Inspirational Quotes For Work Funny の小説・ストーリー

Giit pa niya. I don't know but I feel insulted. He may not said it directly but it was a low-key insult to my job. Para bang ang liit kong tao dahil sa trabaho ko. Ano ba'ng mali sa pagiging interior designer ko. It's a decent job. Pinapakain ako ng trabaho ko tatlong beses sa isang araw. Nabibili ko ang kailangan at gusto ko. Higit sa lahat, masaya ako. What's so wrong with that? Kailangan ba'ng kapantay ang trabaho ko sa trabaho nila para maging masaya?

“Anong ginagawa mo rito? Bukas pa ang start mo sa work mo.” Saglit kaming nagyakapan at hindi ko mapigilan ang sayang nararamdaman. Hindi ko maitago ang excitement na magtatrabaho ulit ako. “Sorry, hindi na kasi ako makapaghintay. Ilang taon din akong hindi nagtrabaho kaya hindi ko mapigilang ma-excite,” natatawa kong pag-anim na naging dahilan ng paglambot ng tingin sa akin ni Mr. Thompson.

Nakakatawa ba yun? "Sabi ko nga..makulit talaga ako. Maganda kaya yung plano ko…tsk. Malaki naman sahod mo, pwede ring sasayaw ka o kakanta para naman hindi ako aantukin habang nagtatrabaho," taas-kilay nitong sabi habang may nakakalokang ngiti ang mga labi. For sure wala talaga itong matatapos na trabaho kung puro pang-asar lang gagawin nito sa opisina at ako naman itong pikunin.

Hindi ko alam kung bakit pero ang gaan gaan ng loob ko sa kanya. "Basta, sabihan mo lang ako kapag ayaw mo nang magtrabaho dito. You can always just quit whenever you want, hindi kita pipigilan. Sayang nga lang, mukhang malaki ang kikitain ko sayo kung ibebenta nalang kita sa mga customer-" "Ay mahabaging Diyos! Alisin niyo po ang masamang espiritu sa loob ng seksing katawan ng boss ko! Sayang naman po kung iyon lang ang makikinabang, hati nalang po kami!"

Si Jasmine ay nagbahagi ng ilan sa kanyang mga pinaka-nakakapagod ngunit rewarding na sandali sa trabaho, at si Michael naman ay nagkuwento tungkol sa mga nakakatuwang pangyayari sa kanyang opisina. "Alam mo," sabi ni Michael habang naglalakad na sila pabalik sa kanilang kotse, "kahit gaano ka-stressful ang trabaho natin, itong mga ganitong oras ang nagpapakita sa akin na may dahilan para magpatuloy. Kahit simpleng jogging lang, masaya ako kasi kasama kita."

“Nag-resign na ako. Assistant na ako ngayon ng dati kong mentor.” Napailing siya. “Deserve mo ng ‘Love Your Work’ award. Buntis Ka na't lahat-lahat 'di ka pa rin matigil sa trabaho." Tumaas ang kilay ko. "Pera na 'yon, eh, sino tatanggi?" biro ko. Tumawa siya nang malakas. “You should open your eyes wider. I can see a dollar sign on them.”

"Pinangako ko sa sarili ko na magiging marangal ako sa trabaho at si Kendall ang nagtulak sa akin para sa pangarap kong ito!" "Hahahahah!" tawanan nilang apat. "Anong nakakatawa sa sinabi ko?" pagtataka ni Scott. "Alam mo totoy, sa ganitong trabaho, wala kaming ibang inspirasyon kung hindi ang pera! Pag may pera ka, marami kang kaibigan at marami kang pambabae. Hahahaha!" sambit ni Mark. "Mga halang ang kaluluwa ninyo, sana masunog kayong lahat sa impyerno!" nakakunot noong sabi ni Scott.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Nakaka-inspire siyang pakinggan, malayo sa seryoso at madalas ay nakaka-stress na awra sa opisina. ​"You have a lot of great ideas, Xavier. Sayang at hindi masyadong napag-uusapan sa board meetings," puna ko habang humihigop ng kape. ​"Well, business is business, Bea. But tonight, I'm glad I ran into you guys. At least I can talk about things that actually matter to me," he said with a warm smile.

"Sabi ko naman kasi sa iyo, Vard, tumatanda na tayo. Kailangan natin ng mag-aalaga sa atin. Magiging makakalimutin din tayo kaya kailangan natin ng magpapaalala. Alam mo ba na ang mga may asawang tulad ko ay mas lalong gumagaling sa trabaho dahil palaging inspired?" Napabuga ako. Mga sira ulo 'tong mga 'to, ah. Kung ibuhos ko kaya sa kanila 'tong hawak kong kape? Bakit ba nila dinadamay 'yong pag-aasawa dito sa trabaho namin?