Jose Rizal Silhouette Novels & Stories

Because that mestiza Rizalyn was no longer existed. She's dead! . C.M. LOUDEN

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Jose Rizal, ang El Fili. Sa loob ng limang araw, hindi naman niya kasama si Nikolaj sa hotel. Madalas itong umaalis para asikasuhin ang mga negosyo nito. Nang maka-recover si Minna, sa wakas ay umuwi na rin sila ng Pinas. Pagkalapag pa lang ng eroplano agad na nag-ring ang phone ni Nikolaj kung kaya’t sinagot naman ito ng binata.

PROLOGO Ang buong silid ay amoy mamahaling alak at bagong imprenta ng papel- Isang amoy na karaniwang naaamoy ni Rica Skye Ordiza tuwing may pagpupulong ang kanyang ama. Ngunit ngayong gabi, Hindi lang negosyo ang pinag-usapan, kundi ang kapalaran niya.

Nailigtas ni Ezikiel ang presidente. Ngunit sa pagligtas niya, inilantad niya ang kanyang sarili. Ang mga camera, na naka-focus sa kanya, ay nakuha ang lahat. Ang kakaibang alon sa hangin. Ang pagsabog. Sa isang gusali sa di-kalayuan, isang pigura ang nanonood mula sa dilim sa pamamagitan ng isang high-powered scope. Si Silas. Isang ngisi ang gumuhit sa kanyang mga labi sa ilalim ng kanyang maskara.

Malaki pa ang lupain ng tubuhan namin, ah kaysa sa espasyo ng field nila. May flagpole sa gitna na tinabihan ng rebulto ni Rizal. May maliit na stage na gawa sa kahoy at nasa gilid ng H.E room kuno na halatang pinaglumaan na rin. Ang mga silid-aralan naman ay lumang-luma na dahil sa natatanggal na mga puting pintura. I can say, it's only a very simple school. Sa tingin ko nga lang ay hindi aabot ng limang daan ang mga estudyante rito.

si Gretel. "Yeah, he's really a Greek one. A perfect masculine man. Walang duda na sobrang baliw ka talaga sa kanya. Ang swerte ng magandang babaeng kasama niya. Look at them, they were so happy," wala sa sariling nasabi ni Rizel, huli na nang ma-realize na masasaktan niya ang damdamin ng kaibigan. "Oh, damn! I'm so sorry," ani Rizel at hinimas ang likod ng kaibigan niyang nakatingin lang sa gwapong binata. "Iisipin ko na talagang magkapatid sila ni, sir Hercules. Hindi mo ba napansin ang pagkapareho nila?" "Napansin, kaya lang hindi ako naka-focus roon. But to his perfect image. The man of my dreams. I can't believe until now na narito siya sa Pilipinas. I missed him, Riz."

Ngunit sa huli, ang buhay ko ay nauwi sa trahedya, at namatay ako nang hindi buo ang katawan. Ang itim na rosas naman ay paboritong bulaklak ni Ria De Leon, simbolo ng desperadong pag-ibig. Ito ang una at huling pagkakataon na magbibigay-galang ako sa yumao na sina Ria De leon at Ria Canlas.

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.