Joking Novels & Stories

I felt him stiffened. Kaya naman mapaglaro akong ngumiti. "Joke lang, ito naman!" Agad kong bawi, tsaka ngumiti ng matamis sa kanya. 'Sus, Jana! Nagbiro ka pa, e gustong-gusto mo naman!' sabad ng isip ko na may tuyu na yata. Tumingin ako sa Honeybabe ko. Hindi siya tumawa sa joke ko. Hindi rin siya ngumiti.

Tawa siya ng tawa, napahawak pa siya sa tiyan sa kakatawa. Nahampas hampas niya pa ito. Pinakalma niya muna ang sarili bago magsalita, halos mangiyak ngiyak na rin ang kanyang mata, "Wow, i didn't thought that you're a good joker, Jayden. C'mon, stand up. Pumapangit ka. Ang benta ng joke mo," pinunasan niya ang matang nagtubig pa.

“Ikaw naman, high blood ka agad.” Hindi na napigilan ni Chandler ang tawa niya. Sumabay na rin ako, at kahit si Mommy ay napailing na lang, pilit tinatago ang ngiting muntik nang lumabas. Sa pagsasama naming magkapatid sa ibang bansa, naging normal na sa amin ang ganitong klaseng kulitan. Mga green jokes, below-the-belt na asaran, at kung anu-ano pang kalokohan na sa amin lang funny. Pero alam namin ang linya. Kapag oras na ng seryosohan, marunong kaming tumigil.

"Hindi ka pa nanakawan kahit kailan?" Mabilis naman itong umiling. "Hindi pa." "Bakit nga ba?" Tanong pa niya kahit na alam naman niyang walang kwenta na ang kasunod na punch line. "Kasi nasa akin ang Zeus-si," seryoso nitong sagot. Sandali siyang natigilan pero maya-maya lang ay mahinang natawa. "That was a lame joke, Zeus." "It still made you laugh," kibit balikat nitong sagot.

Tanong ni Alice at halatang ayaw pa umuwi. "Joke lang naman yon kaw naman! Di na to mabiro." "Hahaha! Subrang natawa ko sa joke mo grabe Alice pwede ka ng maging comedian. Kung di lang kita bff nginud-ngod na kita dyan. Alam mo sa lahat ng joke yan ang pinakaayaw ko. But since nga bff kita ang kaya ko lang gawin ay basagin ang trip mo. Uuwi na lang ako."

napangiti ako at yumakap sa leeg nito. "sige" ngiti ko at sinandal ang ulo sa matigas nitong dibdib. 'Dito na lang kaya ako sa dibdib niya habang buhay.. Hihihi joke' ******* Natapos ang araw ay sobra sobra ang saya ko, ngunit napalitan din 'yun ng uuwi na si Voughn, nakakapanibago lang. "Baby" tawag nito ngunit nakayuko lang ako naiiyak kasi ako.

Malakas ang pagkahawak niya sa palapulsuhan ko at nagtagal ang tingin ko d'on, bago siya tinitigan deretso sa mata. "Sit down and I'll tell you what the hell is happening, kid." "You look younger than me. Stop calling me like that." He firmly said. "Oh, bakit naman? Doesn't your Mommy call you honey bunch, sugar plum, humpy umpy pumpkin, you're her sweetie pie?" Ngumisi ako. Nakita kong medyo na-offend yata siya sa sinabi ko. He glared at me and that's when I realized that maybe my joke was inappropriate. Of course, joking about someone who just passed away will not never be a good joke.

naputol niya dahil mas lalo pang lumakas ang tawa ng hinayupak. "Really, Joem? It's not funny, halos lamunin na ako ng kaba, takot at pag-aalala tapos tumatawa ka pa diyan? Your fake accident prank is not funny, asshole!" mas lalo akong nainis, hindi ko siya hinaharap.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

Kumunot noo siya kaya alanganin itong tumawa, "Joke lang, Sir—" "Tingin mo ba oras ito ng pag-joke? This is a f*cking serious matter. Life and death, Miss. I do not have time for your jokes," sobrang diing bigkas niya na kinaputla nito. "S-orry, Sir. Pinapagaan ko lang po ang loob niyo—" Tinikom nito agad ang bibig noong makitang makakap*tay na ang titig niya.