Impossible Is Nothing Novels & Stories

May nahamigan akong tuwa sa baritono niyang boses na ngayon ko lang narinig. Pero kalaunan, pinagkibit balikat ko na lang iyon. Dahil imposible naman. Imposibleng maging masaya ang damuhong ito. Masyadong malaki ang galit niya sa mundo. K-Kaya... imposible talaga. Tama.

Umiling naman ako at pilit na hinuli ang kanyang mga mata. “That is impossible… Handa kong isugal ang lahat, maging ang buhay ko, dahil alam kong imposible ang sinasabi niya,” puno ng kumpyansang pahayag ko pa. “How can you be sure? Eh kung ako nga, isang beses lang na may nangyari sa atin sa isla pero nakabuo kaagad tayo, eh. Kaya hindi rin imposible ang sinasabi ni Sienna sa iyo, Mahal,” patuloy na pakikipagtalo pa niya sa akin.

Hindi ba magkamag-anak sila? Imposible. Paanong nagawa iyon ni Ysa? Hindi lamang siya ang hindi makapaniwala. Maging ang maraming babaeng estudyante na matagal nang humahanga kay Elijah ay hindi matanggap ang sinabi nito. “Impossible!” “I don’t believe it!” “Hindi rin ako naniniwala!” Si Professor Elijah ay parang isang lotus na maaari lamang pagmasdan mula sa malayo.

At kung may nangyari then the possibility… hindi na imposible. Napaatras ako ulit. Napatingin sa pinto. Sa loob nandun siya. At ang batang posibleng akin. Napabuntong hininga ako. Mabigat. Magulo. Hindi ko alam kung ano ang mas matimbang ang hindi ko maalala o ang posibilidad na may responsibilidad ako na hindi ko alam kung paano haharapin. “At kung siya nga…”

Habang nagsasalita siya, ngumiti nang nakangiwi si Yahiko, at sinabi, “Kalimutan mo na. Imposible iyon makamit. Mas mabuti na huwag kong pahirapan ang Diyos…” Ngumiti nang kaunti si Charlie at sinabi, “Sabihin mo ito nang malakas.” “Huh?” Tinanong ni Yahiko sa pagkalito, “Sabihin nang malakas ang ano?” Sinabi nang seryoso ni Charlie, “Sabihin mo nang malakas ang hiling mo.” Sinabi ni Yahiko, “Walang punto na sabihin nang malakas ang mga bagay na imposibleng makamit, tama?”

Dahil sa paghabol niyang mailigtas ito sa kapahamakan. Kapag pala mahal mo ang isang tao, makakagawa ka ng imposible. Kaya mo nga palang daigin kahit pa nga si Superman, dahil ang pakiramdam niya lumipad siya kagabi maabot lang niya ang dalaga.

Nagugustuhan ko na rin ito sapagkat nakakasama at nararanasan ko ang mga bagay na kasama ang lalaking tinitibok ng aking puso. Alam ko na imposible na mangyari 'yon ngunit nangyayari ngayon sa buhay ko na akala ko nga lang ay imposible pero hindi, eh. Hindi imposible 'yon sapagkat ito ay posible pala. Maraming inaakala kong imposible na mangyari na nagiging posible ngayon. Siguro ay nakatakdang mangyari talaga ang bagay na 'to kaya nangyayari, 'di ba? Kung hindi naman nakatakdang mangyari ang lahat ng 'to ay hindi naman mangyayari ito, eh.

'Yong naghihintay ka sa isang bagay na imposible namang mangyari na. Gawing mong posible ang imposible. Kumilos kung gusto mong mangyare, ganun lang ka simple. Nagpunta na kami sa lupa dahil holidays gusto namin mag-paramdam sa bunso namin habang hindi busy sa pamilya at trabaho niya.

"Hindi... hindi nila iyon magagawa. Baka aksidente lang---" "We could not say that, ma." bara ko kaagad. "Hindi aksidente ang lahat. It's impossible na masunog ng sabay sabay ang sakahan natin na malayo-layo sa isat't isa. Imposible ring nasunog ang mga ito kung kailan walang tao sa bahay natin. We just could not eliminate the possibilities." "Kage, anak... huwag nalang natin itong palakihin pa. We just let that incident happened just like that---"

dagdag pa nito. Napaawang ang labi ni Rain sa narinig, hindi niya alam kung nagsasabi ba ng totoo si Jam o hindi kaya hindi siya sigurado kung paniniwalaan ba niya ito o hindi… “I-Impossible,” bulong ni Rain at umiling-iling pa.