Intense In Tagalog Novels & Stories

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Bakit— Natigilan si Leigh bigla sa kanyang pakikipagd’welo sa kanyang isipan nang may naramdaman siyang mainit na yakap ang bumalot sa nanginginig sa takot niyang katawan. "Tahan na." Anong ibig sabihin nito? Naguguluhan si Leigh sa biglaang pagyakap ni Kenji sa kanya dahilan para maging blangko ang kanyang isipan nang sandaling iyon.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Or is it because I'm afraid what will happen next? Gusto kong sumigaw na tama na, na itigil na ang lahat ng ito, pero traydor ang aking sariling katawan. Hanggang sa ang mga galit na h***k ay naging banayad at mapanabik. Parang ang tagal naming hindi nagkita't nagkasama kahit araw-araw naman kaming nagkakaharap. Nag-aalab ang bawat dampi ng kanyang mainit na labi. Mas lalong nasindihan ang mainit kong pakiramdam.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

“Rafael, what is it? I am busy, “ I said impatiently. “What the hell are you doing early in the morning, Maia?” he spat every word too low, heavy and menacing. Kumunot ang noo ko. For some reason, I felt some intensity in his voice. “What?” I asked, confused and still catching my breath. “Maia,” he warned darkly. “What the hell are you doing? Why are you…panting?” Teka nga, anong problema niya? Bakit tunog galit siya?

Umiiyak na banggit ko sa puntod nya. "At ikaw ate. Alam mo naman pong mahal ko po s'ya. Pero pinaghiwalay n'yo kami. Kayo ni Mama! Dahil yun ang gusto mo hindi ba? Kasi alam ko naman na may gusto ka sa kanya kaya sinunod ko ang gusto mo hindi ba? Sinunod ko dahil mahal ko rin kayo. Pero ate hindi ko s'ya makalimutan eh. Mahal ko pa rin po s'ya Ate. Mahal na mahal." Umiiyak paring sambit ko saka pinunasan ang mga luha ko dahil nanlalabo narin mga mata ko dahil sa luha.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!