Iyotan Ng Mga Bata Mga Nobela at Kwento

Bati ni Intoy sa dalawang bata. "Uu kuya, maaga kami nakaubos buti sa may luwasan kami pumuwesto" sabi ng isang bata ung mas matanda. "Bosing diba chicks mo yung maputi? yung seksi?" Sabi ng mas nakababata. "Chick niya ba yun bat si Bert ang kausap?"

Pag-uusisa naman ng bata. Kabata bata nito ay aba mukhang tsismoso na rin? Masyado talagang curious ang mga bata ngayon. “Anak, just keep quiet and do your own thing okay? May mga bagay na para lang sa mga matatanda at may mga bagay na para rin sa mga bata so you must not cross our bounderies, maliwanag ba?” Bilin muli ng mommy niya. He nodded as if ganon lang kadali sa kanya na sumunod rito. “Okay, mom. That’s noted!”

Iparinig ko raw ang boses ko upang magbigay ng lakas sa kan'ya na mas lalo na lumaban. “Baby, malapit na ang unang kaarawan ng mga bata, hindi ba at sabik na sabik ka na sa araw na iyon? Kaya gumising ka na, ang tagal ka na namin hinihintay na magising, please, Colton, come back to us.”

Tuloy! Imbes na tumuloy siya ng banyo ay muli siyang naupo saka ito kinarga. Jolly itong bata pero kagaya ng mga pamangkin sa mga kapatid at pinsan ay may temper ito. Kapag ito ang may tantrums ay nahihirapan silang amuin. Kaya nga iniiwasan niyang magalit ito dahil daig pa nito ang tigresang shadow ng hipag niya. Pero teka lang, aba'y ano ang kinalaman ng lintik na babaeng iyon!

tawag sa amin ng mga bata. Pareho kaming napalingon sa mga bata. Napalunok laway na lamang ako dahil sa mga tingin nila. Ito talagang si Youtan, ang kulit kulit kasi. Ayan tuloy baka ano na ang iniisip ng mga bata. Matatalino pa naman ang mga anak ko, tapos ang dali pang makaintindi. Kumupot ang labi ko kasabay sa pag-atras ng dila ko. Narinig kong ngumisi si Youtan. Kaya na siko ko ang tiyan niya. Rinig ko ang hiyaw niya pero ikinatawa lang ito ng mga anak namin.

Bahagya niyang pinisil ang maliliit nitong mga balikat. “But you know, ang mga batang kagaya mo hindi dapat inaalala ang mga ganoong bagay. It's an adult problem. Sila dapat ang nag-iisip ng paraan para maresolba iyon. Ang dapat mo lang isipin ay ang pag-aaral mo and how you will enjoy things while growing up. Maglaro. Iyon lang dapat at hindi ang ano pa man. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko?”

Parehong may nakapaskil na malawak na ngiti sa mga labi. “Wow! Ang gaganda n’yo po!” manghang wika ng kaniyang anak sa kanila. “Paano ko po kaya malalaman kung sino po si mama o si tita sa inyong dalawa?” Nagawa pang ilagay ng bata ang hintuturo sa kaniyang baba para mag-isip habang palipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa.

Masayang hiyaw ng mga bata at tumakbo palapit sa kanya. Napangiti siya. Bumaba siya ng kabayo niya. Agad na dinumog siya ng mga ito ng tuluyang makalapit. Mahina siyang tumawa. "Hi," bati niya sa mga ito. Malawak ang ngiti niya habang nakamasid sa mga batang may inosenteng ngiti sa harap niya.

Nanlaki ang mga mata ko sa aking nabasa. Ang dalawang BATAS na dapat kong sundin para makasama kong muli ang mga bata. 1. Paglalaba, paglilinis ng buong mansyon at pagluluto ng pagkain. 2. Ibibigay mo sa akin ang katawan mo. Paliligayahin mo ako kapag ginusto, bawal tumanggi dahil hindi mona ulit makakasama pa ang mga bata. "Bakit ganito ang nakasulat? Wala ka bang katulong dito kaya ako lahat ang gagawa nito saiyo?" Nakakunot noo kong tanong sa kanya.

Napansin niyang tahimik ito at malungkot kaya naisipan niyang tanungin ang bata. "Oh, bakit nakatitig ka lang sa pagkain mo? Ayaw mo ba ng food?" "Hindi naman po sa gano'n," sagot ng bata, "pero mas okay po sana kung kasama ko si Mommy. Kailan niyo po ako ibabalik sa kanya? Miss na miss ko na po siya," the girl cried, begging for her mother's love and existence.