Imahinasyon Novels & Stories

AMIRA ISANG himala ngayong umaga na paggising ko ay hindi na muli akong binangungot na ikinatuwa ko naman dahil magaan ang araw at dibdib ko. Wala na akong masyado pang iisipi at iiyakan kada magigising ako na sana ay magtuloy-tuloy na.

Napatingin ako kay Mama na naggigisa ngayon ng mga hiniwa ko. "Opo.Napakabuti n'ya rin pong Ama kay Aiden." Pumasok sa isip ko yung mga araw na sinabi n'ya sa'kin na gusto n'ya raw maging pinaka masaya na bata si Aiden sa mundong 'to.Dun pa lang masasabi ko na he's a good father and a good person.Kahit na sobrang gaspang ng dila n'ya sa'kin minsan. Well parehad naman kaming sinisiraan yung isa't isa.Siguro yun na love language namin.Kimmy, s***a nu ba iniisip ko.

Ang galing lang ng imahinasyon. Kung hindi lang masama ang pakiramdam ko na jombag ko na ang lukaret na ito. Nakakapikon pa naman ang ngiting aso nito na para bang tama ang naiisip niya. Ang berde ng utak, juice ko po!

Ignore na ignore ako. Kaya kumuha ako ng sketch pad kong maliit na kala ko magagamit ko sa travel. Yung tipong nag-iimagine ako na kunyari nasa ilalim ako ng puno tapos gumuguhit ng tanawin. Haha. Asa talaga ako. Sa imagination lang yun mangyayari.

Pero kaagad din 'yun nawala. "Pero parang imposible no?" tanong ko kaya naman binatukan niya ako. “Hindi 'yun!” sagot niya sa akin kaya naman nginitian ko siya. “Pero alam mo, kapag may pangarap ka tapos alam mo sa sarili mo na hindi 'yun matutupad, ipikit mo lang ang iyong mata at iguhit mo sa iyong imahinasyon na kunwari nakikiayon ang tadhana sa gusto mo. Pagbigyan mo ang sarili mong maging masaya kahit sa isipan lang,” mahabang paliwanag niya sa akin habang nakatitig sa mga mata ko.

sagot ko naman sa kaninang tanong nung Nimfa pala ang pangalan! Ayoko nga! Baka mamaya lagyan pa niya ng gayuma yung inumin ko! Mukhang patay na patay pa naman siya saakin.. Kay Miracle na lang ako magpapaasikaso.. Hindi ko napigilang mapangiti ng ma-imagine ko na inaasikaso niya ako at pinagsisilbihan ng juice, mamaya.. ihhh.. Bigla akong kinikilig sa imagination ko, na namisunderstood naman ng mga nasa harapan ko. Akala yata'y sakanila ako nakangiti.

Pinino at hinithit niya ang Dragon’s Bane of Thirty-Six ng kanyang ninuno. Sa pagkakataong ito, nakatanggap siya ng maraming benepisyo. Ngayon, lahat ng tatlumpu’t anim na espada ay nakatago na sa kanyang mind palace. Ano ang mind palace? Maaari itong maunawaan bilang kamalayan ng isang tao o ang lugar kung saan nakatago ang kaluluwa ng isang tao. Parang bahay lang, pero kathang-isip lang din. Ang mind palace ni Alex ay matatagpuan sa likod ng kanyang upper energy core.

na sinundan ng ilang emoji upang paligtasin ang tono. Ngunit ang sagot na inaasahan niya ay hindi dumating. Ang unang pag-aalala ay naging isang lumalaking takot, at sa bawat tunog ng orasan, ang kanyang imahinasyon ay nagsimulang lumikha ng mga scenario. Ano kung may aksidente siya? Ano kung may mali sa trabaho? Ang "ano kung" ay tumutugtog tulad ng isang sirang plaka sa kanyang isipan, bawat scenario ay mas nakakabahala kaysa sa nakaraang iyon.

He suddenly pictured the scene with Dia vividly. His mind played with the idea, bawat detalye na umiikot sa kanyang isip, bawat imahe nagpapalakas ng init at kakaibang atraksyon at pagnanasa sa loob niya. He could almost feel every movement of Dia’s body in his mind, and every gaze and smile sent shivers down his spine, stirring a fire he couldn’t contain.

Kabanata 41 — Ang Sistemang Lumikha sa Amin Hindi ako agad nakagalaw. Nakatitig lang ako sa screen na parang ayaw tanggapin ng utak ko ang nakasulat. ORIGINAL CREATOR — NOT HUMAN. IDENTITY: SYSTEM ITSELF. Napaatras ako nang isang hakbang. Nanlamig ang mga kamay ko. “Hindi maaari,” bulong ko habang nakatitig sa screen.