Jet Li's Fearless นิยาย & เรื่องราว

Kailangan niya iyon dahil baka mapalaban siya. Pagkatapos niyang maihanda ang kaniyang sarili ay mabilis siyang lumabas ng kaniyang silid at bumaba sa kabahayan. Dumiretso naman siya kaagad sa labas kung saan nakaparada ang kaniyang kotse at dali- daling sumakay doon. Wala siyang nararamdamang takot ng mga oras na iyon kahit alam niyang mapanganib ang gagawin niya. Wala siyang nararamdaman kundi eagerness na mailigtas si Jazz sa kamay ni Vince.

bulong ni Adrian, habang hawak ang braso niya, “Focus. Don’t let fear control you.” Parang tumigil ang oras sa katawan ni Lena. Ang takot, adrenaline, at init ng presensya ni Adrian ay naghalo sa dibdib niya. Ngunit alam niya ang isang bagay: Hindi siya takot. Dahil ramdam niya si Adrian. At sa mundo ng madilim na lihim, panganib, at kapangyarihan, ang tanging paraan upang makaligtas ay magkasama silang dalawa.

"Because I was worried sick that you are hurt." Atlas snatch the paper on his hand and write something. "I'm okay but scared, is Uncle Leonardo there?" Loki frown, why would Atlas mention Leonardo. What does she mean? "Why? No Leonardo is not here." Tila nakahinga ng maluwag si Atlas, Loki was bothered to on why Atlas looks so scared to Leonardo. Did he do something to the kid Atlas is a very sweet child. "Why are you scared?" Atlas sighed but eventually wrote something on the paper.

At sa sandaling ‘yon— May mali. Hindi sa paligid. Sa loob. “Jake,” sabi ko, hindi tumitingin. “He’s close.” Jake stiffened. “How do you know?” I finally looked up. “Because he stopped trying to scare me.” Lucas frowned. “That’s worse.” LUCAS’ POV Adrian Vale didn’t operate through chaos. He operated through precision fear. That’s when the alert came in. Not red. Not flashing. Just… polite. INCOMING DELIVERY — AUTHORIZED

Alam niya kasing natatakot talaga si Cristel kaya pinili na lang niyang huwag sumama sa rides. Sa pinaka-dulo kami umupo ni Levi. Tahimik lang siya at chill lang na naka-upo habang ako ay nakahawak sa may lock. Ang tagal na rin no’ng huli kong punta rito. Kasama ko pa ang Fourever B's. "Are you ready?" I asked him. He nodded. Pansin kong namumutla siya kaya hinawakan ko anh kamay niya. "Ang lamig ng kamay mo. Natatakot ka, ’no?"

And now, there he is again, hoping that he’d find the courage to do what he’s supposed to do for his peace of mind. Sandaling tinanaw ni Keil ang bahay nina Jace at Lara sa ‘di kalayuan. He had faced different kinds of danger inside the race track through the years. He was fearless when he maneuvered his car just to reach the finish line and get the most coveted 'cup' of every race. But none of those had prepapred him for what he was about to do-- fage the people whose lives were destroyed because of his mother. Nagbuga ng hininga si Liam. "It's now or never," bulong ng binata bago pinaandar ang kanyang sasakyan patungo sa bahay na kanyang sadya.

Gusto niyang um-oo at makasama si Jared hanggang sa huling sandali ng kanyang buhay. Ngunit pinangunahan siya ng takot na masaktan ang dalawang pinakamamahal kapag dumating ang araw na tuluyan niyang lisanin ang mundo, dahil walang kasiguraduhan kung hanggang kailan na lamang siya magtatagal. At sa halip na tanggapin ang singsing, marahang umiling si Lian. Umatras siya saka sinabi ang salitang pareho silang masasaktan na dalawa, “Patawad, Jared…”

Nakita kong tumakbo palabas si Reid kaya mabilis kaming sumunod sa kanya, maging ang iilang security team ay nakasunod din saamin. *** REID SIERRA As we make our way to Bulacan, toward Lily's farm, my mind feels cluttered, unable to find clarity amidst the journey. Yuri maintains his grip on the steering wheel, refusing to relinquish control to me. He insists it's because I haven't had sufficient rest, fearing that my fatigue might endanger us on the road. Despite Donya Gigi's reassurances about Lily's well-being, I find it difficult to shake off my concerns. I've known Donya Gigi long enough to understand that she's not the kind of person to prioritize the safety and welfare of those under

Kulang na lang ay mag-wang-wang na rin siya para lang tumabi ang mga sasakyan sa kalsada at bigyan siya ng daan. "No one will know. Kaya nga kasama kita. Para saan pa ang pagiging chairman mo kung hindi mo magagawang takutin ang mga tao mo? Isa pa, hindi naman nila makikita ang mukha ko at hindi rin nila malalaman ang pangalan ko,” tugon ni Lia. "May plano ka na ba?” tanong ni Leon sabay tapak sa gas. Napahawak si Lia sa upuan niya dahil sa sobrang bilis ng pagmamaneho ni Leon. "Aren't you afraid someone might go after us to revoke your driver's license?”

“Oh my god! Oh my—Lance Javier!” Nabigla si Miscy nang bumungad sa kaniya ang naglalaway na tigre. Umangil ito ng makita siya, nilamon siya ng matinding kaba at sunod-sunod siyang napalunok na halos mahimatay siya sa takot. Gustuhin niya mang tumakbo ay hindi niya magawa, maliban sa may sugat siya pakiramdam niya'y kaunting galaw niya lang ay sasakmalin siya nito.