Novel & Cerita Impossible Is Nothing

Gusto na niyang matawa. Totoo ba ang lahat ng nakikita niyang iyon? Dahil sa sobrang pagkasimple ng lahat, hindi talaga maiisip ng kahit na sino na nakakaranas si Timothy ng ganoong klase ng buhay. It’s completely impossible.

Habang nagsasalita siya, ngumiti nang nakangiwi si Yahiko, at sinabi, “Kalimutan mo na. Imposible iyon makamit. Mas mabuti na huwag kong pahirapan ang Diyos…” Ngumiti nang kaunti si Charlie at sinabi, “Sabihin mo ito nang malakas.” “Huh?” Tinanong ni Yahiko sa pagkalito, “Sabihin nang malakas ang ano?” Sinabi nang seryoso ni Charlie, “Sabihin mo nang malakas ang hiling mo.” Sinabi ni Yahiko, “Walang punto na sabihin nang malakas ang mga bagay na imposibleng makamit, tama?”

Dahil sa paghabol niyang mailigtas ito sa kapahamakan. Kapag pala mahal mo ang isang tao, makakagawa ka ng imposible. Kaya mo nga palang daigin kahit pa nga si Superman, dahil ang pakiramdam niya lumipad siya kagabi maabot lang niya ang dalaga.

Nagugustuhan ko na rin ito sapagkat nakakasama at nararanasan ko ang mga bagay na kasama ang lalaking tinitibok ng aking puso. Alam ko na imposible na mangyari 'yon ngunit nangyayari ngayon sa buhay ko na akala ko nga lang ay imposible pero hindi, eh. Hindi imposible 'yon sapagkat ito ay posible pala. Maraming inaakala kong imposible na mangyari na nagiging posible ngayon. Siguro ay nakatakdang mangyari talaga ang bagay na 'to kaya nangyayari, 'di ba? Kung hindi naman nakatakdang mangyari ang lahat ng 'to ay hindi naman mangyayari ito, eh.

'Yong naghihintay ka sa isang bagay na imposible namang mangyari na. Gawing mong posible ang imposible. Kumilos kung gusto mong mangyare, ganun lang ka simple. Nagpunta na kami sa lupa dahil holidays gusto namin mag-paramdam sa bunso namin habang hindi busy sa pamilya at trabaho niya.

Imposible! Paanong mangyayari na ang isang katulad ni Amery na mula sa liblib na baryo, mahirap, walang masyadong pagkakakilanlan at wala man lang naging kaibigan, ay magiging malapit sa panganay na anak ng isa sa pinakamayamang pamilya sa bansa?

Mahina niyang bulong. Ngumiti nang bahagya ang estranghero. Hindi masaya. Hindi rin palakaibigan. Kundi isang ngiting puno ng nakakatakot na kumpiyansa. "Maraming bagay ang imposible." Mahina nitong sagot. "Hanggang sa mangyari."

“Tinuturuan mo na ako ng dapat kong gawin?” Mahina siyang tumawa. “Sinasabi ko lang para hindi mo ako masyadong ma-miss.” Pagkasabi niya noon ay kumindat pa siya sa akin, na para bang alam na alam niyang wala na akong panalo sa kanya. Napailing na lang ako. “Impossible,” bulong ko. “Ano'ng impossible?” “'Yung hindi kita mami-miss.” Hindi na ako naghintay pa ng sagot niya.

It's like they are zombies and anytime from now on, they'll go out in that hole and will going to eat us. "Mapipigilan siya" ani ko kahit alam kong imposible. Sila nga na may kapangyarihan ay nagsabi nang walang makakapigil tapos ako ay nagsabi ng imposible. "Ahh!" Patuloy sa pagsigaw ang mga Acrañum. Napakagulo ng lahat. Apoy at usok ang nakakalat sa paligid. This is a hell.

Ang tanong kakayanin ko ba ang hamon nila? “Don't be afraid. Sabi nila magagawa ang lahat kapag talagang mahal mo. Walang impossible sa pag-ibig. Prove to me na mahal mo ang anak ko. Hindi ng dahil sa tinataglay niyang kapangyarihan.” Napapikit ako. Heto na naman.