Just Breathe Novels & Stories

Paanong wala pang namatay dahil dito? "I think, I'm gonna die early." Gusto kong maiyak. The kiss was awfully tempting, but I can't breathe! Oh lord, who did invent the kiss anyway? "Baby, breathe through your nose while I am kissing you." Turo pa nito sa akin. "Don't hold your breathe... you can breathe through your nose if you feel the air is losing. But you don't have to breathe everytime...breathe only when you need one."

Huminga ako nang malalim kahit nanginginig na ang buong katawan ko. "Inhale..." Pumikit ako. "Exhale..." Mabagal kong ibinuga ang hangin. Muli kong narinig ang boses niya. "That's it, wife. Keep breathing. Papunta na ako." Sa kabilang linya, malinaw kong narinig ang mabilis niyang mga hakbang. Parang tumatakbo siya. At sa simpleng tunog na iyon, kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaunting kapanatagan.

Depensa ko sa aking sarili at hindi na mapigilan pang maiyak. "Yeah! It was just an accident, Zie." Sambit sa akin ni Rex at hinaplos-haplos nito ang aking likod. "Follow my lead, Zie. Breathe in." Utos sa akin ni Rex na agad ko namang sinunod. "Breath out." Muling sambit nito at nagpakawala ako ng isang malalim na hininga. Hindi ko na mabilang kung ilang inhale at exhale ang pinagawa nito sa akin hanggang sa mamalayan ko na lamang na bumabalik na sa normal ang aking paghinga.

Gusto ko pa siyang makasama ng matagal mag-isa. "Paano ba ako hihinga na suot ito sa bibig?" Harap ko sa kanya. Nagpapaturo ako kung paano ito, at mabilis niyang inayos ito at tinuruan ako. "Just breathe in and out. That's all you need. Breathe in and out using your mouth." I breathe in and out, practising it without using my nose. And I did it. It seems easy. "Perfect, darling. And whenever I ask underwater if you're okay, give me a thumbs up. And if not, give me a thumbs down."

Bumulong siya sa sarili, “It’s okay to pause… I’ve earned this moment. Focus and recharge.” Si Nathan naman, kahit business-minded at laging alert sa developments, ay nakaramdam rin ng relief. Alam niyang parehong kailangan nilang huminga, mag-recharge, at mag-reset bago harapin ang susunod na linggo. Pinapanatili niya ang kanyang presence sa tabi ni Elena, hindi intrusive, ngunit supportive. Tahimik silang nanatili sa balcony, nakatingin sa lungsod. Ang city lights ay kumikislap, tila ba nagbabalik ng inspirasyon at positibong enerhiya. Ang bawat inhale at exhale nila ay sabayang nagdadala ng inner calmness, habang ang katawan at isip ay unti-unting nagre-relax.

Uminom siya na parang tubig, parang gusto niyang lunurin ang kaba. Pero sumobra. Napaubo siya. Nasamid. “Ugh!” napahawak siya sa dibdib, namula ang mata. “Easy.” Nasa likod na niya si Jayden sa isang iglap. Hinaplos niya ang likod niya, marahan, steady, parang pinapakalma siya. “Breathe,” bulong niya sa gilid ng tenga niya lalo siyang na-rattle. Kaso ng tumama ang hininga nito sa tenga niya

Isinandal niya ang likuran sa malambot na unan. ‘Relax, Melinda,’ paalala niya sa sarili. ‘Inhale.” Huminga siya nang malalim. ‘Exhale!’ Ilang beses niyang ginawa ang breathing exercise para pigilan ang inis na nararamdaman niya. Habang hinihintay niya si Agnes na pumasok sa kuwarto ay umayos siya ng upo at maingat na inilapat ang paa sa malabot na carpet.

Jasmine Elizabeth Valiente’s Point of View Hindi ako makapagsalita. Nanatili lang akong nakatitig sa kaniya, at hindi magawang ibuka ang aking bibig. Kung subukan ko man, tila nawalan ako ng boses. “Breathe,” he mumbled. “You’re holding your breath for about two minutes now.”

The word barely covers the cold that slid down my spine. “Breathe, baby. Inhale slowly and exhale. I’m here, I’m here,” he said, making me calm. His voice is steady and that steadiness is steadier than anything I feel inside. Mariin akong pumikit at inalala ang mga nangyari. Images came in sharp fragments — glass, light, then nothing. I took my time breathing. Aaron was with me until I calmed down and relaxed. I counted breaths with him like a lifeline.

“You’re too still. Breathe.” “How can I breathe in this situation?” wala sa sarili niyang tanong. And it was too late for her to even realize what she has said. “I… I mean… hindi ako sanay na may katabi matulog. “Really?” he asked and nuzzled on her neck. “Just breathe.” Anong just breathe na pinagsasabi nito?