Impossible Is Nothing Mga Nobela at Kwento

Halos umawang ang bibig niya at kumunot ang noo nang makita ang laman nito. Teka. Ang bagay na ito. Imposible.

"Walang imposible sa taong nagmamahal Tue, we all know kung gaano niya kagusto si kuya." Umiling ako. "Masyadong risky at sobrang lala na nga kung ganon. Taong wala lang sa isip ang maaaring gumawa non." "Love can make people crazy, walang imposible magawa lang nila para sa taong mahal nila even though it means death, nagagawa nila." Sang-ayon naman ako sa sinabi ni Ree pero nag-iisip pa naman si Calla. "But what if it isn't Calla? Kung ganon nga ang rason?" Agad na napatingin kami kay Jan.

I assure him. "How?" tinaas niya ang kilay niya. " How can you say its impossible? Witches and Vampires are two different Immortals. We have lots of way to impregnate our chosen mate." napaiwas siya ng tingin. Napa-iwas din ako ng tingin at napahawak sa tiyan ko. "E-exactly! mate! I am not your mate! we are not from the same kinds! Aside from that, there's only one way for us to bear a child. Kaya Imposible!" I said trying to make him understand that what he concluded is wrong and impossible!.

Mahina niyang bulong. Ngumiti nang bahagya ang estranghero. Hindi masaya. Hindi rin palakaibigan. Kundi isang ngiting puno ng nakakatakot na kumpiyansa. "Maraming bagay ang imposible." Mahina nitong sagot. "Hanggang sa mangyari."

Mabilis na pinalis ko iyon. "Iniisip ko na baka puwedeng hayaan na lang natin ang lahat ng 'to. Na baka puwedeng iwan na lang natin 'to. Na baka puwedeng lumayo na lang tayo sa lahat para lang matapos na 'to. Baka puwedeng 'yon na lang ang gawin natin nang sa gano'n ay hindi ka na mahirapan. Nang sa gano'n ay makapagpahinga ka na sa pakikipaglaban sa sarili mo at sa ibang tao... But I know it's impossible!" I yelled, trying to suppress my emotion but it keeps betraying me.

It's like they are zombies and anytime from now on, they'll go out in that hole and will going to eat us. "Mapipigilan siya" ani ko kahit alam kong imposible. Sila nga na may kapangyarihan ay nagsabi nang walang makakapigil tapos ako ay nagsabi ng imposible. "Ahh!" Patuloy sa pagsigaw ang mga Acrañum. Napakagulo ng lahat. Apoy at usok ang nakakalat sa paligid. This is a hell.

Ang tanong kakayanin ko ba ang hamon nila? “Don't be afraid. Sabi nila magagawa ang lahat kapag talagang mahal mo. Walang impossible sa pag-ibig. Prove to me na mahal mo ang anak ko. Hindi ng dahil sa tinataglay niyang kapangyarihan.” Napapikit ako. Heto na naman.

Dahil ako ang trigger. Dahil ako ang dahilan. Dahil— “Leak,” bulong ko. Napatingin si Torren sa’kin. “Inside,” dagdag ko. “Impossible,” sagot niya agad. Umiling ako. “Nothing is impossible anymore.” War room. Madilim. Malamig. At puno ng tensyon. Lahat ng tao ni Torren nandoon—armed, alert, at halatang hindi mapakali.

masuwerte ang babaeng mahal niya pa rin hanggang ngayon. Hindi imposible ang iniisip ko. Alam kong hindi iyon impossible.

"Isa ako sa mga manunulat na gumawa ng ganoon na eksena, may yakap pa, sabay sabing everything will be alright, i'm here, you aren't alone pero ibang iba sa tunay na buhay. Ngayon, alam ko na, masyadong imposible ang mga bagay na matatamis kung posible man ay may limang porsyento na mangyayari sayo, ang natitirang siyamnapung-siyam ay imposible. " Nanghihina siya sumalampak sa sahig, mahigpit na hinawakan ang lapis na dinapuan ng kamay niya kanina. Doon siya kumukuha ng lakas, lakas na makakatulong sa sarili para makabangon ulit.