روايات وقصص ضمن Imahinasyon

R18+ BE SAFE. Do Not Use/Practice Drugs. ************ Ito ay gawain ng piksyon lamang. Ang mga pangalan, karakter, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay alinman sa mga produkto ng imahinasyon ng may-akda o ginagamit sa isang mahiwagang paraan. Anumang pagkakahalintulad sa aktwal na mga tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay dalisay na nagkataon lamang.

Hindi pa perfect, pero nakita kong tumama sa hangin ang tatlong magkakasunod na markang parang guhit ng kidlat. Sunod, sinubukan ko na rin ang Phantom Mirage ni Ate Samira. Ang bilis ng katawan ko, halos mahilo ako, pero sa gilid ng mata ko, nakita kong may naiwan ngang after-image na parang multo ng sarili kong katawan. Ang galing talaga.

O isa lamang imahinasyon na nilikha ng isip niya, dahil lihim niyang gustong mangyari ang ganoong senaryo? Hindi na niya talaga maintindihan ang kanyang sarili. Hindi na niya alam kung ano ang tunay sa mga ala-ala niya o kung ano yung gawa-gawa lamang. And because of that, kaya hindi niya magawa ang magpatuloy. Kahit anong ahon ang gawin niya, sa huli natatagpuan pa rin niya ang sarili na lumulubog. Lumulubog papunta sa kawalan.

Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll. Habang nagtitingin ng mga picture ay bigla kong ibinalik ang isang picture na nadaanan. Inislide ko ang mga ito upang tingnan ang laman. It's a picture of a two girl and they are wearing a casual dress then it change to a uniform of my favorite restaurant. They are familiar to me but I forgot where did I saw them. They're both pretty but different from each other. I half smirk because of that I like the other girl style and she's pretty while the other one is like a doll. Bagay sila ni Zero kaso sayang wag na lang.

AMIRA ISANG himala ngayong umaga na paggising ko ay hindi na muli akong binangungot na ikinatuwa ko naman dahil magaan ang araw at dibdib ko. Wala na akong masyado pang iisipi at iiyakan kada magigising ako na sana ay magtuloy-tuloy na.

Nakakainis talaga pagkatao n'ya sa totoo lang. Kingina yan, kakainstant noodles at kape ko naging Instant Mommy narin ako, ayos ah.Grabeng araw 'to dami kong pinagdaanan.Hinabol ng pinagutangan to magnanakaw to Fiance to Nanay ng anak n'ya real quick?Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa.

Ang galing lang ng imahinasyon. Kung hindi lang masama ang pakiramdam ko na jombag ko na ang lukaret na ito. Nakakapikon pa naman ang ngiting aso nito na para bang tama ang naiisip niya. Ang berde ng utak, juice ko po!

Ignore na ignore ako. Kaya kumuha ako ng sketch pad kong maliit na kala ko magagamit ko sa travel. Yung tipong nag-iimagine ako na kunyari nasa ilalim ako ng puno tapos gumuguhit ng tanawin. Haha. Asa talaga ako. Sa imagination lang yun mangyayari.

Kapag ipinikit ko ang aking mata na isa na lamang ang nakakakita, pakiramdam ko nabubuo ang pangarap ko. 'Yung pakiramdam na dadalhin ka ng iyong imahinasyon sa mundo na ang lahat ng pangarap ay natutupad. Ang mundong 'yun ay puno ng kasiyahan at pag-asa. Walang kalungkutan! Walang karamdaman at kapansanan!

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?