Jose Rizal Silhouette の小説・ストーリー

Kung gayon, hindi siya puwedeng magmadre. Nanibagong bigla si Jessie sa katahimikan ni Silhouette. Halata nilang wala ito sa sarili at parang malalim ang iniisip. Nakikipagtawanan sa mga katrabaho during lunch time sa pantry pero makikita mo sa mata ang lungkot. Maagang nagpaalam si Silhouette ng araw na iyon ngunit paglabas niya ng building ay nakita niya ang pamilyar na mukha ng isang lalaki na tila may hinahanap at kausap ang guwardiya.

pag-aaya naman ni Marion sabay kuha muli sa kamay niya at pumasok na ang dalawa sa loob. Hindi lang classic restaurant ang Casa Evangelista. Parang nagbalik ka rin sa nakaraan sa unang libot mo sa lugar. Aakalain mong binisita mo ang sikat na tahanan ni Dr. Jose Rizal sa Laguna, o kaya naman pinasok mo ang Intramuros dahil sa disenyo nito. Bagay na bagay din ang jazz music na maririnig mo sa loob. “Pa’no mo nalaman ‘tong lugar?” tanong ni Selene nang makaupo na sila ni Marion.

Pero napangiti ako ng makita ko ang family picture namin. "Salamat po. Mauna na ako." "Aalis kana agad?" "Bakit mo pipigilan? Hayaan mo siya dahil baka gumawa pa iyan ng kalokohan kapag tumambay pa rito," singit ni Ms. Morales. Siya ang Rizal prof ko noon. M*****a kasi matandang dalaga. Lumapit ako kay Mr. Trinida at bumulong, "Ligawan n'yo na 'yan, Sir. Nang mawala ang pagiging masungit."

Magiging totoong wimp ba ang taong makakagawa nito? Ang nobyo, si Jomari Cadiz, ay nakatayo sa entablado na may ngiti sa kanyang mukha. Napakalinaw niya tungkol sa Rizal Park, ngunit wala siyang kahit katiting na takot kay Esteban, dahil ang pamilya Cadiz ay may tiyak na pakikipagtulungan sa mga Pamilya Vilalr. Sa madaling salita, ang pamilya Vilalr ang nasa likod ng entablado ng pamilya Cadiz. Bagama't tila hindi kapani-paniwala sa maraming tao ang nangyari sa Rizal Park, sa pananaw ni Jomari Cadiz, ang swerte lang ng pamilya Lazaro. Paano ito may kinalaman sa isang wimp.

Screen. "He have a JR initials---" "JOSE RIZAL!" Agad kong sabi pagkarinig na pagkarinig 'non, "Hoho! Tama ako, diba? Jose Rizal ang sagot---" "Wrong." EEEEHHHHHH!? Hindi si Jose Rizal ang culprit!? Eh, sino!? "Jervanni Rucrese?" Sabi ko na nagpa-kunot sa noo ni Vava. Nag-peace sign lang ako sa kanya. Hehe.

Ngumingiti na naman siya. At makita siyang ngumingiti ngayon ay ibig sabihin na unti-unti na namin siyang nabibigyan ng kulay at rason para magpatuloy sa buhay. •• Nasa klase na kami sa Rizal's Life at nakapuwesto kami sa may dulo, nakaupo ako malapit sa bintana. Ano bang meron sa bintana na 'to? bakit lahat ng umuupo rito napapatulala?

Ang gabi sa Siargao ay tila tumigil sa pag-inog. Ang tunog ng mga alon na dati ay nagbibigay ng payapa sa puso ni Ria ay naging isang nakakabinging bulong sa gitna ng katahimikan. Sa harap nila, nakatayo ang isang lalaking dapat ay matagal nang nakahimlay sa ilalim ng lupa—si Don Teodoro Elizalde.

Philippines 1930 BUMABABA SILA ASULA at Wave sa ibabaw ng rooftop ng resort. Hindi niya alam kung bakit siya dinala rito ng misteryosong lalaki pero wala na siyang pakialam. Gusto niya ngayong makapag-isip nang maayos. At mukhang alam iyon ng lalaki dahil dinala siya rito.

Ipinatong ko na lamang sa dalawa kong tuhod ang mga braso at ang ulo ko. Masakit pa rin ang katawan ko. Pero hindi na gaya ng kanina. Nalapatan na rin ng paunang lunas ang mga sugat ko sa tuhod. Tulad ng utos ng hari ay pinaliguan at nilinisan na rin ako. Suot ko ngayon ang isang mahaba at kulay puting damit na may bigkis sa bewang. Inayos rin nila ang magulo kong buhok. May iniwan silang tray ng hapunan sa lapag ko, pero hindi ko iyon ginalaw. Wala akong gana kumain. Sino ba namang gaganahan kumain kung alam mong kinabukasan bibitayin ka na, hindi ba? Noong nasa Pilipinas pa ako, I remember how we used to study Philippine History. How Rizal died, and how GomBurZa sacrificed their lives for

At sa sandaling iyon—isang lihim na ngiti ang gumuhit sa labi ni Althea. Isang ngiting tanging si Riza lang ang nakakita. Isang tahimik na babala. Labanan pa lang ito… at hindi pa ako natatalo. Abangan...