Julian Name Meaning Novels & Stories

Muli niyang hinalikan ang kaniyang asawa. “I love you too..” usal nito saka muling ibinaling ang tingin sa anak nila. “Anong ipapangalan mo sa apo ko?” nasasabik na tanong ng mother-in-law niya nang lumapit sa kanila. Hinintay niya ang sagot ni Francesca. Tumingin ito sa kaniya saka muling sumulyap sa anak. “Julia..” “Magandang pangalan, bagay na bagay sa apo ko..” kumikislap ang mga matang saad ng ina nito.

"Si Constantine ay may lihim na asawa sa Roma. Isang babaeng mula sa pamilya Valente bago pa magsanib ang ating mga lahi. Ang anak na iyon ay itinago upang maging 'Fail-safe' kung sakaling mag-ubusan ang mga Cruz. Siya ang tinatawag na The Silent Heir. At ang taong iyon ay hindi lumaki sa palasyo o sa hacienda. Lumaki siya sa gitna ng digmaan, hindi alam ang kanyang tunay na pinagmulan." "Sino siya?" tanong ni Ryella. "Ang taong kanina mo pa kasama," turo ni Aurelius sa anino sa gilid ng guho. Lumabas si Julian. Ngunit ang kanyang tindig ay iba. Wala na ang pagiging tapat na kapatid. Ang kanyang mga mata ay naging kasing lamig ng kay Aurelius. "Julian?" bulong ni Ryella.

Natawa at napangiti ang lahat sa usapan nilang magkapatid at magbayaw. “Kapag lumabas na si Baby Juliane, ikukwento ko sa inyo kung ano ang pakiramdam,” dagdag ni Katie. Juliane naman ang pangalang napili ni Michelle para sa unang pamangkin, at pumayag naman ang lahat. Ipinasa ni Lorien sa kanyang ate ang karapatang magpangalan dahil nangako siya noon na kapag nagkaanak siya, ituturing ang ate bilang godmother ng kanilang anak.

“Juliana—hindi pa—hindi mo ako pwedeng sunduin!” Nanigas si Celeste sa kanyang kinauupuan. Si Juliana? Ang alam niya ay Catalina ang pangalan ng kanyang lola na ayon sa kanyang lolo at ama ay kamukhang-kamukha niya. Bukod pa sa nakita rin naman talaga niya ang malinaw na ebidensya sa mga larawan lalo na sa malaking oil painting nito na nakasabit sa library ng matandang lalaki. Ngayon naguguluhan siya. Ang totoo ay biglang binalot ng labis na kalituhan ang kanyang isipan. Pilit na inaalala ang nakaraan. Kung kailan ng aba niya huling narinig ang pangalang iyon sa kay Salvador o kahit sino sa mga tao sa bahay nila?

tanong niyang medyo naiinis na rin. Dumadal si Jacob sa bakuran ng kaniyang cubile. “Nasa Julo.” Nanlaki ang kaniyang mga mata. “That’s weird. Hindi ba mas mapanganib sa lugar na iyan?” Ngumiti si Jacob na parang good news ba ang sinasabi niya. “Oo. Pero noon lamang iyon. Your Family’s name is powerful name in that area. Kontrolado nila ang buong lugar,” imporma nitong namamangha rin.

Iyon ang paborito ng ina kaya naman ‘yon ang naisipan nilang dalhin ngayon. Hindi gano’n ka-pormal ang suot ni Julian, tama na ang plain yellow polo shirt at asulin na pantalon sa lakad niya ngayon. Pero kahit na ganoon ay pumapangibabaw ang kakaibang kisig niya na halatang nakuha niya sa namayapang ama. Ang brownish niyang mga mata ang mas lalong nagpapatingkad sa pagiging tunay niyang Kordal.

Old signatures. Names. Dates. And one name— That hit harder than anything else. Maristella Reyes. My breath caught. “No…” My voice came out weak. Shaking. “That’s not—” “It is,” Julian said calmly. My head spun. “That’s not my name.” “It was.” Silence. Loud. Deafening. “You were never just Maristella Yang,” Julian continued. “You became one.” My chest tightened. “What are you saying?” Julian tapped the document.

Tumango naman si John. "Bakit naman po kami sasama sa inyo? Hindi ka naman po namin kilala ah. Isa pa ano ba ang pangalan mo? Kidnapper ka ba?" sunod-sunod na tanong ni Juliana dahilan na napa-sapo si John sa kaniyang noo. "Ako si si uncle Julian niyo. Wala bang nakwe-kwento ang mommy niyo tungkol sa gwapo niyang kuya Julian?" pagbibiro nito sabay tawa.

"Ikaw? Asawa? Kailan ka pa nangarap nang gising?" "She's telling the truth, Stacey," sabi naman ni Julian. "She's my wife." Doon ay nanahimik ang malanding 'to. Pero sa kabila ng pag-amin ni Julian ay nananalaytay pa rin sa dibdib ko ang bigat at sakit. "Kaya pala wala ka na namang oras sa 'kin, dahil ibinibigay mo na pala sa kaniya... sa magiging anak ninyo—"

"Magkasama naming haharapin ang lahat ng bagyo." ​"Sana nga Solene. Sana nga" huling sambit ni Julian bago ito dahan dahang lumakad pabalik sa pinto. "Congratulations sa pagtatapos mo. Mag iingat ka sa byahe mo pauwi."