Innocent Novels & Stories

singhal ko sa kaniya. Instead of stopping himself sa pagtitiig sa bra ko ay iba ang ginawa n’ya. Tumayo s’ya at kinuha ang cellphone na nasa office table n’ya. “Orange is for kids. You should wear matured color.” Nakatitig pa rin s’ya sa visible bra ko.

Sana man lang maging masaya ka na lang para sa akin at sa magiging pamilya ko. Hindi ko maiwasan na maalala ang mga sinabi ni Xander kanina sa kanyang mama. Parang gusto ko tuloy ma-guilty dahil alam ko na wala na kasama ang mama ni Xander sa kanilang mansyon tapos ay iiwanan pa siya ni Xander dahil ako ang pinili niya. Wala na kasi ang ama niya kaya naman sila na lang ng kanyang mama ang nakatira sa mansyon nila bukod sa mga kasambahay nila. Pagkatapos sabihin iyon ni Xander ay inaya na niya ako na ihahatid na niya ako sa dorm. Habang siya ay sa condong iniregalo sa kanya ng papa niya muna tutuloy. Napatingin ako dahil nag-park si Xander sa gilid ng kalsada sa may safe area.

Napakasakit sa kanya ang katotohanang kamuhian siya ng kanyang anak kapag nalamang isa siyang kriminal at ang mismong ina nito ang ginawan niya ng masama. "No, you are innocent until proven guilty. Hindi ibig sabihin na sumuko ka ay ikaw talaga ang may sala. Ilalaban na'tin ang kaso kung iyon ang gusto mo. Hindi na'tin aalisin ang tyansa ng frame-up, blackmail and set-up. Maaari 'yon," diing sambit ni Kwatro.

She has no any trace, kahit saang lupalop kong hanapin wala pa din. Sadya sigurong kapag ayaw magpakita sayo ng tao ay hinding hindi mo ito makikita. Darating ang araw na ako naman ang babawi at dudurog sa kanya. "Boss, nandito si Mr. Ignicio." "Papasukin mo." "Hey old man. What do you need?" I asked. "Babahagi lang sana sa halagang 1 milyon." Natatawa na saad ng matanda.

Walang emosyong aniyo nito at itinitok sa noo ang baril at agad pinihit ang gatilyo, umalingawngaw sa boung silid ang ingay nito. Makikita sa dalaga ang maladimonyong mata at ngisi nito na walang takot sa lahat ng bagay, lahat kaya niyang gawin, in a snap of her fingers her victim will be on the cold floor, lifeless. Aakalaing isa itong inocenteng babae na may mala-anghel ang mukha, walang bahid ng kasalanan sa mundo. Isang mababasaging kristal na sa isang hawak lamang ay mababasag at magkakapirapiaso.

“May kinalaman ka ba sa tangkang pagpatay sa akin?” Direkta ang tanong. Walang paligoy-ligoy. Ilang segundo ring hindi nagsalita si Bea. Pagkatapos ay marahan siyang napangiti. “Sa bagay na iyan...” “Inosente ako.” Tinitigan siya ni Van. Parang sinusukat kung nagsasabi ba ito ng totoo. “Kahit gaano pa ako kasama...” “Hinding-hindi ko iisiping ipapatay ka.”

“You went too far. Ella is innocent.” (Camille’s POV) Tumawa siya, malamig at malambing sa parehong oras. “Innocent? Damien, walang inosente sa larong ito. You, of all people, should know that.” Lumapit siya, hinawakan ang upuan sa harap ng mesa. “I did what I had to do. Serena doesn’t deserve to be in your world. And the faster she realizes that, the better.”

"Sa iyo, oo. Pero ako, wala akong ibang pinangarap dati kung hindi ang patayin siya kasi buong akala ko ay siya talaga ang aking ama. I am innocent kasi pinaniwala ako ng magaling kong ina sa kasinungalingan niya." Tinawagan ko ang isa sa mga tauhan ko. Inutusan ko siya to check the area. According sa kaniya ay okay naman daw doon. Naroon na kasi siya at nagmamanman sa situation. Kilala ko kasi na matalino si Xavier kaya hindi ako magpapatalo sa kaniya kung sakaling isang trap lang ang lahat ng ito.

nakangiting sabi pa nito habang hinahaplos haplos ang hita kaya kinurot ko ito. "Inaano kita?" Mapang akit na tanong nito. Gosh nag karoon lang ng amnesia naging inosente narin. Iba rin pala ang epekto kapag nag karoon ng amnesia nagiging baliw na inosente. "Feeling innocent tyler." Mahinang sabi ko. "You're acting innocent too my love." Sabi nito dahilan para matigilan ako, ang sarap lang sa tenga na tinatawag niya akong my love.

Ngunit kung gaano sya kalamig at karahas magsalita, ay ganun din ang mama nya. “Presumption of innocence, an accused must be presumed innocent until his guilt is established by proof beyond reasonable doubt. And so, professor Gonzales is not guilty of crime. Do you understand?” “I do. But what I do not understand is you, prosecuting an innocent instead of the true criminal. What? Are you still guilty about what happened to ate Felicia? That’s why you’re still protecting that man!”