Julie And Julia Novels & Stories

Umupo si Julie sa tabi niya, tahimik na humigop ng tsaa. Ito ba ang sikretong recipe para sa pulbos ng Golden Health?” Tanong ni Riley. “ Sigurado ka ba?” “Sigurado ako,” sabi ni Julie. Ito ay ligtas na naka-lock sa isang desk drawer ng Research and Development center. “

sigaw ni Julia. Binitiwan ni Callie si Julia. Nagtagis ang bagang niya nang matanto kung ano ang binabalak nito. Gusto nitong sirain ang reputasyon niya bilang isang Fuentabella. Gusto nitong ayawan siya ng mga tao at pag-usapan! Naningkit ang mga mata niya. Sa mga oras na ‘yon ay nakikita niya ang imahe ng isang Sophia De Guzman sa babae. Tila ba gustong bumaliktad ng sikmura niya.

Sa isiping 'yon ay mas lalo lamang akong naluha. "Kung hindi mo gagawin ano pang silbi ng pansamantala mong paglabas sa kumbento para tulungang madugtungan ang buhay ng ate mo." Seryoso niyang tugon. Siya si Julio o mas gusto niyang tawaging Julia dahil isa siyang binabae. Matalik siyang kaibigan ng aking nakakatandang kapatid at siya rin ang nagbigay ng suhestyon na gawin ko ito dahil malaking pera ang maaari kong makuha sa mamahaling bar na ito. Siya ang manager ng mga mananayaw dito kaya madali akong naipasok.

Bahagyang yumuko siya at bumulong sa malumanay na tono: “Sheila, huwag masyadong kain ng snacks ha? Baka wala ka nang tiyan para sa hamburger mamaya.” Tama nga. Muntik nang magbukas si Julia ng isa pang jelly, pero agad siyang natigilan. Tiningnan lang niya ang mga pagkaing nasa harapan, nilunok ang laway, pero hindi na siya kumilos pa. Nang matiyak ni Jessica na hindi na muling kukuha si Julia, bumalik na siya sa pagtuon sa trabaho. Pero biglang umilaw ang cellphone niya sa ibabaw ng mesa—may bagong mensahe.

Sa kabila ng pagkainis niya, hindi niya maiwasang makonsensya nang marinig ang tungkol sa ama nito. Madalas nga raw magkasakit ang papa ni Julia. Ayon sa kuwento nito, may diabetes ang ama at kailangan ng maintenance medicine. Kaya kahit naiirita siya sa ginawa nitong pagsunod sa kanya hanggang hotel, nanaig pa rin ang awa niya. Wala siyang nagawa kundi buksan ang handbag, kinuha niya ang cash na dala niya at iniabot iyon kay Julia.

Napakawalanghiya! Pinag-aralan ng mabuti ni Phoebe si Julia. Sa totoo lang, matikas ang matandang babae na ito, at meron siyang kakaibang katangian. Imposibleng makita ang ganitong uri ng matikas na matandang babae sa Amerika. Masasabi mo na noong bata pa si Julia, walang katulad ang kanyang kagandahan na bumigla sa hindi mabilang na mga tao at nagpapalingon ng mga ulo saan man siya pumunta. Gayunpaman, ang oras ay hindi mapagpatawad na master, at gaano man kaganda ang isang babae, tiyak na buburahin ito ng edad balang araw.

Yes—" Hindi na natapos sa sasabihin si Janel nang biglang lumabas ng room si Julia.. OMG. Agad naman namin siyang sinundan ni Delancy hanggang sa makarating kami sa room nila Macy. Sakto at wala pa din silang prof ngayong oras. "Macy!" tawag ni Julia kay Macy saka walang paa-paalam na pumasok ng room nila. Jusko. Wala kaming magawa ni Delancy kundi panoorin na lang si Julia sa gagawin niya.. Knowing Julia, hindi namin siya kayang pigilan. "Anong ginagawa mo—" hindi na natapos sa sasabihin si Macy nang biglang kumuha ng notebook si Julia sa malapit na upuan sa kaniya at saka yun hinampas sa mukha ni Macy.

Chapter 194 Solidad POV Lumipas ang maraming taon… si Julie ay ganap nang dalaga — matalino, maganda, at disente. Nakapagtapos siya ng kolehiyo at ngayon ay isa nang kilalang businesswoman, kasabay ng paghawak ng ilang branch ng bakeshop na minsan kong pinangarap. Ang bunso naming si Aldrich naman ay labing-isa na, masayahin at palangiti — parang kabiyak ko noong bata pa. Habang si Julie… ay nanatiling single.

“Juliana—hindi pa—hindi mo ako pwedeng sunduin!” Nanigas si Celeste sa kanyang kinauupuan. Si Juliana? Ang alam niya ay Catalina ang pangalan ng kanyang lola na ayon sa kanyang lolo at ama ay kamukhang-kamukha niya. Bukod pa sa nakita rin naman talaga niya ang malinaw na ebidensya sa mga larawan lalo na sa malaking oil painting nito na nakasabit sa library ng matandang lalaki. Ngayon naguguluhan siya. Ang totoo ay biglang binalot ng labis na kalituhan ang kanyang isipan. Pilit na inaalala ang nakaraan. Kung kailan ng aba niya huling narinig ang pangalang iyon sa kay Salvador o kahit sino sa mga tao sa bahay nila?

Ilang sandali lang at naibalik niya ang kontrol sa sarili niya. "Kuya, nakita mo na mismo ang litrato, hindi ba? Kaya imposibleng patay na si Ate Ria. Sa totoo lang, si Julia ay isang delirious na baliw.” Umiling si Denver. "Hindi. Noong dinalaw ko siya, nasa matinong pag-iisip siya. Kung hindi ka naniniwala, pabayaan mong siya mismo ang magsabi ng mga detalye.”