Jonaxx Quotes Novels & Stories

HAHAHAHAHA "Yeah, yeah. That's why I found someone that suits to that "woman who will appreciate small things". But that someone didn't know what I'm feeling. And I don't know how to tell to that someone. hahaha you guys better go somewhere after we put our things in your house. And please... enjoy this short vacation of ours" sabi ni Jax

Natahimik sila sandali at parang iniisip pa ang gagawin namin hanggang sa napangiti sila pwera kay Rex. “Grabe ang talino mo talaga Katanaya!” Sabi ni Nicho “Oo nga mas matalino pa kay leader hahaha” sagot ni Jaxon. Masaya ako dahil kahit papaano ay nakakapag joke na sila. Inakbayan ako ni Third at hinayaan ko na lamang.

dire-diretsong wika ko. Totoo naman 'yon. Mabuti na lang at mayroon akong lakas ng loob na sabihin lahat ng salitang 'yon sa 'kanya na matagal ko nang kinikimkim. Jaxson smiled and rubbed his chin that made me feel irritated. "Ano? Sa dami ng sinabi ko 'yan lang ang gagawin mo? Alam mo? Ang labo m-"

Agad siyang tumingin dito na halatang hindi natuwa. "Kuya Jaxon, bakit mo binigay sa kanya 'yang kwintas? tanong ni Xenara, hindi alintana ang iritasyon sa boses ni Jaxon. "Why? Tingin mo hindi ko siya dapat bigyan?" Bahagyang tinaas ni Jaxon ang boses niya, halatang naiinis sa tanong nito. Mabilis namang sumagot si Xenara, "Hindi naman ganoon ang ibig sabihin ko! Pero sabi ni Tita dati, ang kwintas na 'to ay dapat para kay—"

“Tell me again that you don’t need me.” "I don't need you," nanginginig pero buong-tapang kong sagot, diretso ang titig sa mga mata niya. "Kahit anong pilit mo, Jaxon, hinding-hindi mo mababago ang katotohanan."

Hindi ulit napigilan ni Natasha ang purihin ako. "Hindi kasi ako pala-labas ng bahay. Wala naman din kasing pinag-kaiba kung nasa loob ako o nasa labas." komento ko. "Don't worry, I'll make sure na babalik muli sa dati 'yang paningin mo para makita mo rin kung gaano ako ka-gwapo," bulong sa akin ni Jaxon. "Sus, pabibo!" Buska ni Natasha dito.

Jaxon shook his head, looking at me like I was an alien species. ​"Siyempre! Paano ako makakapag-isip ng mga sophisticated na sasabihin kung gutom ako? At saka Jaxon, relax ka lang. Masyado kang seryoso sa buhay. Kaya ka siguro walang girlfriend kasi kahit 'yung hangin, natatakot dumaan sa harap mo."

Bahagya niyang idinikit ang kanyang maputla at manipis na mga labi bago nagsalita. "Lolo, kung papatawan mo ako ng parusa ng pamilya, pakiusap, bilisan mo na. Ayaw ko nang manatili rito kahit isang quarter ng oras lang," malamig na sabi ni Jaxon, walang kahit anong emosyon ang makikita sa kanyang mukha.

Mukhang sanay na si Jaxon sa pagre-reply, kaya mabilis mag-type at sumagot. To Jax: Thank you, Wife. Kumain ka na. Don't starve yourself. Good luck to your photoshoot. See you later. Take care too. Matapos kong mabasa ito ay hindi ko na mapigilan yakapin ang unan at dito ko nilabas ang kilig ko. Ganito pala ang pakiramdam ng kinikilig. Parang may paru-paro sa tiyan mo tapos ang para kang nakalutang sa langit.

“Hindi ako galit sa iyo.” Nagtaka si Jaxon habang itinutulak ang wheelchair nito. “Kung ganoon, kanino ka galit? Huwag mong sabihing nagtatampo ka dahil hindi ka hinalikan ni Jazz,” biro niya. “Kung hinalikan ka niya, sa tingin mo ba mabubuhay pa siya bukas? Tanda mo ’yung modelong sumubok noon? Pinatapon mo agad sa ibang bansa at hindi na nakabalik.” Tumawa nang maikli si Jaxon. “Alam ng lahat na ayaw mo sa ganung relasyon. Buti na lang at may isip si Jazz.”