trying so hard not to be on the verge of tears again. “Someday. We’ll see them again.” Naglakad ako papunta sa harap niya at hinabol ang mga mata niyang kung saan-saan tumitingin. “So what we must do is live our lives. We have to continue living and prepare ourselves to meet them again. We have to live our lives so that we can make tons of memories to tell them when that happens.”

Nagseselos ba ito kay Lilac? “Matrabaho ka na, ingat ka. May meeting din ako maya-maya. Talk to you again, babe... Tatawag ulit ako mamayang gabi ha... Bye.”

"You never told me your name last time." Narinig kong mahina ang hinga ko, at kahit gusto kong magpaka-normal, alam kong halata ang kaba sa boses ko. "W-Why would I?" Umangat ang sulok ng labi niya, parang may alam siya na ako lang dapat makakaalam. "Because I think… this isn’t our last meeting." Bigla akong tumayo. "No. This is the last time that we will meet again," matapang kong sagot.

After we rest each other's care outside, we walk back inside to rejoin the celebration, knowing that this day, this moment, is the start of our forever. Aalis man o hindi ang mahalaga ay nakatali na kami sa isa't isa. But I will never ever leave him again. That's my promise.

" talaga lang ba na wala. [I see, Let's meet tomorrow! may pag uusapan tayo] kasabay ang pagpatay ng tawag nito, at ano naman ang pag uusapan namin. Sa tingin ba niya pupupunta ako, never never! inis kong ginulo ang buhok ko.

I asked. "Diba sinabi ko naman sayo, i like you... at dapat alam ko lahat tungkol sayo. And this is your special day kaya gusto sana kita ilibot sa cruise." Sagot niya. "Pwede naman mamaya after meeting e." Saad ko, nakakahiya naman kung di ko siya pagbibigyan. "Talaga? 3pm kita tayo ulit dito okay?" Saad nito, tumango ako at ngumiti.. akala ko di ako makakangiti ngayong araw na'to.

tanong nito sa akin. “Well, that’s great! We can meet anytime you want. I’m good to go.” Mabilis na sabi ko. “Let’s meet at three in the afternoon.” “Okay. See you and thank you.” Nagpaalam na ito sa akin. Nawala na sa isipan ko ang mga inaaalaala ko kani-kanina lang dahil sa excitement. Sa wakas, unti-unti ng nagiging maayos ang lahat. At dahil doon makakauwi na ako sa amin.

“Hey, Ley?” Nabalik ako sa realidad nang marinig ko muli ang boses ni Cayster. Agad na kumabog ang dibdib ko nang magtagpo ang aming mga mata. Ang seryoso kasi ng tingin niya tapos kung anu-ano pa ang naiisip ko. “Yeah?” sagot ko. “Remember that time when I said about us meeting again?” Agad na umarangkada ang dibdib ko nang maintindihan ko kung ano 'yong pinupunto niya.