If You Give A Mouse A Cookie Novels & Stories

"Pero mukhang nadumihan na po." Sinuri ni Kevin ang cookie. "Five-second rule." Nanlaki ang mga mata ni Graziel. "Sir!" Maging si Junie ay napahalakhak. "Daddy! Hindi puwedeng kainin 'yan!" "Hindi ba?" "Hindi!" Napailing si Kevin na tila sumusuko. "Fine." Inabot niya ang cookie kay Graziel. "I'll let the expert decide." Ngumiti si Graziel habang tinanggap iyon. "Sa tingin ko po, ito na lang ang magiging sa inyo."

“Hayaan mo ako uh…” Kinapa-kapa niya ang mouse at binibigyan siya ng oras habang tinitingnan niya ang screen nang hindi talaga ito nakikita, ang kanyang pagkalalaki ay nawawala papasok at palabas ng aking bibig, pabilis nang pabilis, ang kanyang malayang kamay ay hinihila ako, hinihila ako, ang aking mga kamay ay pumipilipit pataas at pababa sa makapal na poste, ang kulay nito ay lumalalim sa bawat pagsuso.

Wala siyang malay sa pinaggawa nito habang busy siya. Naparami ang kain niya ng karne ng manok at naghahanap ng matamis. May caramel cookies naman siya. Pumulot siya ng isang cookies sa plato niya. Isusubo na sana niya ito ngunit may napansin siyang bilog na bagay na nakabaon sa gitna ng cookie. Hinugot niya ang bagay sa gitna ng cookie at natanto na singsing pala ito. Pumihit siya paharap kay Terrence na pangiti-ngiti. Ito ang nagbigay sa kaniya ng cookies.

Saad ni Toffy kay Borge, "Ahhh,,, ehh sinong Cookie ahh???" Nalilitong tanong ni Borge sa binata na magka- kunot pa ang kilay. "Si Cookieyung aso ko poodle, hindi mo pa ba siya nakikita??? Hindi ba siya pinakilala sayo ni mommy???" Balik tanong niya sa dalaga. "Ahhh okey... hindi pa eh, gabi na kasi kami nakauwe kaya hindi ko nakita si Cookie." Sagot ni Borge kay Toffy.

Tamang-tama rin ang pagkakataon para ibigay ang homemade cookies ko. Pasimple akong umupo sa bakanteng upuan katabi niya. Tahimik kong nilabas ang box ng cookies at tinulak sa kanya. Nanlaki ang mga mata niyang tinitigan iyon saka nilipat sa akin. "Para sa'yo," tipid kong salita. "P-Para sa akin? Ba-Bakit?" "Wala na'ng tanong. Tikman mo muna ang homemade cookies ko at sabihin mo kung masarap ba o hindi. Plus points ka talaga sa langit 'pag sinabi mong oo."

he said while chewing the whole cookie na sinubo niya. “Talaga? Di mo ako binobola? Tikam ko nga,” sabi ko kaya sinubo ko yung isang cookie. “You know what, parang nabitin ako, let me taste it again,” sabi niya kaya isusubo ko sana yung isang cookie ng biglang hinalikan niya ang labi ko na may lamang cookie na dahilan para mabigla ako at mag-init ang mukha ko. Di naman ako makapag-salita kasi may laman ang bibig ko.

I really feel strange about Ica, para kasing may hidden ugali siya na di ko alam. “Oo na ho, mali na ako,” pagsuko ni Mama. Binitawan niya na ako nang masiguro nyang tuyo na ang kamay ko, “Oh siya maghanda ka na, ako na bahala sa cookies mo, sabihin mo nalang ikaw ang nagbake para plus ganda points mo.” “Really Mommy? Thank you!” I gushed, tumalon-talo pa ako at hinalikan siya sa pisngi. “Maliligo na ho ako.”

Na dapat ay hindi ko siya lapitan at pagkatiwalaan. Iniabot naman sa akin ni Kuya Justine ang paper bag. Sumulyap pa ako sa kanya at binuksan ang lagayan na naglalaman ng ginawa niyang cookies. Mahilig talaga siyang mag bake ng mga pastries. Kapag kasi may experiment siya sa cooking, ako lagi ang pinapatikim niya. Nang amuyin ko ang cookies ay nanakam agad ako. Kakagatin ko pa lang sana nang makita ko si Prince Ken sa peripheral vision ko. Hindi ko muna natuloy tikman ang cookies at inilagay muna sa lagayan. Nakita ko naman ang inis sa mukha ni Kuya Justine? Naiinis ba siya dahil hindi ko natikman ang cookies o naiinis siya dahil sa pagkakakita kay Prince Ken? Hindi ko naman na iyon pinansin

Agad din akong nag ayos sa sarili ko, binalik ang dating Marco napabayaan ko na kasi ang sarili ko simula nung umalis siya. "Daddy bili ulit tayo ng cookies please." pangungulit na naman ng batang ito na pumunta ng bake shop, kakabili lang kahapon ng isang box, ngayon na naman nag papabili ulit. Hay's inuubos ata ang lahat ng flavor ng cookies na nandoon sa shop na iyon ng batang ito. "Ayan ka na naman Maxien diba sabi sayo ng MomiLa mo na huwag sobra sa sweets kasi nasisira na ang mga teeth mo." sermon ko naman dito

Laging may maamong ngiti sa kanyang mukha. Tumakbo palabas si Zennie habang may dalang mga prutas. Namumula ang mga pisngi niya, at may kinang sa mga mata niya. Bumalik ang pagiging madaldal na little princess niya. Ang ngiti niya ay may laman na lahat na magandang bagay sa mundo. “Kuya, hipag!” Binigay ni Zennie ang isang cookie kay Cordelia. “Tikman niyo ito. Ako mismo ang nagbake nito!”