Inspiration Novels & Stories

Napangiti naman ako sa lahat ng sinabi niya sa akin nang dahil sa akin ay malaki ang naitulong ko mula sa ibang tao, naging parte ako ng inspirasyon niya at parang may humaplos sa aking puso na noon lang ay may iba pa akong tinitingalaan na tao at sabi ko balang-araw ay magiging ganyan din ako. Ngunit ngayon ay napabaliktad na kaagad ang nangyari, naging inspirasyon na ako ng ibang tao, at nakapagpabago ako ng buhay ng isang tao. Malaking karangalan na isa ako roon dahil ako ang hinahangaan nila at nagiging sanhi ako para sa kanila upang magpatuloy. Kaya kailangan sa bawat ginagawa at sinasabi natin ay maging maganda ito sa ibang tao, o maging inspirasyon ang ating maliit na ginagawa mula sa

“Don’t pressure yourself. Baka naman kulang ka lang ngayon sa inspirasyon.” Bumangon siya na parang lantang gulay. “I don’t rely on inspiration when I’m writing my novels. Pero ngayon...” Muli siyang nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. “Hindi talaga ako makapag-isip ng plot o concept at makasulat. Mas blanko pa sa papel na walang sulat ang utak ko.”

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

tanong niya naman. “Ang inggit normal lang yan na maramdaman natin. Magiging mabuti lang siya kapag ginawa nating inspirasyon ang inggit natin, kung nainggit ka sa tagumpay ng isang tao huwag kang maiinis sa kaniya dahil hindi rin natin alam kung ano bang pinagdaanan niya bago niya yun narating. Gawin mo siyang inspirasyon kesa ang magalit ka na lang sa kaniya at gawan siya ng hindi magandag balak, o gagawa ka ng paraan para mapabagsak siya. Kung gusto mo rin maging matagumpay, gawin mo yun sa sarili mong paraan, kapag nakakaramdam ka na ng pagod o gusto mo ng sumuko, isipin mo yung taong kinaiinggitan mo tapos sabihin mo sa sarili mo na, kung kaya niya, kaya ko rin.” Medyo may kahabaan ko r

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

Muli kong hinila ang mga kamay niya, pasuray-suray akong tumayo palabas ng bar. Nalunod sa karagatan ng kalungkutan at mapait na kawalan ng pag-asa, wala akong matibay na dahilan para magpatuloy. Maaari akong magbigay ng inspirasyon sa pagsinta ngunit hindi pag-ibig, utos ng pagsunod ngunit hindi pagmamahal. Isang buntong-hininga ang bumulong sa aking mga labi, ako ay nagiging pagod na sa aking pag-iral nang labis, lubos na pagod.

"Salamat, Papa. Kayo ang inspirasyon ko." Sa sandaling iyon, naramdaman ni Apple ang lakas at tibay ng pagmamahal ng kanyang ama—isang pagmamahal na nagbibigay sa kanya ng tapang na harapin ang anumang hamon ng buhay.

"Hindi na kailangan, Hon. Masaya na ako sa kung ano mang meron ako ngayon. Masaya na ako na nandiyan ka para sa akin. Kayo ni Athena. At iyang laptop na binili mo para sa akin? Bonus na lang iyan. Mas gusto ko pang sumulat ng walang kahit anong gadgets na gaya niyan basta huwag lang kayong mawala sa tabi ko. Ang laptop na iyan ay gamit lang. Pero kayo? Kayo ang inspirasyon ko. Hindi ko alam kung makakaya ko pang sumulat at ilabas lahat ng piyesa na nabubuo sa utak ko kung wala naman kayo sa tabi ko para i- inspire at i- motivate ako na magpatuloy pa." But she did. And is still able to. Sinabi niya na hindi niya alam kung paano pa siya magsusulat kung wala kami ni papa sa tabi niya dahil kami

Muling bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba at bahagyang nahinto sa pagsasalita. "A-and that child I know is m-me... Maybe you're wondering or if not, I will still tell the reason why did I get up here, studying and speaking, if I am just a coward child who doesn't want school." Muli akong huminto upang pakatitigan ang mata nila sa kabila ng kabang nararamdaman. "It's because I discovered that a writer is not writing just because she has an ink. There are three things why she is writing," I counted on my hands as I enumerate my reasons. "She is writing because something caught her interest, she is writing because of she of her experience, and she is writing because she found an

Hot Chapters

Echoing the Laments (Filipino) Chapter OneEchoing the Laments (Filipino) PrologueEchoing the Laments (Filipino) Chapter Eleven

102.8K viewsOngoingAdded to Library 87 Times as inspiration