In The Future In Tagalog Novels & Stories

dagdag pa kita sabay tumawa ng malakas Napatawa naman ako bigla sa kaniyang sinabi. "Syempre mauuna ka nu. Sa susunod na buwan kana kaya ikakasal samantalang ako isang taon pa ang bibilangin bago mangyari iyon," wika ko pa sabay pag-cross ng aking magkabilang braso. "Nako ang dali lang kaya ng panahon ngayon at anong isang taon subalit buwan na lang kaya ang bibilangin mo," pangiting sabi niya na tila kinikilig pam

Pumikit ako at huminga nang malalim. No. I don't want to look back. The past was long overdue, and this is now my future. Maraming tao na ang umaasa sa akin ngayon. Mas maraming masasaktan. Mas maraming madadamay. Tapos na ang noon ko. Wala na ang Brielle na iyon, dahil ibang Brielle na ang nakatayo ngayon. . c.m. louden

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Warning! R-18. You can skip that part, especially the minors. This is not reverse psychology, but read at your own risk, at kung makulit ka please hold yourself accountable for your actions. _____ Maaga akong gumising kinabukasan. Ngunit hindi ako agad lumabas ng kwarto. I stayed there the whole half day of waiting and packing some of my things na dadalahin ko sa Batangas. The day after tomorrow, ay kasal na namin. Hindi ko mawari ang dapat kong maramdaman, naghalo ang lungkot, kaba, saya at excitement sa akin.

sagot niya sa akin gamit ang seryosong boses. Napairap naman akong muli sa kaniya. "How will be that possible huh? Hindi pa ako nakakabili ng plane ticket namin. Isa pa, may flight pa ako bukas, at midnight na ulit ang uwi ko rito sa Pilipinas," sunod-sunod kong sabi sa kaniya. Napaling naman siya kaya muli akong napabuntong hininga. "Don't think about that. I got you," sabi niya.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

At agad naman niyang binalik ang kanyang tingin sa akin ng marinig niya akong tumawa. “Na-nasaan ba tayo, Future?” halos mautal siya sa pagsalita. “Nasa ulap.” Nakangiti kong sagot. Nasa ulap naman talaga kami. “Hindi nakakatawa,” Kinakabahan ang kanyang boses. Halos nanginginig nga ang tono niya eh. Saglit akong tumawa, “Tignan mo nga ang paligid mo. Wala kang ibang makikita kundi ulap.”

bumuntong hininga ako at napa sandal sa couch. "Nako kung ako sayo kakalimutan ko nalang yun. Siyaka hindi nag kaka totoo ang panaghinip." Paano kapag nag ka totoo? What if future ko pala iyon tapos binabalaan ako na ganun ang mangyayari in the future? "Hindi ganun kadali Zi, kung pwede lang kalimutan kaagad nang ganun ka bilis e' di sana pag gising ko kinalimutan ko na kaagad diba?"

Dahil mula siya sa kasalukuyan, at babalik siya sa nakaraan. It means, He is from the future, and he need to go back in the past. Pagkaapak na pagkaapak niya sa lagusan ay ang siyang pagbabago ng mundo para sa kaniya. "From Philippines 2050 to Philippines 1930. 120 years from now."

"Ano ba talaga?" Sinamahan niya iyon ng padyak. "I like you,you like me.Myabe,when we reach the ground floor we can admit that it's more than attraction and then we can start planning for the future." "Future?" "Uh-huh.When I say future,what comes to your mind?" He paused. "Babies," maagap na tugon Niya.Napangiwi siya nang ma-realize niya ang kanyang sinabo. Ganoon na lang ang tawa nito. "Me,to.So let's talk about the future."