Jose Rizal Greatest Love นิยาย & เรื่องราว

"There was something inside him na pinukaw mo kung gano'n. I'm just telling the truth. Dahil kung hindi siya concern sa'yo malamang, hindi niya magagawa ang ilang bagay na 'yon." "C'mon, Riz. Ayokong umasa na naman. I missed him, but, kailangan ko na siyang patayin dito sa puso ko." "Mahirap 'yan. Lalo na at nag-ugat na ang pagmamahal sa puso mo. Alam mo bang iyan ang pinakamahirap? Dahil naranasan ko na rin 'yan," tugon ni Rizel. Pagdakay nagpakawala siya nang marahas na hininga.

“Kiara, listen—” “Hayaan mo akong tapusin muna ang sasabihin ko,” putol ko. Tumayo ako at humarap sa kaniya. “She’s your first love. Your greatest love, sabi ni Lola Ivy. Maganda siya. Matalino. Doktora. At higit sa lahat, wala siyang sabit sa pangalan mo.” “Hindi mo naiintindihan—”

Tanging malamyos at mahinang musika ang pumailanlang sa paligid habang ang mga mata namin ay magkaugpong na pareho na ang kinang. "I love you." Panimula niya ng siya ang unang nagsalita. "Not only for what you are, but for what I am when I am with you. I hated grandpa dahil sa pagmamanipula niya sa akin noong una. I hated you dahil inisip ko na masamang tao ka. But then, ng nakakasama na kita sa araw araw ay nagbago na ang galit kong iyon at unti unti ng nagbago ang pananaw ko sa buhay. I hated all the people na malapit sayo, dahil nagseselos ako na malapit ka sa kanila. Hindi ko naramdaman ang selos sa tanang buhay ko. I never been possessive until you came to my life. And then, I started l

Simula Love, maybe, is really not for me. Siguro ako na ang pinakamalas na tao sa mundo. Natanggal na nga ako sa trabaho, hiniwalayan pa ako ng long-time boyfriend ko. Hindi ko na alam ang dapat kong maramdaman. Masasaktan o magagalit? Maybe both. I hate him that I want him to suffer too. I want him to feel the same pain I'm enduring right now. I wish he couldn't find happiness with her.

But then i understand them. Tumalikod ako. Nakayuko ako nang tinungo ko ang statue ni Rizal. Natigilan ako nang makarinig ako ng hagikgikan. Nagpalinga linga ako at tila nagrambulan ang bata kong puso ng makita ko ang dalawang batang babae na nagkikilitian sa may bench di kalayuan sa fountain. Higit na naagaw ng mas batang babae ang atensyon ko. I can see that we were at the same age. What the hell bakit tila tumatambol ang puso ko pagkakita ko sa napakaganda niyang mukha? Bakit pakiramdam ko may kung ano sa puso ko ang biglang huminto pagkakita ko sa maganda niyang ngiti? Ngiti pa lamang iyon ngunit iba na ang naging impact niyon sa kaibuturan ko. Ngiti palang niya ngunit tila nahulog na ak

miss ko na sila mama! Ano naman ang maipagmamalaki ko dito?e ang arte-arte ko!kailangan ko tuloy maging masipag para kahit papaano ay may maitulong ako kila aling Panyang! E kung hanapin ko kaya si Jose Rizal?Tutal hanggang ngayon ay kabisado ka pa naman ang talambuhay niya. Kung hanapin ko rin kaya sila Heneral Luna? Hindi! Si Jose Rizal muna! utuhin ko kaya siya na manghuhula ako? tas syempre side line ko nayun dito.Oo tama nga! hahanapin ko si Doctor Rizal!

"So, kung marami kaming nagmamahal sa'yo, sino ang pinakamahal mo? Who loves you the most?" "Naku, kailangan ko munang pag-isipan nang super dahan-dahan 'yan..." Alam na alam naman ni Zoe kung anong gustong marinig ng lalaki, pero ayaw niya lang itong pagbigyan agad. Kaya naman nagkunwari siyang nahihirapan mag-isip. "Si Jack, siya ang pinakamatagal kong nakasama sa lahat ng hirap. Sina Teacher at Lola Cecilia naman, grabe rin ang pagmamahal sa akin, itinuring akong parang totoong anak. At sina Tita Soledad tsaka Ate Beatrice, kahit hindi pa ganoon katagal ang pinagsamahan namin, ramdam na ramdam ko 'yung genuine care nila..."

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

sabi ko, habang inaayos ang mga gamit sa mesa. Habang nag-uusap kami tungkol sa mga bayani ng ating bansa, naramdaman ko ang saya at pagmamalasakit ni Gabriel sa kanyang proyekto. "Mommy, sino po ang paborito niyong bayani?" tanong ni Gabriel, habang tinitingnan ako. "Marami akong paboritong bayani, anak. Pero isa sa mga hinahangaan ko talaga ay si Jose Rizal dahil sa kanyang talino at pagmamahal sa bayan," sagot ko, habang ngumingiti.

Rafael is my first love. The man i've loved the most in my entire life. The man who taught me how to be pure and how to be a good person. He made me believe in love. He actually taught me how to love. To love him. Yet he did not teach me how to unlove him...