Jetlag In Tagalog 소설 & 이야기

Jelly "Let's go, delikado dito" Gulong gulo ang utak ko habang nakasunod kay Dante. Hindi ko alam kung saang pasikot sikot na kanto ang dinaanan namin, paglabas sa isang eskinita ay saka lang bumungad sa akin ang limang black na magarang sasakyan. Magkakasunod ang mga ito na nakaparada sa gilid ng daan

marahil ay may jetlagged pa siguro siya kaya siguro ganu'n. "babe, feeling mo lang siguro. sino naman Ang nagmamatyag sa atin? eh... Wala naman tayong kaaway o Anu, baka pagod lang Yan sa byahe. halika, lumublob ulit tayo sa tubig at sisisirin ko Ang hiyas mo,"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

"Oww, 'di uso jetlag sa'yo master." "Para sa magandang binibining nasa harapan ko, walang jetlag jetlag," nakangiti n'yang sambit habang nakatingin pa rin sa'kin na muntikan ko nang ikatawa. "Sobrang ganda mo binibini, maari ko bang malaman ang pangalan mo?" Haha. Pangalan ko?

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

At s'yempre para matiyak kailangan ng testing. Pinisil-pisil ko 'yong ilong niya at hindi na talaga nagising! Mukhang pagod na pagod 'ata at may jetlag pa. So, this is it pancit! P'wede ko na siyang titigan katulad ng ginawa kong panonood sa TV kanina. "Tulog ka ba talaga?" No response. "Uy! Ang hina mo naman isang movie pa lang 'to."

Six hours ahead lamang ang oras ng Pilipinas kumpara sa Cape Town kaya it should only be early evening sa Pilipinas. “Jet lagged?” “Was able to rest yesterday.” “Nabisita mo na si Sister?” “Oo. Nandito kami ngayon.” Alam niyang naririnig nito ang tawanan ng mga bata sa background niya. “I have something to tell you,” halos sabay pa nilang nawika at parehong natawa but both of their laugh lacked the joy in it. Kinabahan bigla si Gabby sa sasabihin ng kaibigan. “You first.”

Namula naman ako at napalunok sa hiya bago siya tinulak ng bahagya. When we landed in the Philippines I couldn't help but to get nervous. Hawak-hawak ako ni Carl at alam kong ramdam niya ang panlalamig ko kahit na naninibago ako sa lamig dahil sa matagal na pagkawala. "Carl—" "It's fine. Wala kang dapat ikabahala," mahinang bulong niya kaya napapikit na lang ako at napatango. Nang makauwi kami sa penthouse niya ay natulog kami dahil sa jetlag. And when we woke up he consulted me about something.