Image Of A Glass นิยาย & เรื่องราว

Nagmukha na tuloy siyang serbidora sapagkat siya na ang naging taga lagay ng inumin sa mga glass ng mga ito. " One glass of punch serve to the table of Ms Christine Santos" baritonong boses na nakapagpaangat sa mukha niya mula sa kanyang ginagawa. Bulls eye! Nasalubong niya ng tingin ang lalaking napakalalim ang pagkakatitig. Hindi niya mawari, parang nang aarok.

Dahan-dahang bumukas ang malalaking pinto. Bumungad sa akin ang isang aisle na gawa sa purong tempered mirror glass, at sa ilalim nito ay nakatanim ang libo-libong puting orchids. Sa bawat hakbang, tila naglalakad ka sa ibabaw ng kumikinang na tubig.

Hindi ko alam kung alin sa dalawa, o baka pareho. Nanatili ang tingin ko sa ibaba, pinanonood ko ang alaga kong naglalabas-masok sa kaniya. Ngunit napaangat ang tingin ko nang mapansing inangat niya ang kanang kamay at nagsulat sa nag-m-moist na glass door.

“Don’t worry. I’m perfectly fine.” Sa gilid, bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Lucas. Isang malamig at malupit na ngiti. Mabagal niyang inilabas mula sa bulsa ang isang maliit na glass vial. Sa loob nito ay may likidong kulay ube na may halong pula, kumikislap sa ilalim ng madilim na liwanag. Biglang nanliit ang mga mata ni Talia.

"This wall is not actually a wall. It's a glass door." Nilapitan ko siya at kinuha ang hawak na mug. "Let me hold this for you." Ngumiti ito sa akin at isinuksok sa keyhole ang susi. Nakarinig ako ng click and then a small handle appeared. Hinila ito ni Maverick at pina-slide in a horizontal motion. Sumalubong agad sa amin ang malakas at malamig na ihip ng hangin sa dagat. And boy, what a view. Kung anong kinaganda nito mula sa glass wall ay walang-wala kompara sa kung ano ang nakikita ko ngayon.

Nandoon nga ang apat at tutok na tutok sa laptop na nakapatong sa glass table. Seryoso pa ang mukha ng apat na parang 'di pwedeng maistorbo. Wow. Masyadong focus sa pinapanood ah. Napaiwas nalang ako ng tingin at nahagip ng mga mata ko ang mga batang nagtatawanan habang lumalagok sa isang glass pitcher at naglalaman ng beer. Walang basong ginagamit, tumutungga talaga sila mula sa mga hawak na pitsel at parang tubig na lumalagok.

There were lots of porcelain jars painted elegantly, golden artifacts, sculptures, paintings and a gold lotus tree with diamonds dangling on the tip of its branches. Ngayon lamang ako nakakita ng ganitong mansyon. Sobrang ganda at napakaaliwalas ng paligid. Halatang hindi basta-basta ang presyo ng mga gamit rito. Ngunit ang mas nakaagaw ng aking pansin ay ang isang glass painting ng dalawang taong magkahawak ang mga kamay habang nakangiti at nakatitig sa isa’t-isa.

May diing himutok ko. Sinusundan lang siya ng mga mata ko at sa likod ng utak ko sina-sabunutan ko na siya. "Sorry," Muling sambit nitong nagtama ang mga mata namin sa pagtayo niya. "This isn't a track and field. You are in the corridor, Miss Eyeglasses." May iritang saad ko. She's wearing a glass with a black frame, but I still managed to see her blue orbs that took my attention a speck, perhaps for having mixed blood, a foreigner pero di sapat yun para palagpasin ko ang nangyari.

mahina niyang bulong. Habang sinusuri ang mga bote ay may isang bagay na nakaagaw ng pansin niya. Isang bote ng wine ang nakapatong sa mismong bar counter. Katabi nito ang isang wine glass na kalahati pa ang laman. Mukhang may nauna sa kanya. Ngunit dahil walang tao sa paligid, ipinagkibit-balikat niya iyon, siguro ay may nakalimot lamang.

“I’ll accept it...” Nabitawan ko ang menu na hawak ko at tumama iyon sa wine glass na wala pang laman dahilan para malaglag ang glass sa sahig. Nabasag iyon at hindi ako naka-react agad kaya nagtinginan ang lahat sa akin pati silang dalawa. I look away from them and I immediately bend over to clean the mess I caused. But I can’t properly see the shards of glass dahil lumalabo ang paningin ko dahil sa namumuong mga luha sa mga mata ko.