Jose Rizal Silhouette Novels & Stories

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Parehong pareho pero sa kulay lang nagkaiba. “Ano na nga ulit pangalan ng signature piece mo o meron bang pangalan ko?” tanong ko kay Rosie. “The Empress Silhouette, yan ang pangalan ng gawa ko. Nagpunta ka ba rito para patunayan na hindi ka nanggaya at nagnakaw ng design ko? Bulag ka ba? Hindi mo ba nakikita ang pagkakapareho nila pero iniba mo lang ng kulay.” Pangbabaliktad niya. Napatango-tango naman ako.

Lt. General Zachary Silva is one of the hottbachelor'slors of his generation. May makisig na pangangatawan na nagtatago sa loob ng uniporme. Walang babae ang hindi mapalilingon sa kaniya. Ang mapupungay niyang mga mata ay para kang hinihigop sa tindi ng karisma. Samahan pa iyon ng ngiting para kang pinasasabik sa bawat kibot ng mga labi.

Ilan lang sa mga bulungan na naririnig niya. Napabaling siya kay Ruzyl na bahagyang iginala ang tingin sa mga estudyanteng nakamasid rito na akala mo ay nakakita ng artista. Napalingon ito sa kanya na kahit tinted naman ang kotse ay natagpuan pa rin ang mga mata niya. Kita ang pagtataka nito sa hindi pa rin niya paglabas at bago pa ito pumihit sa direksyon niya para pagbuksan siya ng pinto ay umusod na siya palapit sa pinto at tinulak iyon pabukas. Mula kay Ruzyl ay agad na bumaling sa pagbukas ng pinto ang mga mata ng mga tao. Halos sabay-sabay na nag-iba ang ekspresyon ng mga ito sa paglabas niya.

ngiting aya niya sa akin. Ngumiti ako at tumango, that's Riza may new friends, she's architect also. "Sure." Si Riza Mae Dizon ay matangkad, slim lang ang pangangatawan at fashionista ang kanyang suot, naka suot ng maiksing itim na palda mas lalo nitong naipapakita ang mahaba at makinis na legs niya, naka white blouse rin ito na nakabukas ang dalawang butones nito kaya bahagyang nakikita ang cleavage niya, naka shoulder bag din siya ng pink. Ang kanyang buhok naman ay hanggang baywang ang haba, she's pretty nahihiya pa nga ako ng una sa kanya like ang ganda ng datingan niya samantalang ako, hays.

Jose Rizal ay naging tanyag na babasahin sa buong mundo marahil ay lalo itong magugulat. “Bagamat di ko lubos maunawaan, at ang mga titik ay waring dumudulas sa aking paningin, dama ko ang lalim at husay ng pagkakalikha.”nakakunot ang noong saad ni Macario. "Saan nagmula ang mga bagay na ito?" "M-macario-" "Mahal kong Matilda?" ani Macario nang makitang atubili si Jia.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

"Carriuz, I can't admire you an stare at you with desire in front of everyone. Besides, I know where should I stand. Sino lang ba naman ako? I'm just a nobody and if it's not for my face, you will never have the desire to go near me and to look at me." Hindi siya nakasagot dahil alam kong may punto ako. Kung hindi niya nakita sakin ang mukha ni Rizalyn, hinding hindi niya ako lalapitan. Hinding hindi niya ako tatapunan ng tingin kahit pa harangan ko ang dadaanan niya. "Well to tell you honestly, I would still stare at you kahit hindi mo kamukha si Rizalyn."

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.