Kabanata 12 El Filibusterismo Mga Nobela at Kwento

"Hoy, Xorxell Diaz!" Expected niyang hindi siya maririnig ng lalaki pero biglang humarap ito sa kanyang direksyon. Hawak ang renda ng kabayo ay mabilis nitong pinatakbo iyon. Mabilis na mabilis at kung hindi nito patitigilin ang kabayo ay tiyak madadaganan siya nito. Ilang pulgada nalang kakabigin na siya nito. Habol ni Lexi ang sariling hininga ng sa isang iglap lang. Kumambyo ang kabayo, naglikha ng malakas na ingay. Samantalang ang mga paa ay tumingkayad sa ere while Xorxell made his soft swindle na parang babagsak pero malakas ang kapit nito sa renda. Nang makabawi si Lexi ay agad niyang sininghalan ang binata. Subalit mukhang nagulat ang kabayo dahil naging agresibo iyon at nakahandang

"Gusto kitang sumbatan pero hindi ko magawa! Kasi alam ko sa sarili ko na wala akong karapatan na gawin 'yon. And that's bullshit!" Kaagad na napalitan ng pagkabigla ang nagngangalit niyang emosyon nang padapuin ni Autumn ang palad nito sa kaniyang pisngi. Unti-unti niya itong nilingon subalit ang labis niyang ikinagulat ay ang kawalan nito ng emosyon sa mukha. "Curse me all you want, I don't really care. You're married to my half sister and that's what you should be paying attention to—"

sabi niya habang hawak na ang bagong anyong kwintas. "Sapamamagitan ng mga kwintas na 'yan ay hindi kayo basta basta magkakabuntot sa lupa kahit na mabasa ang inyong mga paa. Pangalawa.'' -Ipinorma niya ang daliri na parang letrang V- ''Sa ikatlong kabilugan ng buwan ay kailangang matipon sa gitna ng dagat ang nilalang na pinasahan ng sumpa. Ngunit...''

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.

Kabanata 131 Nakabaling ang lahat nang tingin kay Esteabn, ang iba ay nahihiwagaan. Tulad ng alam ng lahat, si Mario Ariano ay may dalawang apprentice, ang isa ay si Sandro at ang isa ay si Cassandra. At si Sandro ay pinaalis ni Mario Ariano sa dibisyon ilang araw na ang nakalipas, at si Cassandra lamang ang maaaring lumaban para sa kanya. Gayunpaman, ang tagumpay ni Sandro sa Go ay hindi pambihira. Kung si Cassandra, maiintindihan pa rin nila, pero para ipadala si Sandro para maglaro, hindi ba halatang matatalo sila?

Kabanata 15 – Diborsyo (Tuloy-tuloy na Hiwalayan) Pagkatapos ng mahaba at masakit na proseso ng diborsyo, naglakad silang magkasunod palabas ng Civil Affairs Bureau. Ang bawat hakbang na ginagawa ni Martina ay tila may mabigat na tinig sa kanyang mga paa—isang pagbabalik-loob sa kanyang kalayaan. Sa kanyang mga mata, makikita ang tapang, ngunit sa bawat paghinga, ramdam ang sakit na naiiwan sa nakaraan.

Kabanata 11.1 Maingat na pinulot ni Caprice ang payong at dahan-dahang bumaba ng building. Paglabas niya, sinalubong agad siya ng baha. Mabuti na lang at hindi ganoon kalalim hanggang tuhod lang. Alam niyang sira na ang sapatos at pantalon niya pagkatapos nito, pero mas pipiliin pa rin niya iyon kaysa manatili sa iisang kwarto kasama si Ethan.

R🔞Kabanata 12 "Pareng fred,mauna na muna ako sayo ahh! May lakad pa pala kami nang asawa ko ngayon. Bawi nalang ako bukas nang gabi. Ang pagpapaalam ko kay Fred'Tumango naman siya kaagad.

Kabanata 22 - Isang Panaginip Lamang Nagising si Elaine Santos-Velasquez na basang-basa ng pawis, ang puso ay kumakabog nang napakabilis na tila tumatakbo siya sa isang marathon. Ang madilim na silid ay tila umiikot, at ang kanyang hininga ay mababaw. Bumangon siya mula sa kama, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hinahabol ang kanyang paghinga. Ang mga larawan ng panaginip ay sariwa pa sa kanyang isipan—ang tawag ni Selene, ang pagpupulong, ang matinding pagkabigla ni Aidan sa balitang may anak sila. Ang lahat ng iyon ay tila totoo, napakatotoo, na halos hindi niya makilala ang pagkakaiba sa pagitan ng bangungot at realidad.

Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad (Ipagpatawad mo) ahh, Woh Woh Kumakanta rin sina Pepito at Totoy kasabay rin ng pag gitara ng mga ito. (Ipagpatawad mo) ipagpatawad mo, Ipagpatawad mo, ohh (Minahal kita agad, ipagpatawad mo) woh